эй ки ҳар хостаи дил , зи фалак май хоҳӣ

ای که هر خواسته دل، ز فلک می‌خواهی

Он қадри розӣ эй аз худ ки кутак май хоҳӣ

آنقدر راضی‌ای از خود که کتک می‌خواهی

Ман ба ҷузи танбалии инро , чаҳ баномам ? ки ту , ҳай :

من به جز تنبلی این را، چه بنامم؟ که تو، هی:

Хуфтаи ҳаррӯзау рӯзии зи фалак май хоҳӣ

خفته هرروزه و روزی ز فلک می‌خواهی

эй ки ҳаррӯзаи ҳўолоти ту дар банк худост !

ای که هرروزه حوالات تو در بانک خداست!

Ба худои худованд ки Чехия май хоҳӣ !

به خدایی خداوند که چک می‌خواهی!

эй ки дасти ту дарозаст , паии оз ба халқ !

ای که دست تو دراز است، پی آز به خلق!

Чаҳ кумак кардае охир ? ки кумак май хоҳӣ !

چه کمک کرده‌ای آخر؟ که کمک می‌خواهی!

Ман чаҳ бояд бикунам ?гар ки ту дарвешӣ , бош

من چه باید بکنم؟ گر که تو درویشی، باش

Ба дарак ҳар чаҳ ту аз ҳафт тарк май хоҳӣ !

به درک هر چه تو از هفت ترک می‌خواهی!

Нони ҳама аз қабл неруӣ бозу хоҳанд

نان همه از قِبَلِ نیروی بازو خواهند

Нони ту аз риштау буқу дгнк май хоҳӣ !

نان تو از رشته و بوق و دگنک می‌خواهی!

Калакаст ин ҳама ! дар бистумин қарн бирав !

کلک است این همه! در بیستمین قرن برو!

Тозаи коро , ту чаҳ зини куҳнаи калак май хоҳӣ ?

تازه‌کارا، تو چه زین کهنه‌کلک می‌خواهی؟