Дар сари перии бараҳнаи пои бад « мўлиир »

در سر پیری برهنه‌پا بد «مولییر»

Гови бдздид дар шабоб « шекспир »

گاو بدزدید در شباب «شکسپیر»

Зинда дар оташ « брўнў »ро бФкнднд

زنده در آتش «برونو» را بفکندند

Мурдаи вайро кунанд ин ҳамаи такбир

مردهٔ وی را کنند این همه تکبیر

« бен ҷбрўл » он ҳамаи зи халқ ситам дид

«بن جبرول» آن همه ز خلق ستم دید

Шуд « русу » дар аҳди хеши он ҳамаи таҳқир

شد «روسو» در عهد خویش آن همه تحقیر

Аз паии таҷлил номашон нак милюн :

از پی تجلیل نامشان نک میلیون:

Милюн асроФ мекунандӣу табзир

میلیون اصراف می‌کنندی و تبذیر

Ман низ онгаҳ ки май бимирам ва монад

من نیز آنگه که می‌بمیرم و ماند

Шӯҳрати ман ҳамчу , хусравони ҷаҳонгир :

شهرت من همچو، خسروان جهانگیر:

Онгаҳ бенанди сад кинояи з ҳар ҳарф

آنگه بینند صد کنایه ز هر حرف

Санҷанд аз ҳар сухан , ҳазорон таъбир

سنجند از هر سخن، هزاران تعبیر

Он як , ашъори ман намояди тхмис

آن یک، اشعار من نماید تخمیس

Венаи як , гуфтори ман намояди тафсир

وین یک، گفتار من نماید تفسیر

Ҳамчуи сегон байнашон , паии стхўонм

همچو سگان بینشان، پی ستخوانم

Ҷанг биафтад , Фтми ман онгаҳ аҷаби гир !

جنگ بیفتد، فتم من آنگه عجب گیر!

Тарк сарояд ки тарк будаст ӯ тарк

ترک سراید که ترک بودست او ترک

Шоҳиди ман , шарҳи назми вақъа « азмир »

شاهد من، شرح نظم وقعهٔ «ازمیر»

Ҳиндӯ гуяд ки ҳиндӯаст ӯ ҳиндӯ

هندو گوید که هندوست او هندو

Дафтари ашъораш кашф гашта ба Кашмӣр

دفتر اشعارش کشف گشته به کشمیر

Жерман гуяд ки аз манаст ӯ аз ман

ژرمن گوید که از من است او از من

Ҳаст ба бирлан аз ӯ ҳазорон тасвир

هست به برلن از او هزاران تصویر

Таърих онгаҳ гуяд , афсӯси афсӯс

تاریخ آنگه گوید، افسوس افسوس

Суди набард , он адиб , аз ин ҳамаи таҳрир !

سود نبرد، آن ادیب، از این همه تحریر!

Пастии ин аср гуяд : ар на ба таърих

پستی این عصر گوید: ار نه به تاریخ

Ҳеҷ надоранд сайру гуруснаи тавфир

هیچ ندارند سیر و گرسنه توفیر