Ихтиёри ошиқ дар ишқи з қаҳр маҳбӯбаст ки дар ҷоми макр бар ошиқ арза кунад ва чунон намояди бадв ки ин бадв барои дафъи аташ ӯ медиҳад то ӯро аз қиллати ақлу сӯъ муҳаббат бастанд ва нӯш кунад аташ ӯ зиёдат шавад ва ӯ надонад ки ҳар ки дар ғалабаи аташи об дарё хӯрд мтътшаст на метрои кзлки алъшқи ллъошқи кшорби моءи албҳри клмои аздоди шрбои аздоди ътшои аҷаби яҳёи маози розии қудси аллоҳи рӯҳаи бслтони авлиёи қудси аллоҳ рӯҳа бинвишт ӣнҷо касеаст ки як қатраи бухори ишқи бмзоқ ӯ чкониднди маст маст шуд ва аз даст шуд ӯ ҷавоб навишт ки ӣнҷо касе ҳаст ки ҷумлаи бухори муҳаббат нӯш карду лаб бар лаби ниҳод ва хомӯш кард .

اختیار عاشق در عشق ز قهر محبوبست که در جام مکر بر عاشق عرضه کند و چنان نماید بدو که این بدو برای دفع عطش او می‌دهد تا او را از قلت عقل و سوء محبت بستاند و نوش کند عطش او زیادت شود و او نداند که هر که در غلبۀ عطش آب دریا خورد مُتَعطّش است نه متروّی کَذلِکَ الْعشْقُ لِلعاشِقِ کَشارِبِ ماءِ الْبَحْرِ کُلَّما ازْدادَ شُرْباً ازْدادَ عَطَشا عجب یحیی معاذ رازی قَدَّسَ اللّهُ روُحَهُ بسلطان اولیا قَدَّسَ اللّهَ روُحَهُ بنوشت اینجا کسی است که یک قطره بخار عشق بمذاق او چکانیدند مست مست شد و از دست شد او جواب نوشت که اینجا کسی هست که جمله بخار محبت نوش کرد و لب بر لب نهاد و خاموش کرد.