Фарқаст миёни он ғаввос ки дар баҳр фурӯ равад то дар براردу миёни онкӣ дар қаъри баҳр аз барои он равад то бо дар замонӣ дар садаф шавад :
فرق است میان آن غوّاص که در بحر فرو رود تا درّ برآرد و میان آنکه در قعر بحر از برای آن رود تا با درّ زمانی در صدف شود:
Фарқаст миёни онкӣ дар ро
فرقست میان آنکه درّ را
Аз баҳри зи баҳри худ برارد
از بحر ز بهر خود برآرد
Бо онкии вуҷӯди хештан ро
با آنکه وجود خویشتن را
Андари садаф эй писари дарорад
اندر صدف ای پسر درآرد