Икирои азмшоихи тариқат ки бўсФи ишқи мавсуф буд гуфтанд эй шайхи лиззати ошиқ дар чаҳ вақт аст гуфт фии аФшоء алмҳбўб ъанд ғФлаҳи алрқиби маҳбӯби пардаи баргирифтау рақиби ишқи хуфтау ошиқи парвонаи вор дар бриқи анвор рӯй ӯ парвоз дар гирифта :
یکیرا ازمشایخ طریقت که بوصف عشق موصوف بود گفتند ای شیخ لذت عاشق در چه وقت است گفت فی اِفْشاءِ الْمَحبُوبِ عِنْدَ غَفْلَةِ الرَّقیبِ محبوب پرده برگرفته و رقیب عشق خفته و عاشق پروانه وار در بریق انوار روی او پرواز در گرفته:
Он шаб ки марои азтў хаёлӣ бошад
آن شب که مرا ازتو خیالی باشد
Бингар ки маро дар он чаҳ ҳоле бошад
بنگر که مرا در آن چه حالی باشد
Дар рафтани шаби ҳазор таъхир буд
در رفتن شب هزار تأخیر بود
Даромадани субҳ малолӣ бошад
درآمدن صبح ملالی باشد