эй блҳўс , турост ба сар ,гар ҳавои лур
ای بلهوس، تراست به سر، گر هوای لر
ё он ки гашта танг , дилат аз барои лур
یا آن که گشته تنگ، دلت از برای لر
Рӯ кун дамӣ ба сӯии шаҳри Бурӯҷирд аз сафо
رو کن دمی به سوی شهر بروجرد از صفا
Бингар ба кӯҳу дашту биёбони ҷафои лур
بنگر به کوه و دشت و بیابان جفای لر
Манъам ба кӯҳу дашту биёбон ғариб нест
منعم به کوه و دشت و بیابان غریب نیست
Ҷузи он дамӣ ки хона кунад дар сарои лур
جز آن دمی که خانه کند در سرای لر
Ман худ шудам ба шаҳри Бурӯҷирд дар баҳор
من خود شدم به شهر بروجرد در بهار
Вақте ки буд мавсим нашав ва намой лур
وقتی که بود موسم نشو و نمای لر
Як дам нашуд ки бе сари хар зиндагӣ кунам
یک دم نشد که بی سر خر زندگی کنم
Дар бӯстони зи аввали шаб аз садои лур
در بوستان ز اول شب از صدای لر
Гар сар чу « ъўҷи бен ънқ » айдун занӣ ба чарх
گر سر چو «عوج بن عنق » ایدون زنی به چرخ
Дастат намерасад ки бигирӣ ту пои лур
دستت نمیرسد که بگیری تو پای لر
Пашми тамоми гилаи Эрону ҳинду чин
پشم تمام گلهٔ ایران و هند و چین
Мушкил кунад кафофи кулоҳу қабои лур
مشکل کند کفاف کلاه و قبای لر
Аз дасти мол хеш диҳад ( лорд ) яксара
از دست مال خویش دهد (لرد) یکسره
Дар Лондон ар ки башнавад овоз ноӣ лур
در لندن ار که بشنود آواز نای لر
Кард ар ҳазор мартаба ғоратгарӣ кунад
کُرد ار هزار مرتبه غارتگری کند
Хоҳад дароварди кумакӣ аз адои лур
خواهد درآورد کمکی از ادای لر
Дузди ироқӣу араб ва карду Бахтиёр
دزد عراقی و عرب و کُرد و بختیار
Бояд ба дида серума кунад хоки пои лур
باید به دیده سرمه کند خاک پای لر
Мушкил ки халқи зинда , зи лури ҷон ба дар баранд
مشکل که خلق زنده، ز لر جان به در برند
Раҳмии магар ба халқи намояди худои лур
رحمی مگر به خلق نماید خدای لر
Лур бе гуноҳи шуҳра , ба ғоратгарии сети зи онк
لر بیگناه شُهره، به غارتگریست ز آنک
Ғоратгарони малик шудаи пешвои лур !
غارتگرانِ مُلک شده پیشوای لر!
Онкў хӯрд ба номи вазорат , ҳуқуқи халқ !
آنکو خورد به نام وزارت، حقوقِ خلق!
Ёрб ту мубталоаши намо бар балои лур
یارب تو مبتلاش نما بر بلای لر
Онкўи барад ба исми ваколати ҳуқуқи муфт !
آنکو برد به اسم وکالت حقوق مفت!
Зини миллати фақир , куниши мубталои лур
زین ملت فقیر، کنش مبتلای لر
Як банда худоӣ бимонадӣ ба ҷой агар
یک بندهٔ خدای بماندی به جای اگر
Буданд ин вазиру вакилон ба ҷои лур !
بودند این وزیر و وکیلان به جای لر!
наменашунаванд нолаи ин миллати фақир !
مینَشْنَوَند نالهٔ این ملّتِ فقیر!
Ёрб ба гӯшашон бирасон , пас садои лур
یارب به گوششان برسان، پس صدای لر
Шояд ки сари зи хоб тнъм бароваранд
شاید که سر ز خواب تَنَعُّم برآورند
Бидиҳанд балки хотима бар пардаҳои лур
بدهند بلکه خاتمه بر پردههای لر
Шояд назар ба хок Луристон кунанд боз
شاید نظر به خاک لرستان کنند باز
Бенанди ҳоли мардуми зор аз ҷафои лур
بینند حال مردم زار از جفای لر
Ҳаргизи лури тамоми айёрӣ , надидаи кас
هرگز لرِ تمامعیاری، ندیده کس
Ҷузи як намӯнае зи намояндаҳои лур
جز یک نمونهای ز نمایندههای لر