Ҳақи таъолии миён ҳар асрӣ

حق تعالی میان هر عصری

Аз саодат банно кунад қасрӣ

از سعادت بنا کند قصری

Андари он ҷойгаҳ наад гоҳе

اندر آن جایگه نهد گاهی

Бар нишонд ба маснадаши шоҳӣ

بر نشاند به مسندش شاهی

Саҳни олам азу кунад момн

صحن عالم ازو کند مامن

Чашми давлат бадв кунад равшан

چشم دولت بدو کند روشن

Сояаш нур марҳамат бошад

سایه‌اش نور مرحمت باشد

Чори девор ва шаш ҷиҳат бошад

چار دیوار و شش جهت باشد

Давлати малику дайн тамом кунад

دولت ملک و دین تمام کند

Кори офоқ бо низом кунад

کار آفاق با نظام کند

з бар тахти ҳукм шоҳ шавад

ز بر تخت حکم شاه شود

Пушти исломро паноҳ шавад

پشت اسلام را پناه شود

То азу дар замона во гӯйанд

تا ازو در زمانه وا گویند

Доимаши марду зан дуо гӯйанд

دایمش مرد و زن دعا گویند

Худ бибин зоҳираши дарин даврон

خود ببین ظاهرش درین دوران

Ҳазрати соҳиби замину замон

حضرت صاحب زمین و زمان

Сарвари сарварон рӯй замин

سرور سروران روی زمین

Хоҷаи рӯзгори шамси аддӣн

خواجهٔ روزگار شمس‌الدین

Садри ислом , соҳиби аъзам

صدر اسلام، صاحب اعظم

Ифтихори араб , ҷамоли аҷам

افتخار عرب، جمال عجم

Осифи рӯзгор , садри ҷаҳон

آصف روزگار، صدر جهان

Шоҳро хоҷа , соҳиби девон

شاه را خواجه، صاحب دیوان

Онкии андари сарои куну фасод

آنکه اندر سرای کون و فساد

Мисли ӯ модар замона назод

مثل او مادر زمانه نزاد

Фалаки мамлакати бадви маъҳуд

فلک مملکت بدو معهود

Саъди Акбари зи толеъаши масъӯд

سعد اکبر ز طالعش مسعود

Дайну давлат ба суҳбат ӯ шод

دین و دولت به صحبت او شاد

Малики ҳикмат ба ҳимматаши обод

ملک حکمت به همتش آباد

Соя ӯ чу қуббаи хзро

سایهٔ او چو قبهٔ خضرا

Ҳаст ҳаждаҳи ҳазор олам ро

هست هجده‌هزار عالم را

Адлаши оростаи ҷаҳон чу Ирам

عدلش آراسته جهان چو ارم

Ҳам ба инсоф ва ҳам ба ҷӯаду карам

هم به انصاف و هم به جود و کرم

Ҷӯад ӯ ошиқаст бар соил

جود او عاشق است بر سایل

Карамаш собиқаст бар моил

کرمش سابق است بر مایل

Ба кафши нисбатӣ чу кард саҳоб

به کفش نسبتی چو کرد سحاب

Зон шуд обистан ӯ ба дар хўшоб

زان شد آبستن او به در خوشاب

Зот ӯ гавҳарасту малики садаф

ذات او گوهر است و ملک صدف

Аз каф ҷӯад ӯст кон чун каф

از کف جود اوست کان چون کف

Дили мстғниш ба бахшишу ҷӯад

دل مستغنیش به بخشش و جود

Аз хзоин басӣ намонад вуҷӯд

از خزاین بسی نماند وجود

Назари лутф ӯ марорати сам

نظر لطف او مرارت سم

Ангабин карда бар лаби арқм

انگبین کرده بر لب ارقم

Табъи мавзун ӯ сиришта зи нур

طبع موزون او سرشته ز نور

Аз муноҳӣ ва аз млоҳии давр

از مناهی و از ملاهی دور

Зоти покаш , ки аз улӯм ғанӣ аст

ذات پاکش، که از علوم غنی است

Аз сифоту мдиҳ мустағнӣ аст

از صفات و مدیح مستغنی است

Зонка дар васф ӯ ҳунармандон

زانکه در وصف او هنرمندان

Ҳар чаҳ гӯйанд ҳаст сад чандон

هر چه گویند هست صد چندان

Хубрӯро чаҳ ҳоҷати зевар ?

خوبرو را چه حاجت زیور؟

Васфи худ хештан кунад гавҳар

وصف خود خویشتن کند گوهر

Чист кон нест зоти покашро ?

چیست کان نیست ذات پاکش را؟

То бихоҳам ман аз худо ба дуо

تا بخواهم من از خدا به دعا

Гавҳари кону баҳр муъаддилат аст

گوهر کان و بحر معدلت است

Поя ӯ вароӣ манзалат аст

پایهٔ او ورای منزلت است

эй чу хуршеди нури варзи ҷалол

ای چو خورشید نور ورز جلال

Вай чу бадари мунири маҳзи камол

وی چو بدر منیر محض کمال

Ҳаст рои ту нури амну амон

هست رای تو نور امن و امان

Ки бадв равшанаст ҷумлаи ҷаҳон

که بدو روشن است جمله جهان

Даргаи ту чу маҷмаъ фузалост

درگه تو چو مجمع فضلاست

Сояи ҳақи зи нур ту пайдост

سایهٔ حق ز نور تو پیداست

Ҳар хадангӣ , ки шасти қаҳри кушод

هر خدنگی، که شست قهر گشاد

Ҳадафаши ҷони душманони ту бод

هدفش جان دشمنان تو باد

Чашми маънии зи сӯратати равшан

چشم معنی ز صورتت روشن

То шавад кӯри дидаи душман

تا شود کور دیدهٔ دشمن