Тугар ое вагар ное , рӯми ман худ ба кори худ

تو گر آیی و گر نایی، روم من خود به کار خود

Ба ҳукми расми наврӯзӣу марсуми диёри худ

به حکم رسم نوروزی و مرسوم دیار خود

Суроҳеро нишоне , чун рафиқӣ дар канори худ

صراحی را نشانی، چون رفیقی در کنار خود

Ваз ӯ дастур хоҳам дар қарори ишқи ёри худ

وز او دستور خواهم در قرار عشق یار خود

Нигоро ! аввалин гомӣ ки бурдорам , ба ҳар роҳам :

نگارا! اولین گامی که بردارم، به هر راهم:

Туро гӯям , турои пўим , туро ҷӯям , туро хоҳам

ترا گویم، ترا پویم، ترا جویم، ترا خواهم

Ҳамин имрӯзи ҳам мадҳ ту мебоисту онгоҳам

همین امروز هم مدح تو می‌بایست و آنگاهم

Санои шоҳони малики хеш ва ту , дар як сухан бо ҳам

ثنا شاهان ملک خویش و تو، در یک سخن با هم

Хушо имрӯзи рӯзи мо ки хуш шуд , рӯзгори мо

خوشا امروز روز ما که خوش شد، روزگار ما

Чунин рӯз хушӣ бингар , чигуна кард , кори мо

چنین روز خوشی بنگر، چگونه کرد، کار ما

з ҳар ҳайсии хуши андари хуш , намӯда кору бори мо

ز هر حیثی خوش اندر خوش، نموده کار و بار ما

Ту дар ин шаҳри ёри мо ва ин ду шаҳриёри мо

تو در این شهر یار ما و این دو شهریار ما

Низоми ассалтана , сархат аз ин ду Подшаҳ дорад

نظام‌السلطنه، سرخط از این دو پادشه دارد

Ки ин сони мард ва , мардонаи сар аз баҳр калла дорад

که این سان مرد و، مردانه سر از بهر کله دارد

Худованди ин нигаҳдорандаи моро нигаҳ дорад

خداوند این نگهدارنده ما را نگه دارد

Гузашт онгаҳ ки мегуфтанд : май хӯрдан гунаҳ дорад

گذشت آنگه که می‌گفتند: می خوردن گنه دارد