Буд маърӯфи зодае оқил

بود معروف زاده‌ای عاقل

Мустаъиду муҳассилу фозил

مستعد و محصل و فاضل

Карда таҳсили илми ҳикмату шаръ

کرده تحصیل علم حکمت و شرع

Толиби асли кору тораки фаръ

طالب اصل کار و تارک فرع

Марди солик , ҷавони соҳиби дард

مرد سالک، جوان صاحب درد

Рухи сӯии хонақоҳ шблӣ кард

رخ سوی خانقاه شبلی کرد

Ба иродат даромад аз дар ӯ

به ارادت درآمد از در او

То раҳанд зи бори худ сар ӯ

تا رهاند ز بار خود سر او

Шайхи шблии зи олами таҷред

شیخ شبلی ز عالم تجرید

Ишқ фармуд авло ба мурӣд

عشق فرمود اولا به مرید

Гуфташ : аввал ба ҳасани ошиқи шӯ

گفتش: اول به حسن عاشق شو

Вндри он ишқи неки содиқи шӯ

وندر آن عشق نیک صادق شو

Пас биё , чун сифот шуд ҳосил

پس بیا، چون صفات شد حاصل

То расонами туро ба олами дил

تا رسانم تو را به عالم دل

Чун мурӣди он сухан шунид аз шайх

چون مرید آن سخن شنید از شیخ

Ин ишорат ба ҷони харид аз шайх

این اشارت به جان خرید از شیخ

Амри шайхаш чу он чунон омад

امر شیخش چو آن چنان آمد

Ба харобот ошиқон омад

به خرابات عاشقان آمد

Гӯш кун то : , чҳо муқаддари фард

گوش کن تا:، چها مقدر فرد

Дар каромоти шайх таъбия кард

در کرامات شیخ تعبیه کرد

Чун ки аз хонқаҳ бурун омад

چون که از خانقه برون آمد

Буии шавқаш ба андарун омад

بوی شوقش به اندرون آمد

Дар гузарга касе ки аввал дид

در گذرگه کسی که اول دید

Дил бадв доду ишқ ӯ бихаред

دل بدو داد و عشق او بخرید

Ҳасан ӯро ба чашм ишқ бидид

حسن او را به چشم عشق بدید

Ишқ ӯ бар вуҷӯд хеш гузид

عشق او بر وجود خویش گزید

Зу димоғи дилаш муаттар шуд

زو دماغ دلش معطر شد

Дар дилаши ишқ ӯ муқарар шуд

در دلش عشق او مقرر شد

Гашт ногоҳ аз ҳавои дилаш

گشت ناگاه از هوای دلش

Баста дар доми ишқи пои дилаш

بسته در دام عشق پای دلش

Ваон ки брбўди ногаҳони дили вай

وان که بربود ناگهان دل وی

Ба харобот рафт ва ӯ дар пай

به خرابات رفت و او در پی

Бхробот рафт ва сар биниҳод

بخرابات رفت و سر بنهاد

Бо хроботён хароб афтод

با خراباتیان خراب افتاد

Қурби солии мурӣди ошиқи маст

قرب سالی مرید عاشق مست

Дар харобот буд бода ба даст

در خرابات بود باده به دست

зи оташи ишқ дӯст ме ҷӯшед

ز آتش عشق دوست می‌جوشید

Бодаи ишқ ӯ ҳаме нӯшед

بادهٔ عشق او همی نوشید

Чун худии худаш з ёд бирафт

چون خودی خودش ز یاد برفت

Хирманаши ҷумлагӣ ба бод бирафт

خرمنش جملگی به باد برفت

Ишқ « ӯе » ӯ азуи брбўд

عشق «اویی» او ازو بربود

ӯ на маъдӯм монад ва на мавҷӯд

او نه معدوم ماند و نه موجود

Шайхи шблӣ ба чашм ҳол бидид

شیخ شبلی به چشم حال بدید

Ки ба ғоят расед кори мурӣд

که به غایت رسید کار مرید

Аз хроботиш талаб фармуд

از خراباتیش طلب فرمود

Нақди он ишқро айёри афзуд

نقد آن عشق را عیار افزود

Зон муҷозаш ҳақиқӣ бинмуд

زان مجازش حقیقی بنمود

Қуфли ғам аз дар дилаш багушӯд

قفل غم از در دلش بگشود

Зон майонаш ба хилватӣ бинишонад

زان میانش به خلوتی بنشاند

Кандар он лавҳи сар ишқ бихонад

کاندر آن لوح سر عشق بخواند

Марди ошиқ чу пер хилват шуд

مرد عاشق چو پیر خلوت شد

Аз май меҳри маст ҳазрат шуд

از می مهر مست حضرت شد

Чун ки дар роҳи ишқ содиқ шуд

چون که در راه عشق صادق شد

Муқтадои ҳазор ошиқ шуд

مقتدای هزار عاشق شد