эй ғами ту муҷовири дили ман

ای غم تو مجاور دل من

Вази замонаи ғами ту ҳосили ман

وز زمانه غم تو حاصل من

То дилами бод , мубталои ту бод

تا دلم باد، مبتلای تو باد

Доимои бастаи балои ту бод

دایما بستهٔ بلای تو باد

Дидаро дидан ту май бояд

دیده را دیدن تو می‌باید

Вгрми қасд ҷон кунӣ шояд

وگرم قصد جان کنی شاید

Дили моро фароғат аз ҷон аст

دل ما را فراغت از جان است

Зиндагонии мо ба ҷонон аст

زندگانی ما به جانان است

Ишқ , рӯзӣ ки дарди ман бФзўд

عشق، روزی که درد من بفزود

Шуд ҳақиқатӣ агар маҷозӣ буд

شد حقیقتی اگر مجازی بود

Дар тараққӣаст кори мо дар ишқ

در ترقی است کار ما در عشق

Балки ихлос шуд риё дар ишқ

بلکه اخلاص شد ریا در عشق