Дар ишқи ошиқро тлўин буду тамкин буд тлўин бо бқоءи сифат буду тамкин дар Фноءи сифат буд соҳиби тлўини бахуди қоим буду соҳиби тамкини бмъшўқи қоим буд соҳиби тлўини толибу соҳиби тамкини восил буд меҳтар кулем соҳиби тлўин буд азоФти феъл ӯ бадв карданд влмои ҷоءи Мӯсои лмиқотнои меҳтари ҳабиби соҳиби тамкини бўдозоФти феъл ӯ бахуд карданд вмормити азрмити влкни аллоҳи Ромӣ . . Аммо ошиқро ҳарчӣ дар тлўини ишқ ббод шавад дар тамкини ишқи бадв боз расад ва ин мақомӣ олӣасту дараҷаи мутаъолӣ зеро ки дар тамкини ишқи ошиқ бдрҷаҳ расад ки васлу фироқ ва ҳастӣу нестии бензади ҳиммат ӯ яксон буду идроки ин сар на осон буд эй бародари маъшӯқро бахуд на висоласт ва на фироқ чун ошиқ дар ғалабаи ҳоли азўлоити худ берун уфтад ва аз авсофи худ фонӣ шавад ҳар оинаи бадв бақо ёбад ва аз ӯ лақо ёбад чун аз ӯ лақо ёфту бақо бадв ёфт чун дрхўд нигарад мақсӯд бинад баъд аз он ӯро аз худ дар худ на фироқ буд ва на висол лӣс ъанд рбкми сабоҳи вломсоء .

در عشق عاشق را تلوین بود و تمکین بود تلوین با بقاء صفت بود و تمکین در فناء صفت بود صاحب تلوین بخود قائم بود و صاحب تمکین بمعشوق قائم بود صاحب تلوین طالب و صاحب تمکین واصل بود مهتر کلیم صاحب تلوین بود اضافت فعل او بدو کردند وَلَمّا جاءَ مُوسی لِمیقاتِنا مهتر حبیب صاحب تمکین بوداضافت فعل او بخود کردند وَمارَمَیْتَ اِذْرَمَیْتَ وَلکِنَّ اللّهَ رَمی.. اما عاشق را هرچه در تلوین عشق بباد شود در تمکین عشق بدو باز رسد و این مقامی عالی است و درجه متعالی زیرا که در تمکین عشق عاشق بدرجۀ رسد که وصل و فراق و هستی و نیستی بنزد همت او یکسان بود و ادراک این سر نه آسان بود ای برادر معشوق را بخود نه وصال است و نه فراق چون عاشق در غلبۀ حال ازولایت خود بیرون افتد و از اوصاف خود فانی شود هر آینه بدو بقا یابد و از او لقا یابد چون از او لقا یافت و بقا بدو یافت چون درخود نگرد مقصود بیند بعد از آن او را از خود در خود نه فراق بود و نه وصال لَیْسَ عِنْدَ رَبِّکُم صَباحٌ وَلامَساءٌ.