Осмонати фитна борасту заминати фитнаи зор

آسمانت فتنه‌بار است و زمینت فتنه‌زار

Дасти заръати тухми ғам пошасту тухми дили фигор

دست زرعت تخمِ غم‌پاش است و تخمِ دل‌فگار

эй аҷаб ! зини тухми кору воосФи зони тухми зор

ای عجب! زین تخم‌کار و وا اسف زآن تخم‌زار

Тухм дар дили рехта , аз дидаи раведи зорзор

تخم در دل ریخته، از دیده روید زار زار

Дӯстӣ бо душманону душманӣ бо дӯстон

دوستی با دشمنان و دشمنی با دوستان

Бо бидон хӯбӣ ва бо хубони бадӣ эй қлтбон !

با بدان خوبی و با خوبان بدی ای قلتبان!

Чирасозӣ бадсиголонро ба некон ҳар замон

چیره سازی بدسگالان را به نیکان هر زمان

То ба кӣ бо ман рақибӣ , ин чунин чун ин ва он

تا به کی با من رقیبی؟ این چنین، چون این و آن

Аз адам овардаанд ва мебарандам дар адам

از عدم آورده‌اند و می‌برندم در عدم

Зиндагӣ роҳ мазораст , аз раҳм дар ҳар қадам

زندگی راه مزارست، از رحم در هر قدم

Андарин раҳ фитнаасту шӯру шар ва ҳаму ғам

اندرین ره فتنه است و شور و شر و هم و غم

Кош май донстмии ин нуктаро андари раҳм

کاش می‌دانستمی این نکته را اندر رحم

Хира ва беэътибору раҳгузору бади раҳе

خیره و بی‌اعتبار و رهگذار و بد رهی

Ҳар қадам дар раҳгузорати зери пои байнам чаҳӣ

هر قدم در رهگذارت زیر پا بینم چهی

Вой ки гардонандаи гардидани меҳру маӣ !

وای که گرداننده گردیدن مهر و مهی

Пардаи дори рӯзгору хаймаи сози шаби гуҳӣ

پرده‌دار روزگار و خیمه‌ساز شب‌گهی

Хуш будгар бо ту дар як ҷаласа , биншинам ба дод

خوش بوَد گر با تو در یک جلسه، بنشینم به داد

То мудаллали созам аз ту , ман ҷиноёти зиёд

تا مدلل سازم از تو، من جنایات زیاد

Бар ту боистӣ , на бар мо , маҳшари явми алмъод

بر تو بایستی، نه بر ما، محشر یوم‌المعاد

То ҷазоят бо сиёсат ончӣ мебоист дод

تا جزایت با سیاست آن چه می‌بایست داد

Гар ту одил будӣ , охири хилқати золим чаҳ буд ?

گر تو عادل بودی، آخر خلقت ظالم چه بود؟

Гар ту яксон халқ кардӣ , ҷоҳилу олам чаҳ буд ?

گر تو یکسان خلق کردی، جاهل و عالم چه بود؟

Вари ту солим бӯдае , ин кори носолим чаҳ буд ?

ور تو سالم بوده‌ای، این کار ناسالم چه بود؟

Тӯдае маҳкӯми амру омирии ҳоким чаҳ буд ?

توده‌ای محکوم امر و آمری حاکم چه بود؟

Бозро чангол : гунҷишкон , бёзрдн чарост ?

باز را چنگال: گنجشکان، بیازردن چراست؟

Шерро баргӯ ки оҳӯии ҳазин хӯрдан чарост ?

شیر را بر گو که «آهوی حزین خوردن چراست؟»

Зиндагарсозӣ пас аз ин зиндагӣ , мурдан чарост ?

زنده گر سازی پس از این زندگی، مردن چراست؟

Халқро дар гетӣ овардан , сипас бурдан чарост ?

خلق را در گیتی آوردن، سپس بردن چراست؟

Аз чаҳ рӯй хубрӯёнро , чунин афрӯхтӣ

از چه روی خوب‌رویان را، چنین افروختی

Каз шарораши қалби ушшоқи ҷаҳонро сӯхтӣ

کز شرارش قلب عشاق جهان را سوختی

Аз чаҳ ( ишқӣ )ро лаби озоди гуфтан , дӯхтӣ

از چه «عشقی» را لب آزاد گفتن، دوختی

Венаи қадар сар магӯ : дар хотираш , андӯхтӣ

وین قدر سِرِ مگو در خاطرش، اندوختی