эй чашма ӣ меҳр аз кафи наълин ту зоҳир

ای چشمه ی مهر از کف نعلین تو ظاهر

Чун оби равони гирди раҳати таййибу тоҳир

چون آب روان گرد رهت طیب و طاهر

Султони хуросони алии Мӯсои ҷаъфар

سلطان خراسان علی موسی جعفر

эй меҳри рахти шамъи саропарда ӣ боқир

ای مهر رخت شمع سراپرده ی باقر

Тобандаи зи лавҳи дилати асрори илоҳӣ

تابنده ز لوح دلت اسرار الهی

Зонгўнаҳ ки дар оби равони ақди ҷавоҳир

زانگونه که در آب روان عقد جواهر

Дар ҳар басарии меҳр рахт карда зуҳӯрӣ

در هر بصری مهر رخت کرده ظهوری

Нур аҳадаст он руху анвори мазоҳир

نور احدست آن رخ و انوار مظاهر

Аз рӯй ту шуд матлаъи анвори таҷаллӣ

از روی تو شد مطلع انوار تجلی

Дар ҳолати назораи дилу дида ӣ нозир

در حالت نظاره دل و دیده ی ناظر

эй нахли ту зебанда ӣ ташрифи имомат

ای نخل تو زیبنده ی تشریف امامت

Зебост ба болои ту ин халъати фахри

زیباست به بالای تو این خلعت فاخر

Парвонаи сифати гирди сари шамъи ҷамолат

پروانه صفت گرد سر شمع جمالت

Мурғони аввалии алоҷнҳаҳи бастанди давоир

مرغان اولی الاجنحه بستند دوایر

Дар гардиши паргори қазои гашти бикдм

در گردش پرگار قضا گشت بیکدم

На доира ӣ чархи зи анфоси ту доир

نه دایره ی چرخ ز انفاس تو دایر

Зикри ту бҳдист ки дар баҳри тазаккур

ذکر تو بحدیست که در بحر تذکر

Мустағриқи мазкӯр буд ҳастӣ зокир

مستغرق مذکور بود هستی ذاکر

Ҳар чашм задан мешавад аз айни таҷаллӣ

هر چشم زدن می شود از عین تجلی

Анвори ҷамоли ту баҳри оинаи зоҳир

انوار جمال تو بهر آینه ظاهر

Дар гулшани ҷони ҳамчуи гули оташи Мӯсо

در گلشن جان همچو گل آتش موسی

Бушковати гул рӯй туу нахли аносир

بشکفت گل روی تو و نخل عناصر

эй чун шукр аз дасти чунон Зуҳра чашида

ای چون شکر از دست چنان زهره چشیده

Вази чошнии шаҳди шаҳодат шудаи шокир

وز چاشنی شهد شهادت شده شاکر

Онрўз ки нақши асад аз парда ӣ сӯрат

آنروز که نقش اسد از پرده ی صورت

Зад чанги бФрмони ту дар парда ӣ соҳир

زد چنگ بفرمان تو در پرده ی ساحر

Лутфати тарафи хасми нигаҳдошти вагарна

لطفت طرف خصم نگهداشت وگرنه

Дар сина чаро об нашуд Зуҳра ӣ мункир

در سینه چرا آب نشد زهره ی منکر

Ҳар кас ки бтўФ дарат аз дидаи қадами сохт

هر کس که بطوف درت از دیده قدم ساخت

Анвор азал дид , зиҳии давлати вофир

انوار ازل دید، زهی دولت وافر

Кари меҳри зи девони ту парвонаи наёбад

کر مهر ز دیوان تو پروانه نیابد

То ҳашар буд бар дар ин равзаи муҷовир

تا حشر بود بر در این روضه مجاور

Аз шавқи ҷамоли ту ки бошам арнии кӯй

از شوق جمال تو که باشم ارنی کوی

Рӯем асари меҳри ту оради бмоср

رویم اثر مهر تو آرد بمآثر

Аз партави дидори ту дар бткдаҳ ӣ чин

از پرتو دیدار تو در بتکده ی چین

Анвори яқин шуъла кашад аз дили кофар

انوار یقین شعله کشد از دل کافر

Ҳар ҷо ки намӯдӣ ба дуои дасти вилоят

هر جا که نمودی به دعا دست ولایت

Муъмин мутаҳайир шуду кофари мутаъассир

مؤمن متحیر شد و کافر متأثر

Аввали талаби меҳр рахт дошт фиғонӣ

اول طلب مهر رخت داشت فغانی

Бошад ба ҳамон ҳасани талаб то дами охир

باشد به همان حسن طلب تا دم آخر

То ҳар гули субҳ аз тарафи гулшани ховар

تا هر گل صبح از طرف گلشن خاور

Гардад ба ҳавои ҳурмати меҳри мусофир

گردد به هوای حرمت مهر مسافر

Меҳри рахти ойина ӣ арбоби яқини бод

مهر رخت آئینه ی ارباب یقین باد

Инаст ҷамолӣ ки нагардад мутағаййир

این است جمالی که نگردد متغیر