эй зиндагӣ аз ғунча ӣ лаъли ту равон ро

ای زندگی از غنچه ی لعل تو روان را

Чун рӯй ту нашукуфта гулии гулшани ҷон ро

چون روی تو نشکفته گلی گلشن جان را

Дили гарм май васли ту дар соғари хуршед

دل گرم می وصل تو در ساغر خورشید

Икзраҳ чаҳ тоб оварад ин ратли гарон ро

یکذره چه تاب آورد این رطل گران را

Ҳар вақти саҳар , ғунча ӣ сероби зи шабнам

هر وقت سحر، غنچه ی سیراب ز شبنم

Шавед ҷиҳати гуфтани номи ту даҳон ро

شوید جهت گفتن نام تو دهان را

Гар аз нафас гул нашавад буии ту зоҳир

گر از نفس گل نشود بوی تو ظاهر

Булбул накунад ин ҳамаи фарёду фиғон ро

بلبل نکند این همه فریاد و فغان را

Нақши хами абрӯии ту дар манзари дилҳо

نقش خم ابروی تو در منظر دلها

Миҳроби дуои бастаи карон то бикрон ро

محراب دعا بسته کران تا بکران را

Бод саҳар оварад зи лаълати дами исо

باد سحر آورد ز لعلت دم عیسی

То ғунча ӣ дилтанги нишонди хафақон ро

تا غنچه ی دلتنگ نشاند خفقان را

Мурғи саҳар аз булбули гулзори ту омухт

مرغ سحر از بلبل گلزار تو آموخت

Ин нағма ки таълим буд аҳли баён ро

این نغمه که تعلیم بود اهل بیان را

То сайр кунад Рахши ту дар гулшани гардун

تا سیر کند رخش تو در گلشن گردون

Ҷоруб занад субҳи раҳи коҳкшон ро

جاروب زند صبح ره کاهکشان را

эй назул атои ту з хон анои амлҳ

ای نزل عطای تو ز خوان انا املح

Исои нафасони моидаҳи хори ин лаби нон ро

عیسی نفسان مایده خوار این لب نان را

Зоти ту ҳамон масдар илмаст ки ҳаргиз

ذات تو همان مصدر علمست که هرگز

Фарсӯда ӣ таълим нафармӯда нишон ро

فرسوده ی تعلیم نفرموده نشان را

Дасти ту ҳамон даст баландаст ки аз қадар

دست تو همان دست بلندست که از قدر

Ҷуз бар варақи моҳи нёзрдаҳи бенон ро

جز بر ورق ماه نیازرده بنان را

Гар дар гузари ҳодиса хорӣ бинишонӣ

گر در گذر حادثه خاری بنشانی

Рухсат набӯд дар чамани даҳри хазон ро

رخصت نبود در چمن دهر خزان را

Вари ҳомии бозори ҷаҳони ҳифз ту гардад

ور حامی بازار جهان حفظ تو گردد

Дар баста нагардад дигар ин ҳафт дукон ро

در بسته نگردد دگر این هفت دکان را

Хур каз асар ӯст айёри зару гавҳар

خور کز اثر اوست عیار زر و گوهر

Аз нури чароғ ту фурӯзад дили кон ро

از نور چراغ تو فروزد دل کان را

Таъсири саҳоби карамат дар дили озар

تأثیر سحاب کرمت در دل آذر

Созад чу садаф , ҳомили гавҳари саратон ро

سازد چو صدف، حامل گوهر سرطان را

Ҳар пашша ки аз арса ӣ майдони ту хезад

هر پشه که از عرصه ی میدان تو خیزد

Аз пои дароради нафасии пели дмон ро

از پای درآرد نفسی پیل دمان را

Ҷузи мавҷади амри ту дигар кист ки орад

جز موجد امر تو دگر کیست که آرد

Аз парда ӣ эъҷози буруни шери жён ро

از پرده ی اعجاز برون شیر ژیان را

Фирдавси ҳаримат ки биҳиштӣаст мухиллад

فردوس حریمت که بهشتیست مخلد

Хораши гули сад барг диҳад амну амон ро

خارش گل صد برگ دهد امن و امان را

Дар носиаҳ ӣ ҳоҷибу дарбони ту чин нест

در ناصیه ی حاجب و دربان تو چین نیست

ӣнҷо ҳама бораст чаҳ хоқон ва чаҳ хон ро

اینجا همه بارست چه خاقان و چه خان را

Мисатони раҳи ишқи ту дар чашм наёранд

مستان ره عشق تو در چشم نیارند

Сомони Сикандари маниши малики ситон ро

سامان سکندر منش ملک ستان را

Бе партави меҳри ту кам аз зарра шуморанд

بی پرتو مهر تو کم از ذره شمارند

Хубони қамари талъати хуршеду шан ро

خوبان قمر طلعت خورشید و شان را

Кӣ Рахши фалаки ҷилва ӣ товуси намояд

کی رخش فلک جلوه ی طاووس نماید

Аз доғи ту сад бори ниФрўхтаҳи рон ро

از داغ تو صد بار نیفروخته ران را

Дар даври ту бар ҷадвали аҳкоми кавокиб

در دور تو بر جدول احکام کواکب

Ғайр аз назар саъд наёбанд қирон ро

غیر از نظر سعد نیابند قران را

Моҳияти дидори ту дар дида ӣ кофар

ماهیت دیدار تو در دیده ی کافر

Ойӣна ӣ мақсӯд кунад нақш батон ро

آیینه ی مقصود کند نقش بتان را

Анро ки ба сарчашма ӣ таҳқиқи дрорӣ

ان را که به سرچشمه ی تحقیق درآری

Аз таҳта ӣ таълим бишӯяд ҳазён ро

از تخته ی تعلیم بشوید هذیان را

Аз майманати гавҳари тасбеҳи ту роҳиб

از میمنت گوهر تسبیح تو راهب

Холӣ кунад аз ришта ӣ зуннори миён ро

خالی کند از رشته ی زنار میان را

Гӯйанд Фсон тез кунад теғи зи ҷавҳар

گویند فسان تیز کند تیغ ز جوهر

Теғи ту аз алмос кунад тези Фсон ро

تیغ تو از الماس کند تیز فسان را

Онрўз ки дар арса ӣ саҳрои қиёмат

آنروز که در عرصه ی صحرای قیامت

Бо ҳасани амал кор фитад халқи ҷаҳон ро

با حسن عمل کار فتد خلق جهان را

Бигушодаи малик , нома ӣ аъмоли хилоиқ

بگشاده ملک، نامه ی اعمال خلایق

Бар перу ҷавон арз кунад ҷурми ниҳон ро

بر پیر و جوان عرض کند جرم نهان را

Ёди ғазаб ва лутф кунад хоФӣу раҷӣ

یاد غضب و لطف کند خافی و راجی

Ҷонҳои саросема ва дилҳои тапон ро

جانهای سراسیمه و دلهای تپان را

Ҳар ҷузви зи аҷзои бадани вақти шаҳодат

هر جزو ز اجزای بدن وقت شهادت

Тақрир кунад неку бади суду зиён ро

تقریر کند نیک و بد سود و زیان را

Ҳар каси бҷзои амал худ расад онҷо

هر کس بجزای عمل خود رسد آنجا

Хасмони бадал хасм нагиранд змон ро

خصمان بدل خصم نگیرند ضمان را

Аз шарми гронбории девони мазолим

از شرم گرانباری دیوان مظالم

На вазни сбкборӣу неи тоби гарон ро

نه وزن سبکباری و نی تاب گران را

Дар чашми дили аҳли гунаҳи молики дӯзах

در چشم دل اهل گنه مالک دوزخ

Аз нору духон тез кунад теғу синон ро

از نار و دخان تیز کند تیغ و سنان را

Дар водии ҷисму ҷасади аҳли маосӣ

در وادی جسم و جسد اهل معاصی

Аз қатъ манозил набӯд ҳўну ҳўон ро

از قطع منازل نبود هون و هوان را

Сайлоб надомат нашавад мӯҷиби таскин

سیلاب ندامت نشود موجب تسکین

Аз гармии саҳрои қиёмати аташон ро

از گرمی صحرای قیامت عطشان را

Дасти ҳама дар ҳалқа ӣ фитроки ту он рӯз

دست همه در حلقه ی فتراک تو آن روز

Оҳ ар накушуд Форси қаҳри ту Аннан ро

آه ار نکشد فارس قهر تو عنان را

Равшан кунад аз носиаҳ ӣ муъмину кофар

روشن کند از ناصیه ی مومن و کافر

Парвонаи даҳ хулду сқри нору духон ро

پروانه ده خلد و سقر نار و دخان را

Лутф ту бубахшад гунаҳи заррау хуршед

لطف تو ببخشد گنه ذره و خورشید

Зойеъ нагузоранд чаҳ хезон чаҳ фаттон ро

ضایع نگذارند چه خیزان چه فتان را

Сарсабзӣу озодӣ аз эҳсон ту бошад

سرسبزی و آزادی از احسان تو باشد

Ҳам сабза ӣ афтода ва ҳам сарви равон ро

هم سبزه ی افتاده و هم سرو روان را

Бо меҳри ту фағфур буд наргиси махмур

با مهر تو فغفور بود نرگس مخمور

Гар серума кунад хоки хароботи Муғон ро

گر سرمه کند خاک خرابات مغان را

Шоҳои манам он булбули озурдаи дарин боғ

شاها منم آن بلبل آزرده درین باغ

Каз хори ситами бардаи ҷеффони ҳдсон ро

کز خار ستم برده جفان حدثان را

Вақтаст ки дар тўФи ҳарими ҳарами инс

وقتست که در طوف حریم حرم انس

Озодаи пару боли кушояди тайрон ро

آزاده پر و بال گشاید طیران را

Хоки қадами ол ъабо бош фиғонӣ

خاک قدم آل عبا باش فغانی

Дар рӯй замингар талабии иззату шан ро

در روی زمین گر طلبی عزت و شان را

Чандон ки буд дар чамани ҳафт ва сеу чор

چندان که بود در چمن هفت و سه و چار

Сарсабзӣ ҳар шохи гули шоҳи нишон ро

سرسبزی هر شاخ گل شاه نشان را

То ҷилва кунад Настарану барги всаҳи барга

تا جلوه کند نسترن و برگ وسه برگه

Ҳамхона буд ақди сурайёи дброн ро

همخانه بود عقد ثریا دبران را

Дар назми гулистони бақои номи ту бодо

در نظم گلستان بقا نام تو بادا

Ҷуз бар гузари қофияи баҳмону фалон ро

جز بر گذر قافیه بهمان و فلان را