Гуфт устоди олами оқил :

گفت استاد عالم عاقل:

Аз ду ҳоласт одамии комил

از دو حال است آدمی کامل

Аввалин иктисоби илми худо

اولین اکتساب علم خدا

Ки ҳаётаст нафаси нотиқа ро

که حیات است نفس ناطقه را

Зинда кардани равони худ ба улӯм

زنده کردن روان خود به علوم

Ба зудудани зи рӯҳи знки злўм

به زدودن ز روح زنک ظلوم

Аз муноҳии дайни ҳазар кардан

از مناهی دین حذر کردن

Миваи шох « вотқўо » хӯрдан

میوهٔ شاخ «واتقوا» خوردن

Дувум аз малик ношудани ғофил

دوم از ملک ناشدن غافل

Ҳам нишинон солеҳу оқил

هم نشینان صالح و عاقل

Комрон бӯдан аз тариқи удӯл

کامران بودن از طریق عدول

Лутфу қаҳрии биҷой ҳар маъмӯл

لطف و قهری بجای هر معمول

Хотири аҳли дили талаб кардан

خاطر اهل دل طلب کردن

Давр бӯдани зи мардум озурдан

دور بودن ز مردم آزردن

Ртбти аҳли ҳақ ба ҷон ҷустан

رتبت اهل حق به جان جستن

Ошкоро ва аз ниҳон ҷустан

آشکارا و از نهان جستن

Ин сифатҳо , ки сират салаф аст

این صفت‌ها، که سیرت سلف است

Соҳибони Халифаро халаф аст

صاحبان خلیفه را خلف است

Андари айём ӯ ба ҳамдолла

اندر ایام او به حمدالله

Хоҷа дорад ҳама ба давлати шоҳ

خواجه دارد همه به دولت شاه

Он мушорунилайҳи аҳли ҳунар

آن مشارالیه اهل هنر

Он сиришта зи нури по то сар

آن سرشته ز نور پا تا سر

Илми илм бо ниҳояти ақл

علم علم با نهایت عقل

Роят ӯст дар вилояти ақл

رایت اوست در ولایت عقل

Илми илм бе ниҳояти малик

علم علم بی‌نهایت ملک

Обу оташ ки дида дар як силк ?

آب و آتش که دیده در یک سلک؟

Чашми бади даври ози он ҷамолу камол

چشم بد دور آز آن جمال و کمال

Доимаши пойдори боди иқбол

دایمش پایدار باد اقبال