Ҳар муроду орзӯе , кондрўни қалби мост

هر مراد و آرزویی، کاندرون قلب ماست

Доруяши андари даҳони он ма дандон тиллост

دارویش اندر دهان آن مه دندان‌طلاست

Ман марӣзи ишқам эй ҷонон ва бо ҷони толибам

من مریض عشقم ای جانان و با جان طالبم

Он лабу дандон ки бар ҳар дард бедармон давост

آن لب و دندان که بر هر درد بی‌درمان دواست

Булъаҷаби ангуштарӣ ташкил додаст он даҳон

بوالعجب انگشتری تشکیل دادست آن دهان

Ҳалқааш ёқӯт сурхаст ва нгиндонш тиллост

حلقه‌اش یاقوت سرخ است و نگیندانش طلاست

Кӣмёгар дар талоқе ҳарчиро созад тилло

کیمیاگر در تلاقی هرچه را سازد طلا

Пас лаби ин моҳ бетардид ва шабаҳат кимиёст

پس لب این ماه بی‌تردید و شبهت کیمیاست

Баркашида чашми таркиш , теғи абрӯ дар « Фрўнт »

برکشیده چشم ترکش، تیغ ابرو در «فرونت»

Ин кмондони сафаши мижгон ва фурмонаш балост

این کماندان صفش مژگان و فرمانش بلاست

Осмон дар пешгоҳи моҳи ман , моҳ ту чист

آسمان در پیشگاه ماه من، ماه تو چیست

Моҳи мо аз ҳарчӣ пиндорӣ ба аз моҳ шумост

ماه ما از هرچه پنداری به از ماه شماست

Моҳи мо андари сафи хубони соҳиб мансаб аст

ماه ما اندر صف خوبان صاحب منصب است

Моҳи ту дар рутбааш то бинии астораҳ ҳост

ماه تو در رتبه‌اش تا بینی استاره‌هاست

Моҳи ту андари паноҳи ҷазбаи астораҳ эй сет

ماه تو اندر پناه جذبه استاره‌ای‌ست

Чораи астораҳҳояш шонаҳои моҳи мост

چاره استاره‌هایش شانه‌های ماه ماست

Моҳи ту рахшон з хуршедасту моҳи мо зи хеш

ماه تو رخشان ز خورشیدست و ماه ما ز خویش

Нисбати моҳи ман ва ту , нисбати халқ ва худост

نسبت ماه من و تو، نسبت خلق و خداست

эй сабо бо ӯ бигӯ ин байт хоҷа гуфта аст

ای صبا با او بگو این بیت خواجه گفته است

Гар бихоҳӣ ҳурмати хоҷа ба ҷои оре ба ҷост :

گر بخواهی حرمت خواجه به جای آری به جاست:

« азми дидор ту дорад ҷон бар лаби омада

«عزم دیدار تو دارد جان بر لب آمده

Бозгардад ё барояд » гӯ чаҳ фармон шумост ?

بازگردد یا برآید» گو چه فرمان شماست؟

Ғайр ( ишқӣ ) мақсади мо аз висолат ҳеҷ нест

غیر (عشقی) مقصد ما از وصالت هیچ نیست

Ҳаркии ҷузи ин ҳадс , ҳадсӣ мезанад ҳадсаш хатост

هرکه جز این حدس، حدسی می‌زند حدسش خطاست