Номи дижхими ватан , дил башнавад , хӯн ме кунад

نامِ دژخیمِ وطن، دل بشنود، خون می‌کند

Пас бад-ӣни хӯни хор , агар шуд рӯбаҳи рӯ чун мекунад ?

پس بدین خون‌خوار، اگر شد روبه‌رو چون می‌کند؟

Он ки гуфтӣ , маҳви қуръонро ҳаме бояд намӯд

آن‌که گفتی، محوِ قرآن را همی باید نمود

Ани қариб ин гуфта бо сарнайза мақрун мекунад !

عن‌قریب این گفته با سرنیزه مقرون می‌کند!

Вой аз ин меҳмон , ки по дар хона наниҳода ҳануз

وای از این مهمان، که پا در خانه ننهاده هنوز

Пои соҳиби хонаро аз хона берун мекунад ? !

پای صاحب‌خانه را از خانه بیرون می‌کند؟!

Достони мӯш ва гурбааст , аҳди моу Англис

داستانِ موش و گربه است، عهدِ ما و انگلیس

Мӯшрогар гурба баргирад , раҳо чун мекунад ?

موش را گر گربه برگیرد، رها چون می‌کند؟

Шер ҳам бошемгар мо , рӯбаҳ даҳраст ӯ

شیر هم باشیم گر ما، روبهِ دهر است او

Шерро рӯбоҳ маърӯфаст , мағбун мекунад ?

شیر را روباه معروف است، مغبون می‌کند؟

Ҳеҷ май донеи ҳарифи мо , чаҳ дорад дар назар ?

هیچ می‌دانی حریفِ ما، چه دارد در نظر؟

Ин ҳамаи харҷи газофиро ки акнӯн мекунад ?

این همه خرجِ گزافی را که اکنون می‌کند؟

Англиси охири дилаш , баҳри ман ва ту сӯхта ?

انگلیس آخر دلش، بهرِ من و تو سوخته؟

Он ки баҳри як ваҷаби хоки ин қадар хӯн мекунад ?

آن‌‌که بهرِ یک وجب خاک این‌قدر خون می‌کند؟

Он қадар медонам имрӯз , ар ки бар мо дода панҷ :

آن‌قدر می‌دانم امروز، ار که بر ما داده پنج:

Ғоз , фардои даъвии панҷоҳ милюн мекунад !

غاز، فردا دعوی پنجاه میلیون می‌کند!

Донам охири ҷумлаи моро ба малики хештан

دانم آخر جمله ما را به مُلکِ خویشتن

Бенасиб аз обу хоку дашт ва ҳомӯн мекунад !

بی‌نصیب از آب و خاک و دشت و هامون می‌کند!

Он ки дар аФрик бар реги биёбон чашм дошт

آن که در افریک بر ریگِ بیابان چشم داشت

Чашми пӯшӣ аз диёри ганҷ қорун мекунад ?

چشم‌پوشی از دیارِ گنجِ قارون می‌کند؟

Дузди раҳзан , дузд нодонаст , роҳати пушти миз

دزدِ رهزن، دزدِ نادان است، راحت پشتِ میز

Дузди доно , дуздӣ аз маҷроӣ қонӯн мекунад !

دزدِ دانا، دزدی از مجرای قانون می‌کند!

Гӯши оўхи надиҳад , ин миллати бад-ӣнҳо ! вар диҳад :

گوش آوخ ندهد، این ملّت بدین‌ها! ور دهد:

Гӯш аз ин гӯш , аз он гӯш берун мекунад !

گوش از این گوش، از آن گوش بیرون می‌کند!

Табъи ман , масъӯл таърихасту сокити монам ар

طبعِ من، مسئولِ تاریخ است و ساکت مانَم ار

Ҳон ба виҷдонами маро , таърих мадюн мекунад !

هان به وجدانم مرا، تاریخ مدیون می‌کند!

Варна медонам дар эҳсосоти ин бе ҳиси нажод

ورنه می‌دانم در احساساتِ این بی‌حس‌نژاد

Гуфтаҳои ман на чизе кам , на афзӯн мекунад !

گفته‌های من نه چیزی کم، نه افزون می‌کند!

Миллатии кови мурда дар таъриху инаши имтиёз

ملّتی کاو مُرده در تاریخ و اینش امتیاز

Наъши худ бо дасти худ , ин мурда мадфӯн мекунад !

نعشِ خود با دستِ خود، این مُرده مدفون می‌کند!

Миллатӣ каз додани тан , бо камоли имтинон :

ملّتی کز دادنِ تن، با کمالِ امتنان:

Бар асорат , хасмро аз хеш мамнӯн мекунад !

بر اسارت، خصم را از خویش ممنون می‌کند!

Миллатии кови бози қарни бистум бар дарди худ

ملّتی کاو باز قرن بیستم بر دردِ خود

Чора бо хатму дуоу зикр ва афсун мекунад !

چاره با ختم و دعا و ذکر و افسون می‌کند!

Миллатии колўдаҳ тирёк бошад субҳу шом

ملّتی کآلودهٔ تریاک باشد صبح و شام

Доими огндаҳи димоғ , аз ганд афюн мекунад !

دائم آگنده دماغ، از گند افیون می‌کند!

Миллатии ков бо чу ман , пӯри азизи ин ватан

ملّتی کاو با چو من، پورِ عزیزِ این وطن

Ончӣ бо Юсуф намӯд аз бухл шмъўн мекунад !

آنچه با یوسف نمود از بُخل شمعون می‌کند!

Миллатии кови рӯзу шаб бар хӯн худ шуд ташнаи лаб

ملّتی کاو روز و شب بر خونِ خود شد تشنه‌لب

Душманонро даъват аз баҳр шабихун мекунад !

دشمنان را دعوت از بهرِ شبیخون می‌کند!

Миллатӣ каз ҳар ҷиҳати баҳри завол омода аст

ملّتی کز هر جهت بهرِ زوال آماده است

Сарфи эҳсосоти ман , эҳё , варо чун мекунад !

صرفِ احساساتِ من، احیا، وِرا چون می‌کند!

Худ на танҳо халқи дунё , ҷумлагӣ дар ҳайрат анд

خود نه‌تنها خلقِ دنیا، جملگی در حیرت‌اند

Ҳайрат аз авзоъи мо , халлоқ бечун мекунад !

حیرت از اوضاعِ ما، خَلّاق بی‌چون می‌کند!

зи осмони норади малик , ночори як мушти ?данӣ

ز آسمان نارد مَلَک، ناچار یک مشتِ دنی

зи аҳли ин малик , омири ин миллат дун мекунад !

ز اهلِ این مُلْک، آمرِ این ملّتِ دون می‌کند!

Гаштааст асбоби ханда : гиря бар ҳоли ватан

گشته است اسباب خنده: گریه بر حالِ وطن

Бешам аз ҳоли ватан , ин нукта маҳзун мекунад !

بیشم از حالِ وطن، این نکته محزون می‌کند!

эй худои ҷои ташаккур , чашм захмам мезананд !

ای خدا جای تشکر، چشم‌زخمم می‌زنند!

Чашми ман ҳам чашмӣ ар бо равад Ҷайҳун мекунад !

چشم من هم‌چشمی ار با رودِ جیحون می‌کند!

Он хиёнатҳо ки бо Эрон вазирон мекунанд !

آن خیانت‌ها که با ایران وزیران می‌کنند!

Борҳои бадтар ба ман , ин сифла гардун мекунад !

بارها بدتر به من، این سفله گردون می‌کند!

Яъси ман зини қавм то андоза Эй бошад ба ҷо

یأس من زین قوم تا اندازه‌ای باشد به‌جا

Табъи ман бе ҷост , каз андоза берун мекунад !

طبعِ من بی‌جاست، کز اندازه بیرون می‌کند!

« ишқӣ » аз ишқи ватан , он сон муҷарраб шуд ки ин

«عشقی» از عشق وطن، آن‌سان مُجَرَّب شد که این

Куҳнаи девонаи ҷунун , таълим маҷнӯн мекунад !

کهنه دیوانه جنون، تعلیم مجنون می‌کند!