Камоли ҳасани маъшӯқи ҷуз дар оина ишқ натавон дид ва азин ҷиҳати вуҷӯди ошиқ барои изҳори ҳасани маъшӯқ бояд , эй дарвеш агарчӣ маъшӯқи бсрмоиаҳи ҳасан ғанӣаст ва аз вуҷӯди ҳама мустағнӣаст аммо вайро барои изҳори худ брхўди оина бояд то худро дарёбад ва ин маънӣ ғӯрӣ дорад :

کمال حسن معشوق جز در آینۀ عشق نتوان دید و ازین جهت وجود عاشق برای اظهار حسن معشوق باید، ای درویش اگرچه معشوق بسرمایۀ حسن غنی است و از وجود همه مستغنی است اما وی را برای اظهار خود برخود آینۀ باید تا خود را دریابد و این معنی غوری دارد:

Алмؤмни мрأаҳи алмؤмни сароин маънӣаст бад-ӣни нисбати ошиқи бҳсни маъшӯқ аз маъшӯқи қрибтрст агарчӣ миёни аксу айн мбоинт несту бҳқиқт дар олами ақли қобили ммои иқблаҳи қарибтар май намояд аз фоил , чун ошиқ дар ғлботи ишқи маъшӯқро аз ӯ аўтрст ва аз худ худтари раво буд ки бирав аз дида ӯ ғайрати барад ва чун вуҷӯди худро оина дид ӯ шиносади вуҷӯди худро хоҳад ки дар дарёӣ нестӣ андозад то ӯ худро бавосита ӯ бинад зеро ки бирав ҳам азуи ғайрат май барад ва ин азим вақте дорад бизўқ маълум нагардад ва дарин маънӣ гуфтаанд :

اَلمؤمِنُ مِرأةُ المؤمن سرّاین معنی است بدین نسبت عاشق بحسن معشوق از معشوق قریبترست اگرچه میان عکس و عین مباینت نیست و بحقیقت در عالم عقل قابل مِمّا یَقْبَلُهُ قریبتر می‌نماید از فاعل، چون عاشق در غلبات عشق معشوق را از او اوترست و از خود خودتر روا بود که برو از دیدۀ او غیرت برد و چون وجود خود را آینۀ دید او شناسد وجود خود را خواهد که در دریای نیستی اندازد تا او خود را بواسطۀ او بیند زیرا که برو هم ازو غیرت می‌برد و این عظیم وقتی دارد بیذوق معلوم نگردد و درین معنی گفته‌اند:

эй дарвеш чун маъшӯқи оинаи соз буд ошиқ ҳамеша аз ғайрати дргдоз буд :

ای درویش چون معشوق آینه ساز بود عاشق همیشه از غیرت درگداز بود: