Нгорино ! ман он хоҳам ки бо тавфиқи яздоне

نگارینا! من آن خواهم که با توفیق یزدانی

Ҳамон Меҳрӣ ки мобайни ман ва ту ҳаст майдонӣ

همان مهری که مابین من و تو هست میدانی

Шавад тавлиди байни мо ҳар Эронӣу усмонӣ

شود تولید بین ما هر ایرانی و عثمانی

Ҳамон рӯзаст май байнам , табаи ин шоҳи зулмоне

همان روز است می‌بینم، تبه این شاه ظلمانی

зи зилл ( талъат ) ва ( анвар ) фазои шарқи нӯронӣ

ز ظل (طلعت) و (انور) فضای شرق نورانی

Ҳамон гӯна ки ту бо талъати худ , олами афрӯзӣ

همان گونه که تو با طلعت خود، عالم‌افروزی

Миёни ин ду қавм , улфати мақом маънавӣ дорад

میان این دو قوم، الفت مقام معنوی دارد

Далели мантиқи манро , китоб маснавӣ дорад

دلیل منطق من را، کتاب مثنوی دارد

« чаҳ хуши ёдӣ ҳануз Эрони зи шоҳ ғазнавӣ дорад »

«چه خوش یادی هنوز ایران ز شاه غزنوی دارد»

Ба вижаи ҳон ки улфатмон , зи нав тарҳ навай дорад

به ویژه هان که الفتْمان، ز نو طرح نُوی دارد

Бетаи баси суди ин улфат , зи ман ар бишинавӣ дорад

بتا بس سود این الفت، ز من ار بشنوی دارد

Агарчӣ ту забони ман , ндонӣу нёмўзӣ !

اگرچه تو زبان من، ندانی و نیاموزی!

Чаҳ сони бадхоҳмон , охир ба ҳам зад он банноиро :

چه سان بدخواهمان، آخر به هم زد آن بنایی را:

Ки дар мо маснавӣ биниҳод ҳайфи он сӯрати ноеро ! !

که در ما مثنوی بنهاد حیف آن صورت نایی را!!

« паии бегонагон аз дасти додеми ошноиро »

«پی بیگانگان از دست دادیم آشنایی را»

Уфӯли он банно оварадмон , ин тангное ро

افول آن بنا آوردمان، این تنگنایی را

Кунун зулмат ба мо фаҳманд , қадари равшаноӣ ро

کنون ظلمت به ما فهماند، قدر روشنایی را

Сазад акнӯн ту шамъи мурдаро , аз нави биФрўзӣ

سزد اکنون تو شمع مرده را، از نو بیفروزی

зи як раҳ мерӯем , ар мо сӯии байти алҳҷр бо ҳам

ز یک ره می‌رویم، ار ما سوی بیت‌الحجر با هم

Азин рӯи андарин раҳ , ҳмрҳиму ҳамсафар бо ҳам

ازین رو اندرین ره، همرهیم و همسفر با هم

Чаро зин рӯ наёмизем , чун шаҳду шукр бо ҳам

چرا زین رو نیامیزیم، چون شهد و شکر با هم

Қарини икдгри рӯзи хушу гоҳи хатар бо ҳам

قرین یکدگر روز خوش و گاه خطر با هم

Фаро гирем боз аз сар , ҷаҳонро сар ба сар бо ҳам

فرا گیریم باز از سر، جهان را سر به سر با هم

Ба тавфиқи худовандӣ ва бо иқболу фирӯзӣ

به توفیق خداوندی و با اقبال و فیروزی