Дриҳбҳму иҳбўнаҳи се дар иҳбҳм ва чаҳор дар иҳбўнаҳи инро бидон се даҳ бидида басират дар ин нуқта ки брнўн ҷамъаст назару ҳақиқати вуҷӯдро азўҳдт хабар кун :

دریُحِبُّهُم و یُحِّبونَهُ سه در یُحِبُّهُم و چهار در یُحِبُّونَهُ این را بدان سه ده بدیده بصیرت در این نقطه که برنون جمع است نظر و حقیقت وجود را ازوحدت خبر کن:

Муҳандисони сари ин сухан дар рақаму сифр боз ёбанд Маслан 1 яке буд бсФр 10 шавад 2 ду буд бсФр 20 гардад чун рақам маҳв кунад сифри ҳеҷ бўдў чун сифр аз яке маҳв кунанд аз касрат бўҳдт бозояд ва яке шавад чунонкӣ дар ҳар рақами бўостҳсФрии мънӣӣ падед меояд ки пеш аз он набӯдааст дар ҳар ҳарфӣ ки мнқтаст арбоби басиратро аз нуқтаи маънӣ зоҳир мешавад ки бавоситаи он аз ҳарфи истиғно падед меояд ва ин рамзӣ аҷабаст .

مهندسان سر این سخن در رقم و صفر باز یابند مثلا ۱ یکی بود بصفر ۱۰ شود ۲ دو بود بصفر ۲۰ گردد چون رقم محو کند صفر هیچ بودو چون صفر از یکی محو کنند از کثرت بوحدت بازآید و یکی شود چنانکه در هر رقم بواسطۀصفری معنئی پدید می‌آید که پیش از آن نبوده است در هر حرفی که منقّط است ارباب بصیرت را از نقطه معنی ظاهر میشود که بواسطۀ آن از حرف استغنا پدید می‌آید و این رمزی عجب است.