Ин ҳамаи дарди дилу андӯҳи ҷони фарзанди одам аз ихтиёраст ва дар касби ҳамаи заҳмати роҳат ӯ дар тақдираст ман аиқни болқдри Киеви иҳзни врбки ихлқи моишоءи вихтори мокони ?лаами алхираҳ . Дар ишқи онкӣ Бахтиёраст беихтиёраст . Аҷаби якеро аз абнои мулӯки абое падед омад бар бисоти қурбат боз ёфт яке ӯро дид заъифу наҳиф шудау злўлӣ ва наҳавлӣ бадв роҳ ёфта гуфт дар муқобила ончӣ гузоштӣ чаҳ доданд гуфт ҳама доданд чун муроди ман аз ман салб карданд ӯ мурод ман шуд ва ман мурӣд ӯ пас ҳама доданд воин хуши рамзист :

این همه درد دل و اندوه جان فرزند آدم از اختیار است و در کسب همۀ زحمت راحت او در تقدیر است مَنْ اَیْقَنَ بِالْقَدَرِ کَیْفَ یَحْزَنُ وَرَبُّکَ یَخْلُقُ مایَشاءُ وَیَخْتارُ ماکانَ لَهُمُ الْخِیَرَةَ. در عشق آنکه بختیار است بی اختیار است. عجب یکی را از ابنای ملوک ابایی پدید آمد بر بساط قربت باز یافت یکی او را دید ضعیف و نحیف شده و ذلولی و نحولی بدو راه یافته گفت در مقابلۀ آنچه گذاشتی چه دادند گفت همه دادند چون مراد من از من سلب کردند او مراد من شد و من مرید او پس همه دادند واین خوش رمزیست: