Ғайрати самсоми ҷон анҷомаст аввали сабрро аз роҳ бардорад то ошиқ носабур шаваду азўлоити худ давр шавад чун абру бод дар так ва пўӣ ояд ва чун марг ва ризқ дарҷаст ва ҷӯй ояд ва мегуяд :
غیرت صمصام جان انجام است اول صبر را از راه بردارد تا عاشق ناصبور شود و ازولایت خود دور شود چون ابر و باد در تک و پوی آید و چون مرگ و رزق درجست و جوی آید و میگوید:
Неи мояи ишқат эй дили афрӯз кам аст
نی مایۀ عشقت ای دل افروز کم است
Ваон дард ки дай буд на имрӯз кам аст
وان درد که دی بود نه امروز کم است
Дар ҳиҷри ту бо сабри диламро снмо
در هجر تو با صبر دلم را صنما
Неи соз фузун шудаст неи сӯз кам аст
نی ساز فزون شدست نی سوز کم است
Ончии ошиқи худро ҳлокмикнд аз бесбрист дар мартабаи дувуми самсоми ғайрат бар пайванд ишқ ояд ҳар чизе ки ошиқро бар он пайвандаст ҳама аз назар ӯ бардораду бакулӣ рӯй дил ӯ бмъшўқи орад то вилояти дилаши бакулии ҷузи маъшӯқро мусаллам нашаваду пайванд ӯ бо маъшӯқ муҳкам шавад .
آنچه عاشق خود را هلاکمیکند از بی صبریست در مرتبۀ دوم صمصام غیرت بر پیوند عشق آید هر چیزی که عاشق را بر آن پیوندست همه از نظر او بردارد و بکلی روی دل او بمعشوق آرد تا ولایت دلش بکلی جز معشوق را مسلم نشود و پیوند او با معشوق محکم شود.
Чун дар ду ҷаҳони мисоли ту кам дидам
چون در دو جهان مثال تو کم دیدم
Аз ҳар ду ҷаҳон барои ту бибаредам
از هر دو جهان برای تو ببریدم
Пайванди марои зи ҳазрат хеш мабар
پیوند مرا ز حضرت خویش مبر
Зеро ки туро бар ду ҷаҳони бгзидм
زیرا که ترا بر دو جهان بگزیدم
Ончии ошиқи дил аз ҷоҳу молу фарзанду пайванд барме дорад бад-ӣн ҷиҳатаст дар мартабаи сими самсоми ғайрат бар маъшӯқ ояд ва ӯро аз роҳ ишқ бардорад ин адл ишқаст ки бҷўр монандааст яъне ошиқро бо маъшӯқи кФоӣӣу ҳмтоӣӣ ва ҳамсарӣ нест ӯро бо ишқ май бояд сохт внқди вуҷӯдро дар баҳри бисоҳли ишқи андохт ва ин рамзӣ аҷибаст .
آنچه عاشق دل از جاه و مال و فرزند و پیوند برمیدارد بدین جهت است در مرتبۀ سیم صمصام غیرت بر معشوق آید و او را از راه عشق بردارد این عدل عشق است که بجور ماننده است یعنی عاشق را با معشوق کفائی و همتائی و همسری نیست او را با عشق میباید ساخت ونقد وجود را در بحر بیساحل عشق انداخت و این رمزی عجیب است.