Чамани шкФту ҷаҳони пари зи сӯсан ва саманаст

چمن شکفت و جهان پر ز سوسن و سمنست

Бсди ҳазор забони рӯзгор дар суханаст

به صد هزار زبان روزگار در سخنست

зи хоки сӯхта ӣ доғи оташини рӯйон

ز خاکِ سوختهٔ داغ آتشین‌رویان

Дамид лолау сӯзиш ҳануз дар кафанаст

دمید لاله و سوزَش هنوز در کفنست

На рӯз онаст ки дар хона маст битавон буд

نه روز آنست که در خانه مست بتوان بود

Буруни хироми зи маҷлис ки навбат чаманаст

برون خرام ز مجلس که نوبت چمنست

Расед нофаи гшои боди субҳдам , гуё

رسید نافه‌گشا باد صبحدم، گویا

Равон ба домани саҳро рўоиҳ хутанаст

روان به دامن صحرا روایح ختنست

Хароши ғунча ӣ раъноу хори хори насим

خراش غنچهٔ رعنا و خار خار نسیم

Нишони дасти Зулайхо ва чок перҳанаст

نشان دست زلیخا و چاک پیرهنست

зи васфи гавҳари лаъли ту дар ҳарими чаман

ز وصف گوهر لعل تو در حریم چمن

Даҳони ғунча ӣ сероби пар дар аданаст

دهان غنچهٔ سیراب پر دُر عدنست

Чу лола бегул рӯй ту ҷомаи чок задан

چو لاله بی گلِ روی تو جامه چاک زدن

Бтар зи воқеа ӣ бесутун ва кӯҳканаст

بتر ز واقعهٔ بیستون و کوهکنست

Дар он чаман ки шавад қомати ту дасти афшон

در آن چمن که شود قامت تو دست‌افشان

Чаҳ ҷои ҷилва ӣ шамшод ва рақс норванаст

چه جای جلوهٔ شمشاد و رقص نارونست

Ҳавои кӯй ту дорад сабои зи гашти чаман

هوای کوی تو دارد صبا ز گشت چمن

Чу он ғариб ки майлаш ба ҷониб ватанаст

چو آن غریب که میلش به جانب وطنست

зи ҷони гузаштам ва дидам ҷамоли каъба ӣ ҷон

ز جان گذشتم و دیدم جمال کعبهٔ جان

Дарин раҳи онкӣ з ҳастӣ гузашт ҷон манаст

درین ره آنکه ز هستی گذشت جان منست

Табораки аллоҳи азин равза ӣ биҳишти ойин

تبارک الله ازین روضهٔ بهشت‌آیین

Ки як ғубор дараш обрӯӣ на чаманаст

که یک غبار درش آبروی نه چمنست

Чаҳ ҷои гулшани олам ки ҳафт боғи ҷинон

چه جای گلشن عالم که هفت باغ جنان

Туфайли равза ӣ султон дайн Абулҳасанаст

طُفَیل روضهٔ سلطان دین ابوالحسنست

Алии Мӯсои козими амини гулшани ваҳй

علی موسی کاظم امین گلشن وحی

Ки тўФи боргаҳаш аз фароиз сунанаст

که طوف بارگهش از فرایض سننست

зи Ямани соя ӣ анқои қофи қудрат ӯ

ز یمن سایهٔ عنقای قاف قدرت او

эй нотиқаи нозир ба кишвар баданаст

همای ناطقه ناظر به کشور بدنست

Бигард равза ӣ ӯгар Наими ҳашт биҳишт

بگرد روضهٔ او گر نعیمِ هشت بهشت

Шавад нисори якояк биҷой хештанаст

شود نثار یکایک به جای خویشتنست

Фурӯ гирифт ҷаҳонро чароғи ҳиммат ӯ

فرو گرفت جهان را چراغ همت او

Чу офтоб ки ханҷари гузор ва теғ занаст

چو آفتاب که خنجرگزار و تیغ‌زنست

Гулӣ ки аз чамани кибриёӣ ӯ сар зад

گلی که از چمن کبریای او سر زد

Шукуфтаи бод ки чашм ва чароғ анҷуманаст

شکفته باد که چشم و چراغ انجمنست

Чу парчами илмаши боди субҳ ҷилва диҳад

چو پرچم علمش بادِ صبح جلوه دهد

Чаҳ ҷои дам задани ёсамин ва Настаранаст

چه جای دم زدن یاسمین و نسترنست

Чароғи давлат ӯ лола ӣ абади пайванд

چراغ دولت او لالهٔ ابد پیوند

Ниҳоли ҳиммат ӯ шамъ осмон лаганаст

نهال همت او شمع آسمان‌لگنست

Фиғони зи макри ту эй носибӣ бигӯ охир

فغان ز مکر تو ای ناصبی بگو آخر

Ки ин чаҳ душманӣу лоф дӯстӣ заданаст

که این چه دشمنی و لاف دوستی زدنست؟

зи ҷоми соқии кавсар куҷо шавад сероб

ز جام ساقی کوثر کجا شود سیراب

Туро ки коса ӣ сар бар ҳавоӣ дард ?данаст

تو را که کاسهٔ سر بر هوای درد دنست

Дарин чаман ки зи осеби барги рези хазон

درین چمن که ز آسیب برگ‌ریز خزان

Ҳавои мубаддилу булбули фигор ва мумтаҳанаст

هوا مبدّل و بلبل فگار و ممتحنست

Фасона ӣ зани ҷодӯу сари парда ӣ шер

فسانهٔ زن جادو و سرّ پردهٔ شیر

Ҳкоитист ки вирди забони мард ва занаст

حکایتیست که ورد زبان مرد و زنست

Касе ки дона ӣ ангури доми ҳиялати сохт

کسی که دانهٔ انگور دام حیلت ساخت

Чу хӯша аз гунаҳи он бгрднш расанаст

چو خوشه از گنه آن بگردنش رسنست

Зиҳии чароғи дилати шамъи ҳафт парда ӣ дил

زهی چراغ دلت شمع هفت پردهٔ دل

Хаёли наҳли қадати зеби чаҳор боғ танаст

خیال نحل قدت زیب چارباغ تنست

Қабои сабзи ту фориғи зи чоки доману ҷайб

قبای سبز تو فارغ ز چاک دامن و جیب

Нигини лаъли ту эмини з даст аҳриманаст

نگین لعل تو ایمن ز دست اهرمنست

Кунад влои ту ранги мўолён чу ақиқ

کند ولای تو رنگ موالیان چو عقیق

Тулӯъи меҳри ту ҳамчун Суҳайл дар Яманаст

طلوع مهر تو همچون سهیل در یمنست

Сипеҳрро сари рмҳи ту ахтар шарафаст

سپهر را سر رمح تو اختر شرفست

Замонаро дами теғи ту монеъи Фтнст

زمانه را دم تیغ تو مانع فتنست

Ба саҷда ӣ ту равад сар ки дар бадани зиндаи сет

به سجدهٔ تو رود سر که در بدن زنده‌ست

Бмдҳи зоти ту гуё забон ки дар даҳанаст

بمدح ذات تو گویا زبان که در دهنست

Ба оби дидаи фиғонӣ чу мадҳат ту навишт

به آب دیده فغانی چو مدحت تو نوشت

Саводи коғази шеъраши бунафша ва саманаст

سواد کاغذ شعرش بنفشه و سمنست

Ҳамеша то ба масофи сипоҳи ғунчау гул

همیشه تا به مصاف سپاه غنچه و گل

Насими пардаи дарави боди субҳ саф шиканаст

نسیم پرده‌در و باد صبح صف‌شکنست

Ҳасуди ҷоҳи ту дар парда ӣ хиҷолати бод

حسود جاه تو در پردهٔ خجالت باد

Чу анкабут ки бар айби хеш парда танаст

چو عنکبوت که بر عیب خویش پرده تنست