эй рухи фархундаи ?ути хуршеди айвони ҷамол
ای رخ فرخنده ات خورشید ایوان جمال
Қомати нӯронӣати шамъи шабистони хаёл
قامت نورانیت شمع شبستان خیال
Ҳудҳуди фархундаи фоли тарафи бомати Ҷабраил
هدهد فرخنده فال طرف بامت جبرئیل
Булбули дстонсрои боғи исломати балол
بلبل دستانسرای باغ اسلامت بلال
Гоҳи эъҷози калом аз лафзи гавҳари бори хеш
گاه اعجاز کلام از لفظ گوهر بار خویش
Дода ӣӣ садраи фасеҳони арабро гӯшмол
داده یی صدره فصیحان عرب را گوشمال
Нутқи анфоси рўонбхши ту дар лафзи ҳадис
نطق انفاس روانبخش تو در لفظ حدیث
Аз сафо чун гавҳари рухшанда дар оби зулол
از صفا چون گوهر رخشنده در آب زلال
Шуд мусалсали гавҳари арвоҳ дар баҳри қадам
شد مسلسل گوهر ارواح در بحر قدم
Шоҳбози арши парвози ту чун ифшоанд бол
شاهباز عرش پرواز تو چون افشاند بال
Хостӣ аз ҷавҳари хоки қудумати зарра ӣӣ
خاستی از جوهر خاک قدومت ذره یی
Калак суратгар наҳодӣ бар рухи хуршеди хол
کلک صورتگر نهادی بر رخ خورشید خال
Кӣ абади ободи гаштӣ гар набӯдӣ дар азал
کی ابد آباد گشتی گر نبودی در ازل
Офаринишро ба хоки остонати иттисол
آفرینش را به خاک آستانت اتصال
Буд дар лавҳи азали одами муҷаррад чун алиф
بود در لوح ازل آدم مجرد چون الف
Мунзам аз номи Муҳамади гашт бовай мему дол
منضم از نام محمد گشت باوی میم و دال
Инки май ҷуст аз худои тӯфон ба оби дидаи Нӯҳ
اینکه می جست از خدا طوفان به آب دیده نوح
Хост то бинишонад аз пеши раҳатгар дарҳол
خواست تا بنشاند از پیش رهت گر درحال
Нури бичўн буд мроти дилат зонрў нашуд
نور بیچون بود مرآت دلت زانرو نشد
Ҷузи ту касро дар даруни хилвати ҷонони маҷол
جز تو کس را در درون خلوت جانان مجال
Лн тароне шуд ҷавоби Мӯсои умрони зи тавр
لن ترانی شد جواب موسی عمران ز طور
Бар ту худ зоҳир шуд анвори муқаддас бе савол
بر تو خود ظاهر شد انوار مقدس بی سؤال
Икнзри нур таҷаллӣ дид ва бихўд шуд кулем
یکنظر نور تجلی دید و بیخود شد کلیم
Рӯзу шаби дории ту онро дар назар бе инфеъол
روز و شب داری تو آن را در نظر بی انفعال
То сар хон набувватро влинъмти шӯй
تا سر خوان نبوت را ولینعمت شوی
Шуд халил аз интизори мақдамат ҳамчун хилол
شد خلیل از انتظار مقدمت همچون خلال
Буии хилқат гар набӯдӣ шомили ҳоли русул
بوی خلقت گر نبودی شامل حال رسل
Кӣ слимонро ба фармон омадӣ боди шимол
کی سلیمانرا به فرمان آمدی باد شمال
Аз ҳаҷари мурғ мурассаъ шуд ба фармонати аён
از حجر مرغ مرصع شد به فرمانت عیان
Ҷони нисори мақдамат эй тоири фархундаи фол
جان نثار مقدمت ای طایر فرخنده فال
Партави меҳри азал каз ҳасани Юсуф ҷилва дошт
پرتو مهر ازل کز حسن یوسف جلوه داشت
Аз ма рӯй ту зоҳири гашт бар ваҷҳи камол
از مه روی تو ظاهر گشت بر وجه کمال
Гулшани ҷонро сабаби нахли длороӣ ту шуд
گلشن جان را سبب نخل دلارای تو شد
Брдмди ореи ҳазорон шохи гул аз як ниҳол
بردمد آری هزاران شاخ گل از یک نهال
Фақрат аз таскини мискинони уммат буду бас
فقرت از تسکین مسکینان امت بود و بس
Варна кӣ бошад набувватро зиён аз малику мол
ورنه کی باشد نبوت را زیان از ملک و مال
Маи асири доми меҳри тести з онру ме кашад
مه اسیر دام مهر تست ز آنرو می کشد
Ҳар сари моҳаши фалак дар тавқи симини ҳилол
هر سر ماهش فلک در طوق سیمین هلال
Файзи омат гар набӯдӣ зоди роҳи охират
فیض عامت گر نبودی زاد راه آخرت
Одами хокӣ чаҳ кардӣ чора ӣ муштии аёл
آدم خاکی چه کردی چاره ی مشتی عیال
Мураккаби азми турои сонеъи зи фазл хеш дод
مرکب عزم ترا صانع ز فضل خویش داد
Тани зи ҷавҳари срз дар вази риштаҳои ҳури ёл
تن ز جوهر سرز در وز رشته های حور یال
Раҳмати оми ту бо шоҳ ва гадо бошад яке
رحمت عام تو با شاه و گدا باشد یکی
Оби софиро чаҳ ғам аз коса ӣ зар ё суфол
آب صافی را چه غم از کاسه ی زر یا سفال
Дар суҷуд уфтанд халқи олимӣ бе ихтиёр
در سجود افتند خلق عالمی بی اختیار
Шуъла ӣ шамъи рахт ҳар ҷо ки ёбад иштиол
شعله ی شمع رخت هر جا که یابد اشتعال
Ҳар хаёли бад ки дар дил доштанд аҳли нифоқ
هر خیال بد که در دل داشتند اهل نفاق
Ҷумларо эҳсон иваз кардӣ зиҳии ҳасани хисол
جمله را احسان عوض کردی زهی حسن خصال
Нури ибн ъам ту набӯд ҷудо аз нури ту
نور ابن عم تو نبود جدا از نور تو
Дар миёни икдлони расм дуе бошад маҳол
در میان یکدلان رسم دویی باشد محال
Сар назд зини ҳафт парда бар мисоли панҷ фарқ
سر نزد زین هفت پرده بر مثال پنج فرق
Панҷ гавҳар дар баҳоу қадар , бешабаҳу мисол
پنج گوهر در بها و قدر، بی شبه و مثال
Дар қабои сабз , яктои сарви озоди ҳасан
در قبای سبز، یکتا سرو آزاد حسن
Шамъи сабзӣ буд равшан дар сробстони ол
شمع سبزی بود روشن در سرابستان آل
Дар либоси арғавонӣ , нахли гулранги ҳусайн
در لباس ارغوانی، نخل گلرنگ حسین
Рост чун шохи гулӣ дар бӯстони эътидол
راست چون شاخ گلی در بوستان اعتدال
Зинату зеби риёзи шаръи зини алъобдин
زینت و زیب ریاض شرع زین العابدین
Он баҳор бе хазони он офтоб бе завол
آن بهار بی خزان آن آفتاب بی زوال
Шамъи миҳроби имомати боқир , он каз илму дайн
شمع محراب امامت باقر، آن کز علم و دین
Аз сари саҷҷода ӣ тоъат нарафтӣ моҳу сол
از سر سجاده ی طاعت نرفتی ماه و سال
Ҳифзи ҷаъфар гар шавад пайванди таркиби замон
حفظ جعفر گر شود پیوند ترکیب زمان
То абади сари ришта ӣ ҳастӣ наёбади инфисол
تا ابد سر رشته ی هستی نیابد انفصال
Баҳри ирфони Мӯсои козим ки аз айни вараъ
بحر عرفان موسی کاظم که از عین ورع
Гавҳари афшон буд чашмаши доим аз фикри мол
گوهر افشان بود چشمش دایم از فکر مآل
Қибла ӣ ҳаштуми ғариби Тӯс каз бедоду ҷавр
قبله ی هشتم غریب طوس کز بیداد و جور
Шарбати заҳр мухолиф хӯрд бе тағйири ҳол
شربت زهر مخالف خورد بی تغییر حال
Ҳар писари кӯ аз дилу ҷони пурвирди меҳри тақӣ
هر پسر کو از دل و جان پرورد مهر تقی
Ҳамчуи шери модараши нони падари бодои ҳалол
همچو شیر مادرش نان پدر بادا حلال
Моҳи айвони вилояти шоҳи равшандили нақӣ
ماه ایوان ولایت شاه روشندل نقی
Онкии меҳраш дар дил ҳар зарра дорад иттисол
آنکه مهرش در دل هر ذره دارد اتصال
Шаҳсавори лашкари дайни аскарии он каз шиква
شهسوار لشکر دین عسکری آن کز شکوه
Зери наъли тавсан ӯ тўтё гардад ҷибол
زیر نعل توسن او توتیا گردد جبال
Ҳазрати хатми вилояти Меҳдии соҳиби замон
حضرت ختم ولایت مهدی صاحب زمان
Онкӣ зу шуд садри ховари рашки айвони ҷалол
آنکه زو شد صدر خاور رشک ایوان جلال
ё ҳабиби аллоҳи баҳақи меҳри ин равшандилон
یا حبیب الله بحق مهر این روشندلان
Каз дуои рӯзи ҷазо халқӣ Раҳонанд аз вабол
کز دعا روز جزا خلقی رهانند از وبال
Аз камолу раҳмату эҳсон , ман дармонда ро
از کمال و رحمت و احسان، من درمانده را
Дастгирӣ кун ки ҳастам ғарқа ӣ баҳри залол
دستگیری کن که هستم غرقه ی بحر ضلال
Сар ба зону мондаам умрӣ ба фикри наъти ту
سر به زانو مانده ام عمری به فکر نعت تو
Қомат хам гаштаам инак бад-ӣни маънисти дол
قامت خم گشته ام اینک بدین معنیست دال
Як рақам аз баҳр авсофат наёрад дар қалам
یک رقم از بحر اوصافت نیارد در قلم
Гар фиғонӣ то абади назми сухани бандади хаёл
گر فغانی تا ابد نظم سخن بندد خیال
То зананд аз ғояти ҳиммати ббоми қасри дайн
تا زنند از غایت همت ببام قصر دین
Панҷ навбати аҳли дайн бар кӯси истиғнои дўол
پنج نوبت اهل دین بر کوس استغنا دوال
Гӯши ҷони дӯстонати бод бар наъту дуруд
گوش جان دوستانت باد بر نعت و درود
Ҷисми бадхоҳу мухолиф аз фиғон ва нола на?ил
جسم بدخواه و مخالف از فغان و ناله نال