Брсидми зи пас чанд қадам бар дарра Эй

برسیدم ز پس چند قدم بر دره‌ای

Вндри он дарраи аён , буқъа чун мақбара Эй

وندر آن دره عیان، بقعه چون مقبره‌ای

Чори деворӣ ва як чори ваҷаби панҷара Эй

چار دیواری و یک چار وجب پنجره‌ای

Шудам андар , ба чунин мақбараи нодарра Эй

شدم اندر، به چنین مقبره نادره‌ای

Пеш шамъӣаст яке тӯдаи сиёҳ

پیش شمعی است یکی توده سیاه

Барда дар гӯшаи он буқъаи паноҳ

برده در گوشه آن بقعه پناه

Пеш худ гуфтам : ин тӯда , сияҳ анбонӣ аст

پیش خود گفتم: این توده، سیه انبانی است

ё пар аз тӯша , сияҳи кӣса аз чӯпонӣ аст

یا پر از توشه، سیه کیسه از چوپانی است

Даст барадам нагарм , ҷома дар он ё ноне аст

دست بردم نگرم، جامه در آن یا نانی است

Дидам ин ҳар ду , на , колбуд биҷонӣ аст

دیدم این هر دو، نه، کالبد بی‌جانی است

Дидамаш ҳайвон на , наъш занӣ аст

دیدمش حیوان نه، نعش زنی است

Ҷилди ҳам ҷилд на , тира кафанӣ аст

جلد هم جلد نه، تیره کفنی است

Дидани мурда ба торики шаби андари саҳроӣ

دیدن مرده به تاریک شب اندر صحرای

Мурда танҳоро , ваҳшат нагузорад танҳои

مرده تنها را، وحشت نگذارد تنهای

Хушк аз ҳайрат ва аз бим шудам бар сари ҷой

خشک از حیرت و از بیم شدم بر سر جای

Дасти бардоштам аз гаштану гаштам бе пой

دست برداشتم از گشتن و گشتم بی پای

Беҳтар аз шамъ , Рахш ме афрӯхт

بهتر از شمع، رخش می‌افروخت

Шамъ аз рашки рух ӯ май сӯхт

شمع از رشک رخ او می‌سوخت

Чеҳри симинаши зи баси панҷаи ғами бФшрдаҳ

چهر سیمینش ز بس پنجه غم بفشرده

Чу яке ғунча ки дар тозаи гулии пажмурда

چو یکی غنچه که در تازه گلی پژمرده

Навҷавони мурда , ту гўӣӣ ки ҷӯонаши мурда

نوجوان مرده، تو گوئی که جوانش مرده

Бас ки андӯҳи ҷўонмргии худро хӯрда

بس که اندوه جوانمرگی خود را خورده

Ногаҳон ё ки вай овозӣ дод

ناگهان یا که وی آوازی داد

ё хаёлоти маро бозӣ дод :

یا خیالات مرا بازی داد: