Мабдаи амри ҷавҳари инсон
مبدا امر جوهر انسان
Қобил илм кард дар паии он
قابل علم کرد در پی آن
Олатӣ аз карам бадв бахшед
آلتی از کرم بدو بخشید
Ки бидон некро з бад багазед
که بدان نیک را ز بد بگزید
Додаш эҷобу салб ҳар таҳқиқ
دادش ایجاب و سلب هر تحقیق
Дар ҷаҳони тасаввуру тасдиқ
در جهان تصور و تصدیق
Чун рақам бар вуҷӯд инсон ронад
چون رقم بر وجود انسان راند
« аъмлўои солҳо » бар эшон хонд
«اعملوا صالحا» بر ایشان خواند
Мо ҳама ноқисем ва ӯст тамом
ما همه ناقصیم و اوست تمام
Абадан зулҷалолу алокром
ابدا ذوالجلال و الاکرام
Ваҳдат ӯ муқаддас аз тамсил
وحدت او مقدس از تمثیل
Санъат ӯ муназзаҳ аз таҳлил
صنعت او منزه از تحلیل
Ман нагӯям ки ҷон ҷонаст ӯ
من نگویم که جان جان است او
Ҳар чаҳ гӯям вароӣ онаст ӯ
هر چه گویم ورای آن است او
ӯ мубаррост аз « ҳно » ва « ҳнок »
او مبراست از «هنا» و «هناک»
зи аввали фикру охири идрок
ز اول فکر و آخر ادراک
Нест сӯии ҳақиқати аллоҳ
نیست سوی حقیقت الله
Нафйу исбот « ло » ва « ҳў »ро роҳ
نفی و اثبات «لا» و «هو» را راه
Ҳар чаҳ идрок он кунад аФҳом
هر چه ادراک آن کند افهام
ё буд дар тасаввури авҳом
یا بود در تصور اوهام
Гар ҳама мағз ҳаст вагар ҳамаи пӯст
گر همه مغز هست و گر همه پوست
Ҳар чаҳ мавҷӯд азуаст бал ҳама ӯст
هر چه موجود ازوست بل همه اوست
Ҷузи вуҷӯди худоӣ дар ду ҷаҳон
جز وجود خدای در دو جهان
Дуюмин нақши чашми аҳвали дон
دومین نقش چشم احول دان
Амрро ӯст аввалу охир
امر را اوست اول و آخر
Халқро ӯст ботину зоҳир
خلق را اوست باطن و ظاهر
Хонаҳои тан аз даричаи ҷон
خانههای تن از دریچهٔ جان
Ҳаст равшан ба нур « арраҳмон »
هست روشن به نور «الرحمن»
Ҳаст ӯ нури осмону замин
هست او نور آسمان و زمین
Партав нур ӯст рӯҳи амин
پرتو نور اوست روح امین
Ҳар киро дар миёни ҷон нур аст
هر که را در میان جان نور است
Мағзи ҷонаш барои он нур аст
مغز جانش برای آن نور است
Кунад андари зҷоҷаҳи мисбоҳ
کند اندر زجاجهٔ مصباح
Шоми мшкўаҳро бадал ба сабоҳ
شام مشکوة را بدل به صباح
Ҷон чу бо нур ҳам нишин бошад
جان چو با نور همنشین باشد
Оҳан аз оташ оташин бошад
آهن از آتش آتشین باشد
Дӯсти ташбеҳ нур кард ба нор
دوست تشبیه نور کرد به نار
Нек аз он рӯзи гашти моро кор
نیک از آن روز گشت ما را کار
Чун ки маъшӯқ рӯй бинмоед
چون که معشوق روی بنماید
Басарамро басират афзоед
بصرم را بصیرت افزاید
Ҳеҷ кас зон назари сабақи набард
هیچ کس زان نظر سبق نبرد
То ба нур худоӣ ме нигарад
تا به نور خدای مینگرد
Гар ту кардӣ ба чашми хеши нигоҳ
گر تو کردی به چشم خویش نگاه
« анаи нозрои бнўри аллоҳ »
«انه ناظرا بنور الله»
Чун тақарруб кунӣ ба тоъати дӯст
چون تقرب کنی به طاعت دوست
Чашму гӯшу забону мағз ту ӯст
چشم و گوش و زبان و مغز تو اوست
Чун бадви гӯйӣу бадви шинавӣ
چون بدو گویی و بدو شنوی
Пеш ҳастӣ ӯ ту нест шӯй
پیش هستی او تو نیست شوی
Чун з хуршед шуд зёи пайдо
چون ز خورشید شد ضیا پیدا
Чун нагардад ситораи нопидо ?
چون نگردد ستاره ناپیدا؟
Ҳеҷ толиб ба худ дарав нарасед
هیچ طالب به خود درو نرسید
Рӯй ӯ ҳам бадв туоне дид
روی او هم بدو توانی دید
Хокро нест раҳ ба олами пок
خاک را نیست ره به عالم پاک
Ҷони магари ҳам ба ҷон кунад идрок
جان مگر هم به جان کند ادراک
Дар санояш касе ки хомӯш аст
در ثنایش کسی که خاموش است
Неши андеша дар дилаш нӯш аст
نیش اندیشه در دلش نوش است
Гунги гаштами дарав ва « мо аҳсӣ »
گنگ گشتم درو و «ما احصی»
«у сноءи алайҳи лооҳсӣ »
« و ثناء علیه لااحصی»