Сар ӯ дар сари яқину гумон
سر او در سر یقین و گمان
Мояи куфри дон ва ҳам имон
مایهٔ کفر دان و هم ایمان
Ҳасан ӯ рости оинаи олам
حسن او راست آینه عالم
Рӯй ӯ шуд вуҷӯду пушти адам
روی او شد وجود و پشت عدم
Рӯй ойӣнаро чаҳ дории тор ?
روی آیینه را چه داری تار؟
Нест ойӣнаро баҳри оинаи дор
نیست آیینه را بهر آینهدار
Оҳани хешро ба оинаи соз
آهن خویش را به آینه ساز
Рӯй ойӣнаро нигари зи оғоз
روی آیینه را نگر ز آغاز
Занг аз ойӣна дарун бизадой
زنگ از آیینهٔ درون بزدای
Пас ба айвони шоҳи ҳасани дарой
پس به ایوان شاه حسن درآی
Ҳамчуи ойӣнаи дидаи шӯи ҳамаи тан
همچو آیینه دیده شو همه تن
То кунӣ чашми ҷони бадви равшан
تا کنی چشم جان بدو روشن
Пушт бар хеш кун , магар бо ӯй
پشت بر خویش کن، مگر با اوی
Шӯй , ойӣнаи хуй , рӯй ба рӯй
شوی، آیینه خوی، روی به روی
Мислии гӯш кун бадеъу ғариб :
مثلی گوش کن بدیع و غریب:
Мисли хуршеди дони ту нури ҳабиб
مثل خورشید دان تو نور حبیب
Дили ошиқ чу ҷурми маи софӣ
دل عاشق چو جرم مه صافی
Завқи пеши омада ба всоФӣ
ذوق پیش آمده به وصافی
Моҳро нур беҳисоб буд
ماه را نور بیحساب بود
Чун баробар ба офтоб буд
چون برابر به آفتاب بود
Зини сифат ҳар ки қурб дид бадваст
زین صفت هر که قرب دید بدوست
Дида ӯ дарича дил ӯст
دیدهٔ او دریچهٔ دل اوست
Дидаеро ки равшанӣ нафузуд
دیدهای را که روشنی نفزود
зи офтобаши насиби гармӣ буд
ز آفتابش نصیب گرمی بود
Нури хуршед дар ҷаҳон фош аст
نور خورشید در جهان فاش است
Гунаҳ аз дидаҳои хафоаш аст
گنه از دیدههای خفاش است
Офтобии чунин , ки май тобад
آفتابی چنین، که میتابد
Чашми хафоаш дар наме ёбад
چشم خفاش در نمییابد
Дидаи мо , агарчӣ бенур аст
دیدهٔ ما، اگرچه بینور است
Дон ки наздики байн ҳар давр аст
دان که نزدیک بین هر دور است
Сокинаст ӯ , магар ту башитобӣ
ساکن است او، مگر تو بشتابی
Дар наёбад , магар ту дарёбӣ
در نیابد، مگر تو دریابی
Ман наёрам шудан ба пои манӣ
من نیارم شدن به پای منی
Магари ин роҳро ту қатъ кунӣ
مگر این راه را تو قطع کنی
Зонка ҳаргиз ба чашми биноён
زانکه هرگز به چشم بینایان
Зин биёбон надид касе поён
زین بیابان ندید کسی پایان
Чашми моро таъаллуқ азалӣ аст
چشم ما را تعلق ازلی است
Нақди бозори малики лам излӣ аст
نقد بازار ملک لمیزلی است
Дар фазойӣ ки ҳаст дар ду ҷаҳон
در فضایی که هست در دو جهان
Нақди ҷӯад вуҷӯд ӯст равон
نقد جود وجود اوست روان
Арш дар ҷанби қудраташи мӯрӣ
عرش در جنب قدرتش موری
Ақли наздики ваҳдаташи даврӣ
عقل نزدیک وحدتش دوری
Бар дараш олимони омили хуй
بر درش عالمان عامل خوی
« раби ании зулмати нафасӣ » гӯй
«رب انی ظلمت نفسی» گوی
Дар раҳ ӯ балоу меҳнату ҳалам
در ره او بلا و محنت و حلم
Пеша « аллазӣнаи аўтўои алълм »
پیشهٔ «الذین اوتوا العلم»
Феълу фаъолу ваҷду моҳият
فعل و فعال و وجد و ماهیت
Маҳви дон дар раҳи илоҳят
محو دان در ره الهیت
Дидаро низ рӯй он нур аст
دیده را نیز روی آن نور است
Каз касофати латофаташ давр аст
کز کثافت لطافتش دور است
Гир каз ишқ боядат кам ақл
گیر کز عشق بایدت کم عقل
Ишқи берун буд зи олами ақл
عشق بیرون بود ز عالم عقل
Вари туро нури азин чароғӣ нест
ور تو را نور ازین چراغی نیست
Дар тҷоўиФ ҳар димоғӣ нест
در تجاویف هر دماغی نیست
Кӣ кунӣ сари ошиқонро фаҳм ?
کی کنی سر عاشقان را فهم؟
То наёбӣ фарози қуллаи ваҳм
تا نیابی فراز قلهٔ وهم
Аз шўоғли димоғ холӣ кун
از شواغل دماغ خالی کن
Хезу савдоӣ лоуболӣ кун
خیز و سودای لاابالی کن
То кӣ охир ба банди бурҳонӣ ?
تا کی آخر به بند برهانی؟
Хештанро зи банди нрҳонӣ ?
خویشتن را ز بند نرهانی؟
Бистари алвоҳи ин табоиъ ро
بستر الواح این طبایع را
Кун рақами абҷади шароеъ ро
کن رقم ابجد شرایع را