Камоли ҷамоли маъшӯқро бахуд идрок натавон кард хусусан дар ғлботи ишқ ки мақоми мастӣ буду ошиқи мағлуби мастии ишқ , чаҳ ин скри монеъ аз идроки камоли ҷамол маъшӯқасту ӣнҷо сиррӣаст ва он онаст ки истилоу қӯти ишқ бар зот буду ошиқро дар авони талаби зоти пурвои исбот сифот набӯд зеро ки назар бар ваҳдат дорад на бар касрати бад-ӣни нисбати ошиқ аз идроки оҷиз буд ва аз идроки идрок низ оҷиз буду алъҷзи ани дараки алодроки идрок ин бошад :

کمال جمال معشوق را بخود ادراک نتوان کرد خصوصاً در غلبات عشق که مقام مستی بود و عاشق مغلوب مستی عشق، چه این سکر مانع از ادراک کمال جمال معشوق است و اینجا سری است و آن آنست که استیلا و قوت عشق بر ذات بود و عاشق را در اوان طلب ذات پروای اثبات صفات نبود زیرا که نظر بر وحدت دارد نه بر کثرت بدین نسبت عاشق از ادراک عاجز بود و از ادراک ادراک نیز عاجز بود و اَلْعَجْزُ عَنْ دَرْکِ الْاِدْراکِ اِدْراکٌ این باشد:

эй онкии блтФ худ кунӣ дармонам

ای آنکه بلطف خود کنی درمانم

Магузор марои бмн ки андари монам

مگذار مرا بمن که اندر مانم

Аз ғояти мстӣӣ ки дар ишқ марост

از غایت مستئی که در عشق مراست

Хоҳам ки зи ту нишон даҳум натавонам

خواهم که ز تو نشان دهم نتوانم