Он парӣ , баъд аз онкии тири андохт

آن پری، بعد از آنکه تیر انداخت

Гулхании захми хӯрдаро бишнохт

گلخنی زخم خورده را بشناخت

Андар омад зи асб пешаш шуд

اندر آمد ز اسب پیشش شد

Марҳами андўрн ришаш шуд

مرهم اندورن ریشش شد

Нафасии роҳи лутф пеш гирифт

نفسی راه لطف پیش گرفت

Сар ӯ барканор хеш гирифт

سر او برکنار خویش گرفت

Ошиқонро ба лутф бинавозанд

عاشقان را به لطف بنوازند

Дилбарон , баъд аз онкӣ андозанд

دلبران، بعد از آنکه اندازند

То хадангии ндўхтш бар ҷон

تا خدنگی ندوختش بر جان

Нагирифташ ба ноз бар сари рон

نگرفتش به ناز بر سر ران

Тоб васлаш надошт он пари дард

تاب وصلش نداشت آن پر درد

Ҷон бидоду видоъ ҷонон кард

جان بداد و وداع جانان کرد

Гар ту аз ошиқони қлошӣ

گر تو از عاشقان قلاشی

Кам аз он гулханӣ чаро бошӣ ?

کم از آن گلخنی چرا باشی؟

Ошиқӣ бо балокашӣ бошад

عاشقی با بلاکشی باشد

Кори маҷнӯн мушаввашӣ бошад

کار مجنون مشوشی باشد

Чун ки тӯй ту шуд бадал ба сафо

چون که توی تو شد بدل به صفا

Хоҳи тири ҷафоу хоҳи вафо

خواه تیر جفا و خواه وفا

Ҳадафиро ки бим сар набӯд

هدفی را که بیم سر نبود

Хӯрдани тирро хатар набӯд

خوردن تیر را خطر نبود

Тири маъшӯқро ҳадафи шоиӣ

تیر معشوق را هدف شایی

Аз дилу ҷон агар буруни ое

از دل و جان اگر برون آیی

Ҳамагӣ рӯй то наёрад дӯст

همگی روی تا نیارد دوست

Ба ту тирӣ намезанад бар пӯст

به تو تیری نمی‌زند بر پوست