эй нури илоҳ аз маи рухсори ту ломъ

ای نور اله از مه رخسار تو لامع

Меҳри азал аз оина ӣ рӯй ту толеъ

مهر ازل از آینهٔ روی تو طالع

Рӯят ки буд оина ӣ сунъи илоҳӣ

رویت که بود آینهٔ صنع الهی

Бенанд дарон аҳли назари ҷилва ӣ сонеъ

بینند در آن اهل نظر جلوهٔ صانع

Аз шавқи гул рӯй ту шуд одами хокӣ

از شوق گل روی تو شد آدم خاکی

Дар обу ҳавои чамани даҳри мазореъ

در آب و هوای چمن دهر مزارع

Бар оина ӣ чеҳра ӣ мақсӯд намондаст

بر آینهٔ چهرهٔ مقصود نماندست

Рангӣ ки шавад дар назари қадари ту монеъ

رنگی که شود در نظر قدر تو مانع

Ҳар чанд ки анвор таҷаллӣ бадарахшед

هر چند که انوار تجلی بدرخشید

Дар зот ту гунҷид зи ҳаии қудрати ҷомеъ

در ذات تو گنجید زهی قدرت جامع

Аз баҳри зуҳӯри ту ҷаҳон халқ шуд оре

از بهر ظهور تو جهان خلق شد آری

Ин ҷилваи ғараз буд зи таркиби табоиъ

این جلوه غرض بود ز ترکیب طبایع

Моҳияти дидори ту бар зоҳиди худбин

ماهیت دیدار تو بر زاهد خودبین

Зоҳир нашавад то накунад дафъи мавонеъ

ظاهر نشود تا نکند دفع موانع

Халқ аз ҷиҳати равнақу маъмурии олам

خلق از جهت رونق و معموری عالم

Ном ту нависанд бар айвони мавозиъ

نام تو نویسند بر ایوان مواضع

Моҳи мадании шоҳи хуросон ки зи нураш

ماه مدنی شاه خراسان که ز نورش

Шуд матлаъи хуршеди қадами кишвари робъ

شد مطلع خورشید قدم کشور رابع

эй бар сари саҷҷода ӣ миҳроби имомат

ای بر سر سجّادهٔ محراب امامت

Матбӯъи ҷаноби туу ашёи ҳамаи тобеъ

متبوعْ جنابِ تو و اشیا همه تابع

Як лмъаҳи зи анвори чароғи назари тест

یک لمعه ز انوار چراغ نظر توست

Он нур ки ҷӯянди бҷони аҳли сўомъ

آن نور که جویند به جان اهل صوامع

Зон пеш ки ин торами фирӯзаи бад-ӣни вазъ

زان پیش که این طارم فیروزه بدین وضع

Мавзӯ шавад аз асари қудрати возеъ

موضوع شود از اثر قدرت واضع

Дар хилвати ибдоъи бсди ҷилваи аён буд

در خلوت ابداع به صد جلوه عیان بود

Осори бадеъи ту зи ойӣна ӣ мубдиъ

آثار بدیع تو ز آیینهٔ مبدع

Аз шамса ӣ айвони ҷалол ту дурахшид

از شمسهٔ ایوان جلال تو درخشید

Як лмъаҳ ки шуд равшании торами тосъ

یک لمعه که شد روشنی طارم تاسع

Пеши ту кам аз зарра буд хасми бади ахтар

پیش تو کم از ذره بود خصم بد اختر

Бо нур илоҳӣ Чехияанд кавкаби толеъ

با نور الهی چه کند کوکب طالع؟

Дар маърази исботи сияҳи рӯеи душман

در معرض اثبات سیه‌روییِ دشمن

Ойӣна ӣ рӯй ту буд ҳуҷҷати қотеъ

آیینهٔ روی تو بود حجّت قاطع

эй шукри нутқи ту з хон анои амлҳ

ای شِکّر نطق تو ز خوان انا املح

Исои нафасон аз шукр хон ту қонеъ

عیسی نَفَسان از شکر خوان تو قانع

Дар сафи нъоли ту фалак бо ҳамаи рифъат

در صف نعال تو فلک با همه رفعت

Пайваста буд ҳамчуи маи икшбаҳи рокъ

پیوسته بود همچو مه یکشبه راکع

Ҳастанд мудоми аҳли тавофи ҳарами ту

هستند مدام اهل طواف حرم تو

Аз файзи кафи соқии кавсари мтҷръ

از فیض کف ساقی کوثر مُتِجرِّع

Мисатони раҳи ишқ ту доранд фароғат

مستانِ ره عشق تو دارند فراغت

Аз ҳар чаҳ шавад дар гузари ҳодисаи воқеъ

از هر چه شود در گذر حادثه واقع

Фардо чаҳ буд тӯҳфа ӣ он банда ки имрӯз

فردا چه بود تحفهٔ آن بنده که امروز

Дар хизмати ин дар накунад касби манофе

در خدمت این در نکند کسب منافع

Бо нома ӣ исён Чехияанд рӯзи қиёмат

با نامهٔ عصیان چه کند روز قیامت

Онро ки набошад қалами афви ту шоФъ

آن را که نباشد قلم عفو تو شافع؟

Аз кишти таваллои ту рафтанди туҳидаст

از کشت تولّای تو رفتند تهیدست

Онҳо ки нагаштанд дарин мазраъаи зореъ

آنها که نگشتند درین مزرعه زارع

Дар бандагӣ рӯй ту гулҳо ба шаҳодат

در بندگی روی تو گلها به شهادت

Аз ғунчаи дарин боғи баровардаи асобъ

از غنچه درین باغ برآورده اصابع

Аз таври дилат то ҳарами торами аъло

از طور دلت تا حرم طارم اعلی

Бар ҳар дарҷ аз нури ту пайвастаи лўомъ

بر هر درج از نور تو پیوسته لوامع

Чун оби ҳаёти абадии ташнаи лабон ро

چون آب حیات ابدی تشنه‌لبان را

Дар кишти бақои шабнами эҳсони ту нофеъ

در کشت بقا شبنم احسان تو نافع

Қадари ту азон поя фузунаст ки мардум

قدر تو ازان پایه فزونست که مردم

Бошанд бсди дафтар аз авсофи ту қонеъ

باشند به صد دفتر از اوصاف تو قانع

Як ҳарфи зи васфи ту ба поён нарасонад

یک حرف ز وصف تو به پایان نرساند

То ҳашар агар қатра занад хома ӣ мсръ

تا حشْر اگر قطره زند خامهٔ مسرع

эй бар сари бозори сухани зикри ҷамилат

ای بر سر بازارِ سخن ذکر جمیلت

Мақсӯди дили муштарӣу мақсади боиъ

مقصود دل مشتری و مقصد بایع

Чӣанд зи санояти гули мақсӯди фиғонӣ

چیند ز ثنایت گل مقصود فغانی

Оре нашавад аҷр касе пеши ту зойеъ

آری نشود اجر کسی پیش تو ضایع

То дар сифати шамъи ҷамолати қалами сунъ

تا در صفت شمع جمالت قلم صنع

Рӯй сухан ороед аз анвоъи саноеъ

روی سخن آراید از انواع صنایع

Авсофи ту ороиши назми ду ҷаҳони бод

اوصاف تو آرایش نظم دو جهان باد

Кин тарзи сухан ҷилва диҳад ҳасани бадоеъ

کاین طرز سخن جلوه دهد حسن بدایع

Дар васфи ту овоза ӣ ин назми диловез

در وصف تو آوازهٔ این نظم دلاویز

То рӯзи ҷазои гавҳари гӯши дили сомъ

تا روز جزا گوهر گوش دل سامع