Бҳоро ба пойизи мо , дидаи дуз

بهارا به پاییز ما، دیده دوز

зи калаки тамӯзин дай , вай бисӯз

ز کلک تموزین دی، وی بسوز

Маликро зи мо низ ин нуктаи гӯй :

ملک را ز ما نیز این نکته گوی:

Ки пеши омада малик набӯд накӯй !

که پیش آمده ملک نبود نکوی!

Шҳо ! сафҳаи ғарб ; иқлӣми ту

شها! صفحهٔ غرب؛ اقلیم تو

Биандеш зонгаҳ ки уфтад гарав

بیندیش زانگه که افتد گرو

Ба подоши ин ҷумлаи боди гарон

به پاداش این جمله باد گران

Ки оварда ин сони зи раии баси хазон

که آورده این سان ز ری بس خزان

Рухи мо шудаи зард : зини боди зард

رخ ما شده زرد: زین باد زرد

Азин бод шуд , хок , моро ба сар

ازین باد شد، خاک، ما را به سر

Худ ин малики ғурбат , ба зар ме баранд

خود این ملک غربت، به زر می‌برند

зи кшўрФрўшон дун ме харанд

ز کشورفروشان دون می‌خرند

Ҳаво тира гардид дар ин маҳол

هوا تیره گردید در این محال

зи боди ҷанубу зи боди шимол

ز باد جنوب و ز باد شمال

Баландаст абри раҳ , аз ҳар канор

بلند است ابر ره، از هر کنار

Ҳам андари ямин ва ҳам андари ясор

هم اندر یمین و هم اندر یسار

Сӯеи раъди плтик , дар ғурраш аст

سویی رعد پلتیک، در غرش است

Ҳам аз сӯии дигари зи зар бориш аст

هم از سوی دیگر ز زر بارش است

Аҳолии ҳамаи хоб ва ғифлат зада

اهالی همه خواب و غفلت‌زده

Хумори заррини бода дар майкада

خمار زرین باده در میکده

зи борони бегона , оғишта анд

ز باران بیگانه، آغشته‌اند

Ҳамаи пайрав аҷнабӣ гашта анд

همه پیرو اجنبی گشته‌اند

Яке бандаи банд : рӯсон шуда

یکی بنده بند: روسان شده

Дигар пои банд : прусон шуда !

دگر پای بند: پروسان شده!

Ниҳон гашта хуршеди ховари нишон

نهان گشته خورشید خاور نشان

Дар ин гиру дор , аз замину замон

در این گیر و دار، از زمین و زمان

Нишонҳои худ , ҷумла бардоштанд

نشان‌های خود، جمله برداشتند

Сипас он бегонаи бгзоштнд

سپس آن بیگانه بگذاشتند

Ҳаме донам эй шоҳи шамси шмўс

همی دانم ای شاه شمس شموس

Бибояд замонӣ ки рӯсу прус :

بباید زمانی که روس و پروس:

Ба расми набард , фитна барпо кунанд

به رسم نبرد، فتنه برپا کنند

Мари ин сӯи заминро аврупо кунанд

مر این سو زمین را اروپا کنند

Сипас тиру тӯбу хадангу туфанг

سپس تیر و توپ و خدنگ و تفنگ

Бипошанд ҳар сӯ , бар ойини ҷанг

بپاشند هر سو، بر آیین جنگ

Басии қатлу ғорати намоянд бар

بسی قتل و غارت نمایند بر

Мари он мардумиро ки доранд зар

مر آن مردمی را که دارند زر

Сипас хештани ҳеҷ не бохтанд

سپس خویشتن هیچ نی باختند

Шаҳидони шаҳват , басӣ сохтанд

شهیدان شهوت، بسی ساختند

Дар ин раҳи куҷо , кушта биниҳодаанд ?

در این ره کجا، کشته بنهاده‌اند؟

зи эрониён буд , ар додаанд !

ز ایرانیان بود، ار داده‌اند!

Куҷои рзмгаҳи хок , аз он шуда ?

کجا رزمگه خاک، از آن شده؟

Хароб ар шуда , малики Эрон шуда !

خراب ار شده، ملک ایران شده!

Агар иқтидораст , онон баранд

اگر اقتدار است، آنان برند

Вагар ифтихораст , эшон баранд

وگر افتخار است، ایشان برند

Фақат пас , ҳавас , дунӣу гмрҳӣ

فقط پس، هوس، دونی و گمرهی

Бимонад бар эрониёни тиҳӣ !

بماند بر ایرانیان تهی!

Буд тираи моро , уфуқи ончунон

بود تیره ما را، افق آنچنان

Ки мар оҷизаст , аз беонашзабон !

که مر عاجز است، از بیانش زبان!

Шҳншаҳи худ ин ,гар тамошо кунад

شهنشه خود این، گر تماشا کند

Шаҳаншоҳии хеш , ҳошо кунад

شهنشاهی خویش، حاشا کند

( малики Аҳмадӣ ) номдори ҷаҳон

(ملک احمدی) نامدار جهان

зи ту нанг бошад , шаҳии ин чунон !

ز تو ننگ باشد، شهی این چنان!

Турои гетӣ эй шоҳ , хуши офарид

ترا گیتی ای شاه، خوش آفرید

Вале ин шаҳӣ , зишт баҳрат гузид

ولی این شهی، زشت بهرت گزید

Нашоиста ту шоҳ Эрон шудӣ

نشایسته تو شاه ایران شدی

Нигаҳбони ин малик вайрон шудӣ !

نگهبان این ملک ویران شدی!

Аё хусрави кишвари поки ҷам

ایا خسرو کشور پاک جم

Турои кишварӣ , боидо чун Ирам

ترا کشوری، بایدا چون ارم

На ин ховари дӯзахии мардумон

نه این خاور دوزخی مردمان

Ки таърихашон бояд ин достон

که تاریخشان باید این داستان

Хулоса чунин гашта бад , бахти мо

خلاصه چنین گشته بد، بخت ما

Кунун чораи кор , ҳон шавад бахти мо

کنون چاره کار، هان شود بخت ما

Гар аз ман бипурсад , касе бе диранг

گر از من بپرسد، کسی بی‌درنگ

Нигар гӯям ар гӯямаш : чораи ҷанг

نگر گویم ار گویمش: چاره جنگ

Кунун чораи мо , ба ҷуз ҷанг нест

کنون چارهٔ ما، به جز جنگ نیست

Чаҳ рӯй сиёҳӣ , дигар ранг нест

چه روی سیاهی، دگر رنگ نیست

Ҳамаи мо ки боист кушта шавем

همه ما که بایست کشته شویم

Ба дасти ду даста , ду даста шавем

به دست دو دسته، دو دسته شویم

Марои ин маликро , эй шҳо рзмгаҳ !

مرا این ملک را، ای شها رزمگه!

Набоистӣ охир , намӯдани нигаҳ ?

نبایستی آخر، نمودن نگه؟

Чаҳ беҳтар ки аз баҳри Эрони замин

چه بهتر که از بهر ایران زمین

Ба по гардад ин достони ин чунин

به پا گردد این داستان این چنین

Ҳаме гар баҷангам , ба худ ин замон

همی گر بجنگم، به خود این زمان

Ббоистии аввал , шаҳриёр аз миён

ببایستی اول، شهریار از میان

Яке байрақи шеру хуршеди нар

یکی بیرق شیر و خورشید نر

Бибояд шудани ҳодии мо на зар

بباید شدن هادی ما نه زر

Валикин кунун , ҷумлаи зар дида анд

ولیکن کنون، جمله زر دیده‌اند

Писандидаи вай , писандида анд

پسندیدهٔ وی، پسندیده‌اند

Аё ғарбёни мубораки нажод !

ایا غربیان مبارک‌نژاد!

Шуморо чаро шавам гашта ниҳод ?

شما را چرا شوم گشته نهاد؟

Гар Эрон заминаст ин марзу бум

گر ایران زمین است این مرز و بوم

з чаҳ дасти рӯс ва прусанд умум

ز چه دست روس و پروسند عموم

Аё деви дайнони дуни дағал !

ایا دیو دینان دون دغل!

Шуморо чаҳ дар сар буд зини амал ?

شما را چه در سر بود زین عمل؟

Ҳам аз сояи шавкати шаҳриёр

هم از سایهٔ شوکت شهریار

Бар орматон эй ноба корони дамор !

بر آرمتان ای نابه‌کاران دمار!

Маро низ бошад беоне чу сом

مرا نیز باشد بیانی چو سام

Ба унвони вай , баси сипоҳи калом

به عنوان وی، بس سپاه کلام

Ба майдони коғаз чаҳ калаками нуҳум

به میدان کاغذ چه کلکم نهم

( мановр ) сипоҳи худ онгаҳ даҳум

(مانور) سپاه خود آنگه دهم

Шумо эй сарони сипаҳи сози хасм !

شما ای سران سپه ساز خصم!

Мар ин нест бстўдаҳи ойину расм

مر این نیست بستوده آیین و رسم

Аё бандаи гирони худ зари харид

ایا بنده گیران خود زر خرید

Қалам баркашидам , илми дркшид

قلم برکشیدم، علم درکشید

Куҷо мегузоранд ки балво кунед

کجا می‌گذارند که بلوا کنید

Сипас ғорати малик доро кунед

سپس غارت ملک دارا کنید

Ман он рзмхўоаҳи ҷабалии манам

من آن رزمخواه جبلی منم

Ҳамон ишқии ҷанги миллии манам

همان عشقی جنگ ملی منم

Буд мор бар сангу сангам ба чанг

بود مار بر سنگ و سنگم به چنگ

Басӣ нанг бошад кунунам диранг

بسی ننگ باشد کنونم درنگ

Вале ар худ онам , кунам бандагӣ

ولی ار خود آنم، کنم بندگی

Ба бегонагон , нангамаст зиндагӣ !

به بیگانگان، ننگم است زندگی!

Ало эй шаҳ ! иқлӣмати Эрони замин :

الا ای شه! اقلیمت ایران زمین:

Бпрўрдаҳи душмани басӣ дар камӣн

بپرورده دشمن بسی در کمین

Ватан гашта бекас аз ин нокасон

وطن گشته بی‌کس از این ناکسان

Ки бошад аён ҳар куҷо чун хасон !

که باشد عیان هر کجا چون خسان!

Чу некӯи маро хомаам ин навишт :

چو نیکو مرا خامه‌ام این نوشت:

Ки бегона ба , аз худ бдсршт !

که بیگانه به، از خود بدسرشت!

Шҳо андарин номаи чокари ним

شها اندرین نامه چاکر نیم

Турои банда покаст мункири ним

ترا بنده پاک است منکر نیم

Ҳамаи мар бар ин решаанду бутун

همه مر بر این ریشه‌اند و بطون

Вале аҳриман пеша бошанд чун

ولی اهرمن‌پیشه باشند چون

Ҳама : шеваи шӯҳратӣ , чидаанд !

همه: شیوهٔ شهرتی، چیده‌اند!

Мари ойин « ишқӣ » на бгзидаҳ анд

مر آیین «عشقی» نه بگزیده‌اند