Чароғи алзокрин , он марди ҷиғў
چراغ الذاکرین، آن مرد جیغو
Кунад дар маҷлиси шурии ҳаёҳӯ
کند در مجلس شوری هیاهو
Чароғи алзокрин , монанди зоғ аст
چراغ الذاکرین، مانند زاغ است
Гумон дорад ки маҷлис мисли боғ аст
گمان دارد که مجلس مثل باغ است
Намояди ҷиру вир ноба ҳангом
نماید جیر و ویر نابههنگام
Диҳад бар ҳомиёни малики дашном !
دهد بر حامیان ملک دشنام!
Ҳама донанд хуб , ин ҳўчии лӯс
همه دانند خوب، این هوچی لوس
зи шаҳи зари хост аммо гашти маъюс
ز شه زر خواست اما گشت مأیوس
Ҳама донанд хуб , ин равза хон аст
همه دانند خوب، این روضهخوان است
Ки музди равза ӯ як қирон аст
که مزد روضه او یک قران است
Агар авлодҳои шимури малъун
اگر اولادهای شمر ملعون
Диҳанд аз музди равзаи пӯли афзӯн :
دهند از مزد روضه پول افزون:
Барои шимур , ӯ хонд саноҳо
برای شمر، او خواند ثناها
Барои он лъин , гуяд дуоҳо :
برای آن لعین، گوید دعاها:
Ғараз инаст , бар ин одами лӯс
غرض اینست، بر این آدم لوس
Диҳанд ар пӯл хонд равзаи маъкӯс
دهند ار پول خواند روضه معکوس
Ду сол қабл , ин ҳўчии ором
دو سال قبل، این هوچی آرام
Ба ( сардори сипаҳ ) медод дашном
به (سردار سپه) میداد دشنام
Гирифтанд ва ду се силӣ задандаш
گرفتند و دو سه سیلی زدندش
Ки то эмин бимонанд аз газандаш
که تا ایمن بمانند از گزندش
Фиристоданд ӯро шаҳри симнон
فرستادند او را شهر سمنان
Ба ( сардори сипаҳ ) бо оҳу афғон :
به (سردار سپه) با آه و افغان:
Навишт ӯ коғаз бо обу тобӣ
نوشت او کاغذ با آب و تابی
Тамаллуқ гуфт ва додандаш ҷавобӣ
تملق گفت و دادندش جوابی
Биовараданд ӯро сӯии Теҳрон
بیاوردند او را سوی تهران
Бдодндши хисорати бист тӯмон
بدادندش خسارت بیست تومان
Чу рафт ин бист тӯмони тӯии ҷайбаш
چو رفت این بیست تومان توی جیبش
Бишуд он маблағи олии насибаш :
بشد آن مبلغ عالی نصیبش:
Ба ( сардори сипаҳ ) маддоҳ гардид
به (سردار سپه) مداح گردید
Ҳамаи чизи варо дигар писандид
همه چیز ورا دیگر پسندید
Навишт ин мард : озодӣ параст аст
نوشت این مرد: آزادیپرست است
Шикаст ӯ , ба озодӣ шикаст аст
شکست او، به آزادی شکست است
Бадв гуфтанд : ёрони самимӣ
بدو گفتند: یاران صمیمی
Чаҳ ҳаст ин ҳарф ва он ҳарфи қадӣмӣ ?
چه هست این حرف و آن حرف قدیمی؟
Чаро ҳарфи ту ҳар рӯзӣ ба рангии сет
چرا حرف تو هر روزی به رنگیست
Магари мағзи ту чун тӯти фарангии сет !
مگر مغز تو چون توتفرنگیست!
зи ёрони ин маломатҳо чу бшнФт
ز یاران این ملامتها چو بشنفت
Ҷавоби дӯстонро ин чунин гуфт :
جواب دوستان را این چنین گفت:
« ба ( сардори сипаҳ ) ман зишт гуфтам
«به (سردار سپه) من زشت گفتم
Ба ришвати бист тӯмонӣ гирифтам »
به رشوت بیست تومانی گرفتم »
« ба ӯ бад гуфтам ва дод ӯ ба ман бист
«به او بد گفتم و داد او به من بیست
Агар хубаш бигӯям ҳақ ман чист ? »
اگر خوبش بگویم حق من چیست؟»
« бдоъии бист тӯмон дода ( сардор )
«بداعی بیست تومان داده (سردار)
Ним зини ганҷ , дигар даст бурдор ! »
نیم زین گنج، دیگر دست بردار!»
« дигар дунбола маслак нагирам
«دگر دنباله مسلک نگیرم
Ки то зу бист тӯмон ҳо бигирам »
که تا زو بیست تومانها بگیرم»
« чаро зеро ки банда гушна ҳастам
«چرا زیرا که بنده گشنه هستم
Ки ҳмолӣ намеояд зи дастам »
که حمالی نمیآید ز دستم»
« тамаллуқ гӯяму гирами аъона
«تملق گویم و گیرم اعانه
Хуррами сари чашмаи ман як боби хона »
خرم سر چشمه من یک باب خانه»
« дуо гӯям , ба номи найзаи бозӣ
«دعا گویم، به نام نیزهبازی
Хӯрам бо чой , нони подрозӣ »
خورم با چای، نان پادرازی»
« ба пӯлдорон кунам хидматгузорӣ
«به پولداران کنم خدمتگزاری
Намоями луқмае нони кӯфти корӣ »
نمایم لقمهای نان کوفت کاری»