Боғи ҷаҳон ва ҳар чаҳ дарин қаср на дуруст

باغ جهان و هر چه درین قصر نه درست

Яксар туфайли ҳайдар ва авлод ҳайдараст

یکسر طفیل حیدر و اولاد حیدرست

Осори лавҳу хома ӣ қудрат нигор ӯст

آثار لوح و خامه ی قدرت نگار اوست

Маҷмӯъаи сӯратӣ ки з алвон мусаввираст

مجموعه صورتی که ز الوان مصورست

Аз ҷилва ӣ ҷамол алӣ дорад обу ранг

از جلوه ی جمال علی دارد آب و رنگ

Ҳар гул ки дар риёзи бақо соя густараст

هر گل که در ریاض بقا سایه گسترست

Мроти дил ки ҷилвагар нур кибриёст

مرآت دل که جلوه گر نور کبریاست

Аз меҳр рӯй шоҳ вилоят мунаввараст

از مهر روی شاه ولایت منورست

Ин равшанӣ ки меҳр диҳад рӯзу моҳи шаб

این روشنی که مهر دهد روز و ماه شب

Нури чароғи давлати шубайру шбрст

نور چراغ دولت شبیر و شبرست

Тасбеҳи булбулони чаман ҳар сабоҳу шом

تسبیح بلبلان چمن هر صباح و شام

Ҳамду санои қозии боз ва кабӯтараст

حمد و ثنای قاضی باز و کبوترست

Ойӣнаи замири мунираши маи тамом

آیینه ضمیر منیرش مه تمام

Парвона ӣ чароғи дилаш меҳр анвараст

پروانه ی چراغ دلش مهر انورست

Аз абри дасти ҳайдари каррори қатра ҳост

از ابر دست حیدر کرار قطره هاست

Он донаҳо ки ҳосили ин баҳр ахзараст

آن دانه ها که حاصل این بحر اخضرست

Теғаши ваболи шъшаҳ ӣ моҳ Нахшабаст

تیغش وبال شعشه ی ماه نخشبست

Калакаши мзили сӯрати асноми озрст

کلکش مزیل صورت اصنام آزرست

Лаби ташнагони бодия ӣ иштиёқ ро

لب تشنگان بادیه ی اشتیاق را

Меҳраш ба сӯии чашма ӣ таҳқиқ раҳбараст

مهرش به سوی چشمه ی تحقیق رهبرست

Аз тоби офтоби қиёмат чаҳ изтироб

از تاب آفتاب قیامت چه اضطراب

Онро ки соя ӣ асадуллоҳ бар сараст

آنرا که سایه ی اسدالله بر سرست

Бошад муҳӣти хотири дарёи нисор ӯ

باشد محیط خاطر دریا نثار او

Баҳрӣ ки назми маърифаташ ақд гавҳараст

بحری که نظم معرفتش عقد گوهرست

Бар илм на муҷаллади гардун буд муҳӣт

بر علم نه مجلد گردون بود محیط

Лавҳи дилаш ки ҳомили ин чор дафтараст

لوح دلش که حامل این چار دفترست

Баҳри баёни гавҳари тавҳиди хома аш

بهر بیان گوهر توحید خامه اش

Пайваста дар муҳӣт маъонӣ шиновараст

پیوسته در محیط معانی شناورست

То ҷбриили ноди алӣ бар набӣ нахонд

تا جبرییل ناد علی بر نبی نخواند

Зоҳир нашуд бхлқи худо кӯча мазҳараст

ظاهر نشد بخلق خدا کوچه مظهرست

Кашфи замиру сайри мақомоту таии арз

کشف ضمیر و سیر مقامات و طی ارض

Беруни зи гардиши фалак ва сайр ахтараст

بیرون ز گردش فلک و سیر اخترست

Гар пеши азуи аду бнёбт расад чаҳ шуд

گر پیش ازو عدو بنیابت رسد چه شد

Инҳо аломати фалак сифла парвараст

اینها علامت فلک سفله پرورست

Шоҳӣ ки чанд бори сари худ бхсм дод

شاهی که چند بار سر خود بخصم داد

ӯро куҷои хаёли сар ва ёд афсараст

او را کجا خیال سر و یاد افسرست

Асбоби зевараши амал ва донишасту бас

اسباب زیورش عمل و دانشست و بس

Онро ки тарки зевар ва асбоб зевараст

آنرا که ترک زیور و اسباب زیورست

Хонда дар Мадина ӣ илмаши ҳамеи расӯл

خوانده در مدینه ی علمش همی رسول

Давлат дарон сиррӣ ки ҳавохоҳи ин дуруст

دولت دران سری که هواخواه این درست

Арзи муқаддаси Наҷаф аз таййиби халқ ӯ

ارض مقدس نجف از طیب خلق او

Чун хоки каъбаи оби рух ҳафт кишвараст

چون خاک کعبه آب رخ هفت کشورست

Баҳри айёри бутаи гудозони кӯии фақр

بهر عیار بوته گدازان کوی فقر

Меҳри алӣу ол чу гӯгирд аҳмараст

مهر علی و آل چو گوگرد احمرست

Бар интиқоми хӯни ҷгргўшаҳҳои ӯ

بر انتقام خون جگرگوشه های او

Бошад худои гувоҳ чаҳ ҳоҷати бмҳзрст

باشد خدا گواه چه حاجت بمحضرست

Баси нохўшсти айши ҷаҳон бар ҷаҳонён

بس ناخوشست عیش جهان بر جهانیان

Зеро ки дар пеши ?илами фитна ва шараст

زیرا که در پیش الم فتنه و شرست

Бар об зиндагӣ накушояд даҳони хушк

بر آب زندگی نگشاید دهان خشک

Онро ки дида аз ситам Карбало тараст

آنرا که دیده از ستم کربلا ترست

Фарқаст азон шароб ки оташ сазоӣ ӯст

فرقست ازان شراب که آتش سزای اوست

То оби мо ки аз каф соқӣ кавсараст

تا آب ما که از کف ساقی کوثرست

Бошад миёни ҷамъи мўолӣу хориҷӣ

باشد میان جمع موالی و خارجی

Фарқӣ ки дар миёни мусулмон ва кофараст

فرقی که در میان مسلمان و کافرست

эй сафдарӣ ки шуъла ӣ барқи ҳисоми ту

ای صفدری که شعله ی برق حسام تو

Фаттоҳи разми хандақ ва мифтоҳ хайбараст

فتاح رزم خندق و مفتاح خیبرست

Аз тоъати ду куни фузунтар ниҳода анд

از طاعت دو کون فزونتر نهاده اند

Фазлӣ ки дар муҳориба ӣ умру ънтрст

فضلی که در محاربه ی عمر و عنترست

Сари дафтари сипоҳи зафари пайкари туро

سر دفتر سپاه ظفر پیکر ترا

Ҳарфи китоба ӣ илм , аллоҳ Акбараст

حرف کتابه ی علم، الله اکبرست

Дорад худои миёни туу ибн ъам ту

دارد خدا میان تو و ابن عم تو

Сиррӣ ки дар миён кулем ва бародараст

سری که در میان کلیم و برادرست

Икзраҳи меҳр рӯй ту дар сӯрати амал

یکذره مهر روی تو در صورت عمل

Бо сад ҳазор сола ибодат баробараст

با صد هزار ساله عبادت برابرست

Меҳрӣаст бо хаёли ту пайвастаи халқ ро

مهریست با خیال تو پیوسته خلق را

Ин каз хаёл менарӯй меҳр дигараст

این کز خیال می نروی مهر دیگرست

Камтари зи зарра ӣӣ натавон шуд дар эътиқод

کمتر ز ذره یی نتوان شد در اعتقاد

Дар ҳар ки нест меҳри ту аз зарра камтараст

در هر که نیست مهر تو از ذره کمترست

Бояд зи нури сайқали меҳри ту равшанӣ

باید ز نور صیقل مهر تو روشنی

Ойӣна ӣ дилӣ ки з исён мукаддараст

آیینه ی دلی که ز عصیان مکدرست

Номи ту баъди номи худо ва расӯл ӯст

نام تو بعد نام خدا و رسول اوست

Ҳарфӣ ки бар китоба ӣ ин ҳафт манзараст

حرفی که بر کتابه ی این هفت منظرست

Дар баҳри кибриёии ту рафтани з рӯй ақл

در بحر کبریای تو رفتن ز روی عقل

Тамсили оби Хизр ва хаёл Сикандараст

تمثیل آب خضر و خیال سکندرست

Фақру фаноӣ хок нишинон кӯии ту

فقر و فنای خاک نشینان کوی تو

Бартари зи ҷоҳу ҳишмати хоқон ва қайсараст

برتر ز جاه و حشمت خاقان و قیصرست

Фарроши остони саропарда ӣ туро

فراش آستان سراپرده ی ترا

зи анҷуми гули чароғи вази шаб дӯд миҷмараст

ز انجم گل چراغ وز شب دود مجمرست

Товуси марғзори турои қурси офтоб

طاووس مرغزار ترا قرص آفتاب

Ҳамчун ҳилоли икшбаҳ дар дили шҳпрст

همچون هلال یکشبه در دل شهپرست

Тозии сайди гири турои хӯни хориҷӣ

تازی صید گیر ترا خون خارجی

Сад бори созгортар аз шер модараст

صد بار سازگارتر از شیر مادرست

Шоҳо бигир дасти фиғонӣу ҷамъи соз

شاها بگیر دست فغانی و جمع ساز

Аҷзоӣ ҳастяш ки парешон ва абтараст

اجزای هستیش که پریشان و ابترست

ӯро чаҳ ҳади лофи ғуломӣ вале зи сидқ

او را چه حد لاف غلامی ولی ز صدق

Хоки раҳи балол ва ҳавохоҳ қанбараст

خاک ره بلال و هواخواه قنبرست

Чун субҳ то зи меҳри рахти мизнми нафас

چون صبح تا ز مهر رخت میزنم نفس

Лавҳи дилам чу хома ӣ мишкӣн муаттараст

لوح دلم چو خامه ی مشکین معطرست

Ҳар байти азин қасида ки шмъисти длФрўз

هر بیت ازین قصیده که شمعیست دلفروز

Парвона ӣ халосем аз ҳавл маҳшараст

پروانه ی خلاصیم از هول محشرست

То бар забони хома ӣ арбоби илму фазл

تا بر زبان خامه ی ارباب علم و فضل

Таҳрири нисбати арз ва баҳс ҷавҳараст

تحریر نسبت عرض و بحث جوهرست

Баъд аз адои номи худоу расӯли бод

بعد از ادای نام خدا و رسول باد

Номи бузургвори ту кони сиккаи брзст

نام بزرگوار تو کان سکه برزست