Аз даст ҳар ки ҳар чаҳ , бстондаҳу сетоне

از دست هر که هر چه، بستانده و ستانی

Аз даст ту ситонанд , бо дасти осмонӣ

از دست تو ستانند، با دست آسمانی

Кафи ранҷи бевагонро , моли итимгон ро

کف‌رنج بیوگان را، مال یتیمگان را

Амволи ин ва онро , ҳайнӣ ки май сетоне :

اموال این و آن را، حینی که می‌ستانی:

Гирами ҳаёи надорӣ , шармии зи мо надорӣ !

گیرم حیا نداری، شرمی ز ما نداری!

Тарс аз худои надорӣ ? эй шайхи момқонӣ !

ترس از خدا نداری؟ ای شیخ مامقانی!

Ту камтар аз гадоӣ , нони гадои рибоӣ ,

تو کمتر از گدایی، نان گدا ربایی،

Гар ғайр аз ин намое , кӣ андари ин гаронӣ :

گر غیر از این نمایی، کی اندر این گرانی:

Ҳар рӯз май туоне , хуонеи бгстронӣ

هر روز می‌توانی، خوانی بگسترانی

Дар хӯрд даъвати ом , шоёни миҳмонӣ

در خورد دعوت عام، شایان میهمانی

Аз партави сифорат , вази шоҳроҳи ғорат ,

از پرتو سفارت، وز شاهراه غارت،

Ҳам хуб май хурӣ ва , ҳам хуб май хуроне

هم خوب می‌خوری و، هم خوب می‌خورانی

Дуздӣу посбонӣ , ҳам гург ва ҳам шабоне

دزدی و پاسبانی، هم گرگ و هم شبانی

Дар ҳар ду ҳоли гаштан , алҳақ ки май туоне

در هر دو حال گشتن، الحق که می‌توانی

Гар ин чунин набӯдӣ , доне кунун чаҳ будӣ ?

گر این‌چنین نبودی، دانی کنون چه بودی؟

Май будӣ он ки қуръон , дар мқбрӣ бихонӣ !

می‌بودی آن که قرآن، در مقبری بخوانی!

Ёд аз Наҷаф кун андак , хотир биор як як

یاد از نجف کن اندک، خاطر بیار یک یک

Он ҳайкал чу « урдак » ва он ранги заъфаронӣ

آن هیکل چو «اردک» و آن رنگ زعفرانی

Шайхии бадии гузида , дар ҳуҷрае хазида ,

شیخی بدی گزیده، در حجره‌ای خزیده،

Лаби доимои гузида , аз фақру нотавонӣ

لب دائما گزیده، از فقر و ناتوانی

Ту будӣу ҳасирӣ , нон бихӯр намирӣ ,

تو بودی و حصیری، نان بخور نمیری،

Бар ашками ту сирӣ , мехонд лн тароне

بر اشکم تو سیری، می‌خواند لن‌ترانی

Мебели ту буд сангӣ , ё он ки лӯлаи ҳонгӣ ,

مبل تو بود سنگی، یا آن که لوله هنگی،

Бо қўрии ҷФнгӣ , аз аҳди бостонӣ

با قوری جفنگی، از عهد باستانی

Як ҷома дар ?бирт буд , ҳам болаши сарат буд

یک جامه در برت بود، هم بالش سرت بود

Ҳам гоҳи бистарат буд , ва он низ буд амоне

هم گاه بسترت بود، و آن نیز بود امانی

Он ҷбаҳи сиёҳат , вони чарби шбклоҳт ,

آن جبه سیاهت، وآن چرب شبکلاهت،

Бади ёдгор гуё , аз давраи киёнӣ

بد یادگار گویا، از دوره کیانی

Дар ҷумлаи вуҷӯдат , ғайр аз шипиш набӯдат :

در جمله وجودت، غیر از شپش نبودت:

Чизеи зи моли дунё дар ин ҷаҳони фонӣ

چیزی ز مال دنیا در این جهان فانی

Неи маслакати мубарҳан ? неи масканати муайян ,

نی مسلکت مبرهن، نی مسکنت معین،

Ҳамчуи худоӣ ҳарҷо ! ҳозири зи ломаконӣ

همچو خدای هرجا! حاضر ز لامکانی

Гӯйанд равза хуонеаст , роҳи маишати ту

گویند روضه‌خوانی است، راه معیشت تو

Ба ба чаҳ хуб фаннӣаст , ин фани равзаи хуоне ?

به‌به چه خوب فنی است، این فن روضه‌خوانی

Ҳргаҳ касе бамурдӣ , ту фурсатии шимурдӣ

هرگه کسی بمردی، تو فرصتی شمردی

Вони рӯз сайр хӯрдӣ , ҳалвои навҳаи хуоне

وآن روز سیر خوردی، حلوای نوحه‌خوانی

эй шайхи корогоҳ , имрӯзи мошоءи аллоҳ ,

ای شیخ کارآگاه، امروز ماشاء الله،

Кардӣ идора чун шоҳ , тартиби зиндагонӣ

کردی اداره چون شاه، ترتیب زندگانی

Як хонаи шаҳри дорӣ , як хонаи ускуи дорӣ

یک خانه شهر داری، یک خانه اسکو داری

Аз вақъаи фалон ва аз ғорати фулонӣ

از وقعه فلان و از غارت فلانی

Ин ҳишмату ҳашамро , венаи касрати дирам ро

این حشمت و حشم را، وین کثرت درم را

Ин хонаи Ирамро , валлоҳ дар ҷавонӣ :

این خانه ارم را، والله در جوانی:

Гар хоби дида будӣ , ё худ шунида будӣ ,

گر خواب دیده بودی، یا خود شنیده بودی،

Бар хеши ридаҳ будӣ ? аз фарти шодмонӣ

بر خویش ریده بودی از فرط شادمانی

эй мояи хабосат ! эй миваи наҷосат !

ای مایه خباثت! ای میوه نجاست!

Андари раҳи сиёсат , май бинмти равонӣ

اندر ره سیاست، می‌بینمت روانی

Гуҳи пайрав « вакилӣ » , гуҳи хештани далелӣ ,

گه پیرو «وکیلی»، گه خویشتن دلیلی،

Гуҳи ёр « сади ҷалилӣ » гуҳи ёвар « ягонӣ »

گه یار «سد جلیلی» گه یاور «یگانی»

Бо сади ҷалили гардӣ , хоҳии вакили гардӣ

با سد جلیل گردی، خواهی وکیل گردی

Рӯи рӯи абас дар ин раҳ , путини ҳаме дароне !

رو رو عبث در این ره، پوتین همی درانی!

Борӣ дар ин миёна , аз чист ғоибона ?

باری در این میانه، از چیست غایبانه؟

Кардӣ марои нишона , дар таъну бдзбонӣ !

کردی مرا نشانه، در طعن و بدزبانی!

Аз рӯй зштхўиӣ , сдгўнаҳи зишти гӯйӣ ,

از روی زشتخویی، صدگونه زشت گویی،

Чун назм ман наҷӯӣ , чун шеър ман бихонӣ

چون نظم من نجویی، چون شعر من بخوانی

Аз ман чаҳ дидае бад ? аз ман хато чаҳ сар зад ?

از من چه دیده‌ای بد؟ از من خطا چه سر زد؟

Ҷузи сифати фасоҳат ? ҷузи қудрат беоне ?

جز صفت فصاحت؟ جز قدرت بیانی؟

Аз ман хато надидӣ , лекини ҷилави давидӣ ,

از من خطا ندیدی، لیکن جلو دویدی،

Доне ки ман замонӣ , бо мантиқу маъонӣ :

دانی که من زمانی، با منطق و معانی:

Васфи ту созами оғоз , мушти туро кунам боз ,

وصف تو سازم آغاز، مشت تو را کنم باز،

Бргирмти гиребон , чун марги ногаҳонӣ

برگیرمت گریبان، چون مرگ ناگهانی

Ман ар ба кунҷи азлат , бинишаста беазият ,

من ار به کنج عزلت، بنشسته بی‌اذیت،

Гоҳе ба нафъи миллат , багушӯдаам забонӣ

گاهی به نفع ملت، بگشوده‌ام زبانی

Ман ар ки нуктаи санҷам бар ту расед ранҷам

من ار که نکته‌سنجم بر تو رسید رنجم

Пас аз чаҳ дар шиканҷам ? доими дасисаи ронӣ

پس از چه در شکنجم؟ دائم دسیسه رانی

Донистам аз чаҳ роҳаст вонро чаро гуноҳаст

دانستم از چه راهست وآن را چرا گناهست

Худрӯй ту сиёҳаст , тарсӣ ки ман замонӣ :

خودروی تو سیاهست، ترسی که من زمانی:

Шарҳӣ кунам китобат , дар ҳақ гуфта ҳайт

شرحی کنم کتابت، در حق گفته‌هایت

Вони рӯз ҳар ҷафоят , гардад ҳамеи ълонӣ

وآن روز هر جفایت، گردد همی علانی

Чун ту дар ин хаёлӣ , ёди омадами мисолӣ

چون تو در این خیالی، یاد آمدم مثالی

Аз аҳди хурдсолӣ , ҳон гӯямат бадоне

از عهد خردسالی، هان گویمت بدانی

Як рӯзи кӯдакиро , хутана ҳаме намуданд

یک روز کودکی را، ختنه همی‌نمودند

Духтӣ бар ӯ назар дошт , дар гӯша наоне

دختی بر او نظر داشت، در گوشهٔ نهانی

Чун бар гирист лухтӣ , озурда шуд ба сахтӣ

چون بر گریست لختی، آزرده شد به سختی

Бигирист зор чун абр , дар мавсим хазоне

بگریست زار چون ابر، در موسم خزانی

Гуфтандаш ин чаҳ зорист ? моро ба ту чаҳ корӣаст :

گفتندش این چه زاریست؟ ما را به تو چه کاریست:

ӯро кунем хутана , ту аз чаҳ дар фиғонӣ ?

او را کنیم ختنه، تو از چه در فغانی؟

Посух бидод ӯ низ , ин олатӣаст хўнриз

پاسخ بداد او نیز، این آلتی است خونریز

Гардид баҳри ман тез то рӯзи Комронӣ !

گردید بهر من تیز تا روز کامرانی!

Ту низ ин чунинӣ , чун назм ман бибинӣ ,

تو نیز این چنینی، چون نظم من ببینی،

Аз табъи ман знинӣ , вази хеши бадгумонӣ

از طبع من ظنینی، وز خویش بدگمانی

Ман хома тез кардам , сад чун ту ҳиз кардам ,

من خامه تیز کردم، صد چون تو هیز کردم،

Ту низ гиря сар кун , ҳар қадар май туоне

تو نیز گریه سر کن، هر قدر می‌توانی

эй шайхи дами бурӣда ! эй зери дами дарида ,

ای شیخ دم‌بریده! ای زیر دم دریده،

эй бар ҷилави давида , то дар ақаб наМонӣ

ای بر جلو دویده، تا در عقب نمانی

Бо ин ҳамаи зарангӣ , бо ман чаро баҷангӣ ?

با این همه زرنگی، با من چرا به جنگی؟

Ҳқои дарин дбнгӣ , таклиф худ ндонӣ !

حقا درین دبنگی، تکلیف خود ندانی!

Ин шеду шайтанатро , ин кеду млънт ро

این شید و شیطنت را، این کید و ملعنت را

Бо ҳар ки май туоне , бо ман наме туоне

با هر که می‌توانی، با من نمی‌توانی