Навъи башари сулолаи қобили ҷобирӣ :
نوعِ بشر سلالهٔ قابیلِ جابری:
Омухт аз ниёаш , ба ҷои бародарӣ
آموخت از نیاش، به جای برادری
Ҷангаст ҷанг , хоки аврупо наҳуфта аст
جنگ است جنگ، خاک اروپا نهفته است
Дар зери як саҳифаи пӯлоди ахгарӣ
در زیر یک صحیفهٔ پولاد اخگری
Аитолӣу фаронсау рӯсу Англис
ایتالی و فرانسه و روس و انگلیس
Булғору тарку жерману Австрияу ҳнгрӣ
بلغار و ترک و ژرمن و اتریش و هنگری
Баси бомбу тӯби ҷой ба ҷо карда кӯҳу дашт
بس بمب و توپ جای به جا کرده کوه و دشت
Тарсам дигар фитад , кара аз ин мудавварӣ
ترسم دگر فتد، کره از این مدوری
Дарёӣ оҳанаст на унвони расми ҷанг
دریای آهن است نه عنوان رسم جنگ
Борон оташаст на ойини асгарӣ
باران آتش است نه آیین عسکری
Эрон дар ин миёна , на андари сафи ҷидол
ایران در این میانه، نه اندر صف جدال
Неи мондаи зини муҷодала , бебаҳрау барӣ
نی مانده زین مجادله، بیبهره و بری
Як дастае зи нухба эрониён шуданд
یک دستهای ز نخبهٔ ایرانیان شدند
Дар фикри истифода , аз авзоъи ҳозирӣ
در فکر استفاده، از اوضاع حاضری
Дар дидаи хашми рӯс ва ба дили кини Англис
در دیده خشم روس و به دل کین انگلیس
Дар сари ҳавои ёрии Олмони ъбқрӣ
در سر هوای یاری آلمان عبقری
Рафтем ди баробари душман ки то кунем
رفتیم در برابر دشمن که تا کنیم
Ибрози зўрмндӣу исботи қодирӣ
ابراز زورمندی و اثبات قادری
Умеди мо ба ёрии Олмон ва вай надошт
امّید ما به یاری آلمان و وی نداشت
Ҷузи базли зар , тариқ дигар баҳри ёварӣ
جز بذل زر، طریق دگر بهر یاوری
Бағдодро гирифт ва ҷилав омад Англис
بغداد را گرفت و جلو آمد انگلیس
Аввал ба зӯри ҷангу дувум бо мудаббирӣ
اول به زور جنگ و دوم با مدبری
Омад шимолу мағриби Эрон ба чанги рӯс
آمد شمال و مغرب ایران به چنگ روس
Вайрон намӯд сар ба сар , аз фарти ҷобирӣ
ویران نمود سر به سر، از فرط جابری
Гаштем мо муҳоҷиру бадбахту дрбдр
گشتیم ما مهاجر و بدبخت و دربهدر
Гардун ба мо намӯд , ниҳояти ситамгарӣ
گردون به ما نمود، نهایت ستمگری
Як сӯии теғи рӯс , раседаст то каранд
یک سوی تیغ روس، رسیدست تا کرند
Бо он русуми ваҳшӣу ойини барбарӣ
با آن رسوم وحشی و آیین بربری
Як сӯ ба хонқин , кашидаст Англис
یک سو به خانقین، کشیدست انگلیس
Теғӣ ки дорад , оҳанаши оби музавварӣ
تیغی که دارد، آهنش آب مزوری
Чизе намонад кин ду , ба ҳам дар расанд ва мо
چیزی نماند کاین دو، به هم در رسند و ما
Ҳар як нишон шавем , ба сад пораи пайкарӣ
هر یک نشان شویم، به صد پاره پیکری
Байни ду теғи пайкари мо аўФтодаҳ аст
بین دو تیغ پیکر ما اوفتاده است
Дар сарзамин « қаср » ба сахтӣу музтарӣ
در سرزمین «قصر» به سختی و مضطری
Ҳар чанд кофӣаст паии рафъи ин ду теғ
هر چند کافی است پی رفع این دو تیغ
Танҳо « низоми ассалтана » бо теғи ҳайдарӣ
تنها «نظام السلطنه» با تیغ حیدری
Лек ӯ ҳам озмуд ки душмани ҳазорҳо
لیک او هم آزمود که دشمن هزارها
Аз мо фузун тараст агар неки бшмрӣ
از ما فزونتر است اگر نیک بشمری
Неи он ки дили ббохт , валикин назар намӯд
نی آن که دل بباخت، ولیکن نظر نمود
Чангӣ ба дил намезанад , акнӯн диловарӣ
چنگی به دل نمیزند، اکنون دلاوری
Аз разми пас канораи каширо салоҳ дид
از رزم پس کنارهکشی را صلاح دید
Бар ҳар нафар сипас зи мақомоти лашкарӣ
بر هر نفر سپس ز مقامات لشکری
Ихтор шуд ки гашта з ҳар сӯи хатари падед
اخطار شد که گشته ز هر سو خطر پدید
Ҷад кун ки ҷони хеши зи як сӯи бадари барӣ
جِد کن که جان خویش ز یک سو به در بری
Он ба ки пеши хасм ба таслим рӯ намӯд
آن بِهْ که پیش خصم به تسلیم رو نمود
Вонгоаҳ чашм дошт ба алтофи доварӣ
وآنگاه چشم داشت به الطاف داوری
Танҳо « низоми слтнаҳ »ро ин иҷозатаст
تنها «نظام سلطنه» را این اجازت است
Бо чанд тани зи ҳайати миллӣу кишварӣ
با چند تن ز هیئت ملی و کشوری
То он ки бар мамолики Туркия рӯ кунанд
تا آن که بر ممالک ترکیه رو کنند
Лек ин иҷоза нест ҳамеи баҳри дайгарӣ
لیک این اجازه نیست همی بهر دیگری
Ин зишти моҷаро чу ба ман низ шуд баён
این زشت ماجرا چو به من نیز شد بیان
Гаштами з фартандау афсӯси бистарӣ
گشتم ز فرطِ اَندُه و افسوس بستری
Кардам ҳазор нола , кашидам ҳазор оҳ
کردم هزار ناله، کشیدم هزار آه
Нафрин ббхт кардаму расми муқаддарӣ
نفرین به بخت کردم و رسم مقدری
К-эии носазои замона бе эътидоли дун !
کای ناسزا زمانهٔ بیاعتدالِ دون!
Бар мо ҷафои гузашти зи ҳади ҷафогарӣ
بر ما جفا گذشت ز حد جفاگری
Моро гузораданд , рафиқони нимаи роҳ
ما را گذاردند، رفیقان نیمه راه
Ингуна дар мхоФту гаштанди аспр
این گونه در مخافت و گشتند اسپری
Бигрифта шшдри ғаму афкори муҳраи вор
بگرفته ششدر غم و افکار مهرهوار
Дар хонаи ҳариф , гирифтори шшдрӣ
در خانهٔ حریف، گرفتار ششدری
Аз баҳри як тани ман , ин гунбади фарох
از بهر یک تن من، این گنبد فراخ
Гашта чу чашми танги лӣим аз ҳасади варӣ
گشته چو چشمِ تنگِ لَئیم از حَسَدوَری
Бечораи ман , фалак зада ман , шӯри бахти ман
بیچاره من، فلکزده من، شوربخت من
Саргаштаи ҳаводиси ин даҳри срсрӣ
سرگشتهٔ حوادث این دهر سرسری
Чун ман ба тираи ахтарӣ эй модари сипеҳр
چون من به تیرهاختری ای مادر سپهر
Дигари мзоӣ , ҳаст агар меҳри модарӣ ?
دیگر مزای، هست اگر مهر مادری؟
Ман як танаи бисми ба ҷаҳон ,гар ки лозим аст
من یک تنه بَسَم به جهان، گر که لازم است
Комилтарин намӯна ӣӣ аз тираи ахтарӣ !
کاملترین نمونهای از تیرهاختری!
Сӯии кадоми хок , тавонам паноҳи барад ?
سوی کدام خاک، توانم پناه برد؟
Пушти кадоми санг , тавон гашти сингарӣ ?
پشت کدام سنگ، توان گشت سنگری؟
Ин ҳукм дод кист ки ҷамъӣ ҳаме кунанд !
این حکم داد کیست که جمعی همی کنند!
Бар дӯсти пушт , ҷониби душмани муҷовирӣ !
بر دوست پشت، جانب دشمن مجاوری!
Ин ҳукми зӯри зодаи шӯр мударрис аст
این حکمِ زور زادهٔ شورِ مدرّس است
Он ба ки беш аз ин , нанамояд мушовирӣ
آن بِهْ که بیش از این، ننماید مشاوری
Ин унсури касифи лаҷуҷи сиёҳи фикр
این عنصر کثیف لجوج سیاهفکر
Ин мўзии мударриси илми музавварӣ
این موذی مدرس علم مزوری
Чиркин ъамома , васлаи қабо , пораи шаби кулоҳ
چرکینعمامه، وصلهقبا، پارهشبکلاه
Уштури қавора , хираи нигаҳ , чеҳраи қанбарӣ
اُشتُرقَواره، خیرهنگه، چهرهقنبری
Попуши пора , васлаи қабо , жандаи перҳан
پاپوشپاره، وصلهقبا، ژندهپیرهن
Он ҳайкали тамоми айёр аз ҷлнбрӣ
آن هیکلِ تمامعیار از جلنبری
Бар мо шудаст ин пази музҳики зимомдор
بر ما شدست این پز مضحک زمامدار
Ин қоиди ъабо ба сари холаи чодар
این قائِدِ عبابهسرِ خالهچادری
Бингар чҳо кашидам аз ӯ ман ки ботинаш
بنگر چهها کشیدم از او من که باطنش
Сад бор бадтараст аз ин вазъи зоҳирӣ
صد بار بدتر است از این وضع ظاهری
Атрофи ваии гирифтаи гуруҳе барои дахл
اطراف وی گرفته گروهی برای دخل
Чунон ки дар парастиши гӯсолаи сомрӣ
چونان که در پرستش گوساله سامری
Пас латмаҳо ки оқибати Эрон замин хӯрд
بس لطمهها که عاقبت ایران زمین خورد
Зини марди ҳилаи рӯбаҳӣу кӣнаи уштурӣ
زین مرد حیلهروبهی و کینهاشتری
Маълум нест баҳр чаҳ карда мусофират ?
معلوم نیست بهر چه کرده مسافرت؟
Баҳри ватани набӯда , қисм бар муҳоҷирӣ !
بهر وطن نبوده، قسم بر مهاجری!
Танҳо на ӯ хароб , бурун омад аз миён
تنها نه او خراب، برون آمد از میان
Ва онон ки кардаанд дар ин роҳи раҳбарӣ !
وآنان که کردهاند در این راه رهبری!
Доданд ҳар як аз дгарии беҳтари имтиҳон
دادند هر یک از دگری بهتر امتحان
Дар аҷнабии парастӣу бегонаи парварӣ !
در اجنبیپرستی و بیگانهپروری!
Сандӯқҳои лираи ҷилав , дӯши астарон
صندوقهای لیره جلو، دوش استران
Вондри ақаби муҳоҷиру ансори чрчрӣ
واندر عقب مهاجر و انصار چرچری
Дунболи борҳои зар , аз бас давида анд
دنبال بارهای زر، از بس دویدهاند
Омухтанд хуб , ҳамаи расми шотирӣ !
آموختند خوب، همه رسم شاطری!
Дарвеши вори рӯ ба биёбон ниҳода анд
درویشوار رو به بیابان نهادهاند
Қавмӣ барои касби мақоми тавонгарӣ
قومی برای کسب مقام توانگری
Зини қавми пӯлакӣ , ҳунар ҷанг менахоҳ !
زین قوم پولکی، هنر جنگ مینَخواه!
Ҳаргизи мҷуи зи ҷинси мؤнси музаккарӣ ?
هرگز مجو ز جنس مؤنث مذکری؟
Як ҷанг кардаанд ки шуд рӯи сифед аз он
یک جنگ کردهاند که شد روسفید از آن
Ҷангӣ ки кардаанд , яҳудони хайбарӣ
جنگی که کردهاند، یهودان خیبری
Ду рӯзи ҷанг буд ва ду сол раҷъат аст
دو روز جنگ بود و دو سال رجعت است
Ин бади ман ончӣ дидам аз эшон Баҳодурӣ !
این بُد من آنچه دیدم از ایشان بهادری!
Он ҷанги ҳам на баҳри ватани бад на баҳри дайн
آن جنگ هم نه بهر وطن بُد نه بهر دین
ё ҷанги баҳри зари баду бади ҷанги заргарӣ
یا جنگ بهر زر بُد و بُد جنگ زرگری
Он қадр мо бадем ки ин рӯзи бад кам аст
آن قدر ما بدیم که این روز بد کم است
Баҳри ҷазоӣ мо барис , эй рӯзи бадтарӣ ! !
بهر جزای ما برس، ای روز بدتری!!
эй осмони бабор дар ин мамлакати балоӣ
ای آسمان ببار در این مملکت بلای
Ин қавмро заволи даҳ , эй чархи чанбарӣ !
این قوم را زوال ده، ای چرخ چنبری!
Оҳи маро наменигарӣ , кӯрӣ эй сипеҳр !
آهِ مرا نمینگری، کوری ای سپهر!
Нафрини ман наме шинавӣ , эй фалаки карӣ !
نفرینِ من نمیشنوی، ای فلک کری!
Ин ҳам нагуфта менагузорам ки байни мо
این هم نگفته مینگذارم که بین ما
Бошад басии касон , ҳам аз ин айбҳо барӣ
باشد بسی کسان، هم از این عیبها بری
Онҳо ҳама муҳоҷир поканду софи қалб
آنها همه مهاجر پاکند و صافقلب
Виҷдони ҷумлаи поктар , аз пайкари парӣ
وجدان جمله پاکتر، از پیکر پری
Лекини ҳама канора намӯда зи корҳо
لیکن همه کناره نموده ز کارها
Вази дами ҳамаи гирифтау маъюсу қрқрӣ
وز دم همه گرفته و مأیوس و قرقری
Зинҳо чу бигузарӣ , ҳама онон намӯда анд
زینها چو بگذری، همه آنان نمودهاند
Баҳри зари ин муҳоҷират ва ин мусофирӣ !
بهر زر این مهاجرت و این مسافری!
« ёқӯб » номи Сайиди расвои бадсигол
«یعقوب» نام سیّدِ رسوای بدسگال
Он кас ки ман надидаам , одам ба он харӣ ?
آن کس که من ندیدهام، آدم به آن خری؟
Як мушт лира дорад ва бар каф гирифта аст
یک مشت لیره دارد و بر کف گرفته است
Бо он қиёфау пази манҳуси шндрӣ
با آن قیافه و پز منحوس شندری
Гуяд ки мункири амал кимиё куҷост ?
گوید که منکر عمل کیمیا کجاست؟
Инак муҳоҷирӣ , амали кимиёгарӣ !
اینک مهاجری، عمل کیمیاگری!
Инаст он ки баҳр мударрис кунад мудом
این است آن که بهر مدرس کند مدام
Дар гоҳу нобгоҳ , ҳамеи пои минбарӣ
در گاه و نابهگاه، همی پایمنبری
Аблаҳи манам ки сарф , паии Лайлии ватан
ابله منم که صرف، پی لیلی وطن
Рӯ кардаам ба дашт чу маҷнӯни омирӣ
رو کردهام به دشت چو مجنون عامری
Ҳар ончӣ мерасад ба ман аз зуд боварӣаст
هر آنچه میرسد به من از زودباوریست
Бас ранҷҳо кашидам , азин зуди боварӣ !
بس رنجها کشیدم، ازین زودباوری!
Як аблаҳии дигари ин ; кини гуҳи хатар
یک ابلهیِ دیگر این؛ کین گه خطر
Фикр наҷот нестам аз фарти дилхурӣ
فکر نجات نیستم از فرط دلخوری
Мадҳ « низоми слтнаҳ » фармондиҳи қуво
مدح «نظام سلطنه» فرماندهِ قوا
Албата беҳтараст зи афсурдаи хотирӣ
البتّه بهتر است ز افسردهخاطری
Таърих агарчӣ зини амали орад ба ман шикаст
تاریخ اگرچه زین عمل آرد به من شکست
Хонд марои мадеҳаи сарои ҳамчуи анварӣ
خواند مرا مدیحهسرا همچو انوری
Лекин ба як ҷавон чу ман соҳиби орзӯ
لیکن به یک جوانِ چو من صاحبآرزو
Чун гуфта шуд ки дар хатар аз ҳар сӯи андарӣ
چون گفته شد که در خطر از هر سو اندری
Аз тарси ҷони хеш , ба фармондиҳи қуво
از ترس جان خویش، به فرمانده قوا
Ночор гуяд , ин суханони дарии варӣ :
ناچار گوید، این سخنان دری وری:
эй мазҳари камолу мақомоти санҷарӣ
ای مظهر کمال و مقامات سنجری
эй маркази сифоту хаёлоти нодарӣ !
ای مرکز صفات و خیالات نادری!
Гарчи зафар наёфтӣ аммо мазҳар аст
گرچه ظفر نیافتی اما مظهر است
Дар ҷабҳаи маин ту , нури Музаффарӣ
در جبههٔ مهین تو، نور مظفری
Эрон намеравад дар каф , ин малик ҷуста аст
ایران نمیرود ز کف، این ملک جسته است
Аз чанги фитнаҳои муғулу Сикандарӣ
از چنگ فتنههای مغول و سکندری
Ҷанги ин замона , ҳамчу қимораст ғами мадор
جنگ این زمانه، همچو قمار است غم مدار
Ҳар чанд бохтии ту , дар охири ҳамеи барӣ
هر چند باختی تو، در آخر همی بری
Хуршед то ғуруб нагардад , саҳари чунон
خورشید تا غروب نگردد، سحر چنان
Созад ҷаҳони мусаххар , аз анвори ахгарӣ
سازد جهان مسخر، از انوار اخگری
Ҷонои ту ҳам фарози сипеҳрӣ ба малики мо
جانا تو هم فراز سپهری به ملک ما
Яъне ту низ ҳамсари хуршеди ховарӣ
یعنی تو نیز همسر خورشید خاوری
Имрӯз агар ғуруб кунӣ аз ватан чаҳ ғам ?
امروز اگر غروب کنی از وطن چه غم؟
Фардо кунӣ тулӯъ ва ба чангаши дароварӣ
فردا کنی طلوع و به چنگش درآوری
Чашми ватан ба рӯй ту , равшан буд кунун
چشم وطن به روی تو، روشن بوَد کنون
Хуршеди моӣӣ , ар чаҳ зи хуршеди бартарӣ
خورشید مایی، ار چه ز خورشید برتری
Рӯзи ватан ба мо , пас аз ин рӯзи шаб буд
روز وطن به ما، پس از این روز شب بوَد
Зон чун гузар кунӣ ту ки хуршеди анварӣ
زآن چون گذر کنی تو که خورشید انوری
Ман хомшми ту хеш биандеш , ин накӯаст
من خامشم تو خویش بیندیش، این نکوست
Ингуна мардумӣ бигзорӣ ва бигузарӣ ?
این گونه مردمی بگذاری و بگذری؟
Гарчи ҷасоратаст вале арз мекунам :
گرچه جسارت است ولی عرض میکنم:
Ҳайфаст аз тўӣӣ ки з ёрон шудӣ барӣ
حیف است از تویی که ز یاران شدی بری
Ҳар як ба як тариқи зи сар боз карда Эй
هر یک به یک طریق ز سر باز کردهای
Ин нест лоиқи ту ки бар ҳар сари афсарӣ
این نیست لایق تو که بر هر سر افسری
Сар бӯдае ҳамеша , бар ин ҳайат ва кунун
سر بودهای همیشه، بر این هیئت و کنون
Бояд ки срнпичӣ аз ойини сарварӣ
باید که سر نپیچی از آیین سروری
Ту чун сиррӣу ҳайати мо чун тан тавонад
تو چون سری و هیئت ما چون تنِ تواَند
эй сари куҷо рӯй ? ки тани худ наме барӣ ?
ای سر کجا روی؟ که تنِ خود نمیبری؟
Борӣ дар ин миёнаи яке ман зи хизматат
باری در این میانه یکی من ز خدمتت
Гар мурдае раҳо нанамоям муҷовирӣ
گر مردهای رها ننمایم مجاوری
Зини қиссаи ҳоли хеш ба даргоҳи ҳазратат
زین قصه حال خویش به درگاه حضرتت
Хотирнишон ҳаме кунаму ёдоварӣ
خاطرنشان همی کنم و یادآوری
Дар киштӣ эй нишонд , яке турфаи нохудоӣ
در کشتیای نشاند، یکی طرفه ناخدای
Бо худ кабӯтарии зи паии неки манзарӣ
با خود کبوتری ز پی نیکمنظری
Киштӣ чу шуд ба маркази дарё , шурӯи гашт
کشتی چو شد به مرکز دریا، شروع گشت
Тӯфон ва нохудоӣ шуд аз тарси лангарӣ
توفان و ناخدای شد از ترس لنگری
Вонгоаҳ хира шуд ба кабӯтар ки боядат
وآنگاه خیره شد به کبوتر که بایدت
Баҳри наҷоти хеши зи киштии буруни барӣ
بهر نجات خویش ز کشتی برون بری
Бечора дар замон , ба ҳаво шуд валек дид
بیچاره در زمان، به هوا شد ولیک دید
Обаст мавҷи тира , з ҳар сӯ ки бенгарӣ
آب است موج تیره، ز هر سو که بنگری
Дид ӯ ба ҳеҷ гӯна , ба соҳил наме расад
دید او به هیچ گونه، به ساحل نمیرسد
Не аз раҳ паридану не бо шиноварӣ
نی از ره پریدن و نی با شناوری
Баргашт аз ҳаво ва ба киштӣ нишаст ва гуфт
برگشت از هوا و به کشتی نشست و گفت
Бо нохудои ин сухан аз рӯй музтарӣ :
با ناخدای این سخن از روی مضطری:
Аз соҳили ончунон ки биоварада ӣӣ маро
از ساحل آنچنان که بیاوردهای مرا
Боист то ба соҳили дигари марои барӣ
بایست تا به ساحل دیگر مرا بری
Ман он кабӯтарам , ҳилла дар баҳри ҳавлнок
من آن کبوترم، هله در بحر هولناک
эй нохудо кунун , ба худоем чаҳ биспурӣ ?
ای ناخدا کنون، به خدایم چه بسپری؟
Ман бар фарози дӯши ту , бории гарони ним
من بر فراز دوش تو، باری گران نیَم
Он ба маро чу мардуми дигар на бенгарӣ
آن به مرا چو مردم دیگر نه بنگری
Ман ҳам ба ҳар куҷо ки худат май рӯй бабр
من هم به هر کجا که خودت میروی ببر
Хоҳӣ напечӣ ар сар аз ойини раҳбарӣ
خواهی نپیچی ار سر از آیین رهبری
Беҳуда нест гуфтам , агар бар ту нохудоӣ
بیهوده نیست گفتم، اگر بر تو ناخدای
Бе худ набӯд баҳр ту кардам кабӯтарӣ
بیخود نبود بهر تو کردم کبوتری
Яъне биё аз оинаи хотирами бабр
یعنی بیا از آینهٔ خاطرم ببر
Бо дасти лутф , гирду ғубории мукаддарӣ
با دست لطف، گرد و غباری مکدری
Холиқ намӯда ёварят то ту ҳам ба халқ
خالق نموده یاوریات تا تو هم به خلق
Дар вақти худ , дареғи надории зи ёварӣ
در وقت خود، دریغ نداری ز یاوری
Бишинав зи ман ки нек ту хоҳам , манеҳ зи даст
بشنو ز من که نیک تو خواهم، منه ز دست
Ойини бандаи дорӣу дастури сарварӣ
آیین بندهداری و دستور سروری
ӣнҳам бидон ки ин суханони баҳр ришва нест
این هم بدان که این سخنان بهر رشوه نیست
Дар ҳақ ман мабод ки ин занни бади барӣ ?
در حق من مباد که این ظنِّ بد بری؟
« Қоонӣ »ам на ман ки захми хомаи баҳри оз
«قاآنی»ام نه من که زنم خامه بهر آز
Неи чомаи соз , баҳри дирами ҳамчуи унсурӣ
نی چامهساز، بهر درم همچو عنصری
Ҳошои гумони мадор ки ман кардаам шиор
حاشا گمان مدار که من کردهام شعار
Лошаи хурии тариқатам , аз роҳи шоирӣ
لاشهخوری طریقتم، از راه شاعری
Ҳар чанд лошаи хури ним , аммо муҳоҷирам
هر چند لاشهخور نیم، اما مهاجرم
Сад бори лоша ба , зи ҳуқуқи муҳоҷирӣ !
صد بار لاشه به، ز حقوق مهاجری!
Он ба ки ҳарфи охири худро бигӯямат
آن به که حرف آخر خود را بگویمت
Шояд асар кунад ба ту ин ҳарфи охирӣ :
شاید اثر کند به تو این حرف آخری:
Ман тозаи шоирам , сухани аинсон сурӯда ам
من تازه شاعرم، سخن این سان سرودهام
Вой ар ки куҳна кор шавам дар суханварӣ ?
وای ار که کهنهکار شوم در سخنوری؟
Ҳайфаст ин қареҳаи зебои биўФтд
حیف است این قریحهٔ زیبا بیوفتد
Дар чанги рӯзгори сиёҳи слндрӣ !
در چنگ روزگار سیاه سلندری!
Шояд ҳамин қареҳа , дар оянда оварад
شاید همین قریحه، در آینده آورد
Алвоҳ ба з гуфта саъдӣу анварӣ
الواح به ز گفتهٔ سعدی و انوری
( ишқӣ ) ту хеш , ҳамсари дигар касон макун
(عشقی) تو خویش، همسر دیگر کسان مکن
Не дигарон кунанд , ҳаме бо ту ҳамсарӣ
نی دیگران کنند، همی با تو همسری