Харӣ аз гулистони боғии гузашт
خری از گلستان باغی گذشت
Басии гул ба раҳи дида , вақъӣ наҳашт
بسی گل به ره دیده، وقعی نهشت
Насанҷид кони ҷилваи гул , з чист ?
نسنجید کآن جلوه گل، ز چیست؟
Нафаҳмид фарёди булбул з кист ?
نفهمید فریاد بلبل ز کیست؟
Расед ӯ ба ҷоӣӣ ки раҳи танг буд
رسید او به جائی که ره تنگ بود
Басии шоха , дар роҳи оўнг буд
بسی شاخه، در راه آونگ بود
Табиӣаст бар ҷисми он шохсор
طبیعی است بر جسم آن شاخسار
Бдонсон ки гул буд , бад низ хор
بدانسان که گل بود، بد نیز خار
Сари хар дар он шохаҳо гир кард
سر خر در آن شاخه ها گیر کرد
Басӣ сар бароварду сар зер кард
بسی سر برآورد و سر زیر کرد
Сар ва рӯй вай , андари он шохсор
سر و روی وی، اندر آن شاخسار
Бёзрд ва гулгун шуд аз захми хор
بیازرد و گلگون شد از زخم خار
Биё бингар , инак хар бе тамиз
بیا بنگر، اینک خر بی تمیز
Ки вақъӣ наме ҳашт бар ҳеҷ чиз
که وقعی نمی هشت بر هیچ چیز
Ҳар он хор бар гарданаш ме навохт
هر آن خار بر گردنش می نواخت
Бар он хира май гашт то май шинохт
بر آن خیره می گشت تا می شناخت
Мудом аз дами он , ҳазар ме намӯд
مدام از دم آن، حذر می نمود
Бар он оҷизона , назар ме намӯд
بر آن عاجزانه، نظر می نمود
Чу бар хари зи гули ҳеҷ заҳмат набӯд
چو بر خر ز گل هیچ زحمت نبود
намедид гул , низ дорад вуҷӯд !
نمی دید گل، نیز دارد وجود!
Сурӯдам аз ин раҳ , ман ин достон
سرودم از این ره، من این داستان
Ки байнам дар ин кишвари бостон :
که بینم در این کشور باستان:
Риҷоли хиёнатгар онсон харанд !
رجال خیانتگر آنسان خرند!
Ки бар аҳли фазл ва ҳунар нанигаранд
که بر اهل فضل و هنر ننگرند
зи озор ҳар кас , ҳазар ме кунанд
ز آزار هر کس، حذر می کنند
Бар ӯ бо тавозуъ назар мекунанд !
بر او با تواضع نظر می کنند!
Вазин рӯй : ҷамъии табаи корҳо
وزین روی: جمعی تبه کارها
Ҳёҳўчёни миллати озорҳо :
هیاهوچیان ملت آزارها:
Дар ин давра : ҳар як муқарраб шуданд
در این دوره: هر یک مقرب شدند
Ҳамаи соҳиби кор ва мансаб шуданд
همه صاحب کار و منصب شدند
Вале ҳамчуи гул ҳар ки хўшрнг ва бӯаст
ولی همچو گل هر که خوشرنگ و بوست
Ба сӯрат накӯй ва ба сират накӯаст :
به صورت نکوی و به سیرت نکوست:
Ҳакиму схндону олам буд :
حکیم و سخندان و عالم بود:
Гуноҳаши ҳамин бас ки солим буд
گناهش همین بس که سالم بود
Ба ӯ менадоранд , ҳаргизи назар
به او می ندارند، هرگز نظر
Бад-ӣни ҷурм , кўро набошад зарар !
بدین جرم، کورا نباشد ضرر!