Буд пайвастаи ният дар риёзи равзаи ризвон ро
بود پیوسته نیت در ریاض روضه رضوان را
Ки бӯсади остони равза ӣ шоҳи хуросон ро
که بوسد آستان روضه ی شاه خراسان را
Маи айвони Ясриби аФтоби машриқу мағриб
مه ایوان یثرب افتاب مشرق و مغرب
Ки сақфи Машҳадаш ҳамсоя омад арши раҳмон ро
که سقف مشهدش همسایه آمد عرش رحمان را
Суҷуди остонаши давлати дунё ва дайн бахшад
سجود آستانش دولت دنیا و دین بخشد
Ҳамин давлат басаст аз дайну дунёи аҳли имон ро
همین دولت بسست از دین و دنیا اهل ایمان را
Назар дар сӯрати қандили миҳроб мазораш кун
نظر در صورت قندیل محراب مزارش کن
Агар аз чашма ӣ хуршеди ҷӯии оби ҳайвон ро
اگر از چشمه ی خورشید جویی آب حیوان را
Ғубори остонаши дидаҳоро мекунад равшан
غبار آستانش دیده ها را می کند روشن
Сафоӣ марқадаш бахшад сафои ойӣна ӣ ҷон ро
صفای مرقدش بخشد صفا آیینه ی جان را
Млоик рӯ ниҳанд аз ҳалқа ӣ аҳли сафои ӣнҷо
ملایک رو نهند از حلقه ی اهل صفا اینجا
Ки дар ин каъба дарёбанд аҷри иди қурбон ро
که در این کعبه دریابند اجر عید قربان را
Намӯдорӣ намӯд аз лоҷувардии гунбади султон
نموداری نمود از لاجوردی گنبد سلطان
Қалами рӯзӣ ки тарҳи андохти ин фирӯзаи айвон ро
قلم روزی که طرح انداخت این فیروزه ایوان را
Касе каз рӯй иззат остон бӯсанд шоҳонаш
کسی کز روی عزت آستان بوسند شاهانش
Басар ояд дарин каъба ки бӯсади пои дарбон ро
بسر آید درین کعبه که بوسد پای دربان را
Салотини чашм он доранд аз баҳри сарафрозӣ
سلاطین چشم آن دارند از بهر سرافرازی
Ки гоҳе хокрўби ин замини созанди мижгон ро
که گاهی خاکروب این زمین سازند مژگان را
Висоли каъбаи хоҳии сӯии айвони ризои руна
وصال کعبه خواهی سوی ایوان رضا رونه
Чаҳ ҳоҷат аз туфи дил тофтани реги биёбон ро
چه حاجت از تف دل تافتن ریگ بیابان را
Худо бо дӯстони чандин карам дорад ки кард осон
خدا با دوستان چندین کرم دارد که کرد آسان
Ба роҳи ин ҳарами душвории хори муғелон ро
به راه این حرم دشواری خار مغیلان را
Баҳри мижгон задан чун давлати ҳаҷии баради солик
بهر مژگان زدن چون دولت حجی برد سالک
Сазад каз дида ҳо созад қадами ин роҳи осон ро
سزد کز دیده ها سازد قدم این راه آسان را
зи тўФи ин ҳарами гардӣ чу дар пероҳанӣ гирад
ز طوف این حرم گردی چو در پیراهنی گیرد
Бигӯ бар равза ӣ фирдавси афшони тарафи домон ро
بگو بر روضه ی فردوس افشان طرف دامان را
Барои накҳати шохи гули боғи ризои ризвон
برای نکهت شاخ گل باغ رضا رضوان
Дамии садраи бтрФ равза бигушоед гиребон ро
دمی صدره بطرف روضه بگشاید گریبان را
Чунон каз осмони қуръон фурӯд оварад дар каъба
چنان کز آسمان قرآن فرود آورد در کعبه
Баради рӯҳи аломини зин дар савоби хатми қуръон ро
برد روح الامین زین در ثواب ختم قرآن را
Дилӣ каз партави шамъ шабистонаш шавад равшан
دلی کز پرتو شمع شبستانش شود روشن
Ба хлўтхонаҳ ӣ гардуни расонади нури ирфон ро
به خلوتخانه ی گردون رساند نور عرفان را
Таъолии аллоҳи зиҳии меҳмонсаро каз ғояти раҳмат
تعالی الله زهی مهمانسرا کز غایت رحمت
Наими ҳашт ҷинати пеши роҳи оранди меҳмон ро
نعیم هشت جنت پیش راه آرند مهمان را
Агар ҷамъияти дил боядат зини дрмшўи ғоиб
اگر جمعیت دل بایدت زین درمشو غایب
Ки ӣнҷои ҷамъ май созанди дилҳои парешон ро
که اینجا جمع می سازند دلهای پریشان را
Дарин хлўтсро ҳар кӯ барафрӯзад чароғи дил
درین خلوتسرا هر کو برافروزد چراغ دل
Бибинад ошкоро рӯй чандини рози пинҳон ро
ببیند آشکارا روی چندین راز پنهان را
Ҳавоу оби ин арзи муқаддаси ҷазба ӣӣ дорад
هوا و آب این ارض مقدس جذبه یی دارد
Ки гирди ғифлат аз дил май баради габру мусулмон ро
که گرد غفلت از دل می برد گبر و مسلمان را
Чу шамъи васл равшан кардӣ ӣнҷо сӯхтани аввалӣ
چو شمع وصل روشن کردی اینجا سوختن اولی
Чаро бояд кашӣдан даври азин дар доғи ҳиҷрон ро
چرا باید کشیدن دور ازین در داغ هجران را
Ситами он буд каз ангури мأмўн бар эмом омад
ستم آن بود کز انگور مأمون بر امام آمد
На он талхӣ ки буд аз мива ӣ дили пери канъон ро
نه آن تلخی که بود از میوه ی دل پیر کنعان را
Чаҳ ангурӣ ки дар базми сқиҳм рбҳм созад
چه انگوری که در بزم سقیهم ربهم سازد
Ба заҳри олӯдаи айши коми сармастони ҳайрон ро
به زهر آلوده عیش کام سرمستان حیران را
Фурӯғи шамъи дўлтхонаҳ ӣ Мӯсо буд козим
فروغ شمع دولتخانه ی موسی بود کاظم
Гулии коншби чароғ роҳ шуд Мӯсои умрон ро
گلی کانشب چراغ راه شد موسی عمران را
Аз он рӯзӣ ки ин ангури заҳролӯд пайдо шуд
از آن روزی که این انگور زهرآلود پیدا شد
Дигар талхӣ нарафт аз обу хоки ин боғи вайрон ро
دگر تلخی نرفت از آب و خاک این باغ ویران را
Тулӯъи кавкаби аснои ъушри ҳамроҳ Юсуф шуд
طلوع کوکب اثنا عشر همراه یوسف شد
Сафои матлаъ хуршед дод айвони зиндон ро
صفای مطلع خورشید داد ایوان زندان را
Набардии аҳримани ангштринши бихбр аз каф
نبردی اهرمن انگشترینش بیخبر از کف
Агар номи алии нақши нигин будӣ сулаймон ро
اگر نام علی نقش نگین بودی سلیمان را
Агар Нӯҳ аз барои ҳифзи киштии ном ӯ барадӣ
اگر نوح از برای حفظ کشتی نام او بردی
Бики нодълии гуфтани нишондии шӯри тӯфон ро
بیک نادعلی گفتن نشاندی شور طوفان را
Глстонисти пари баргу навои хок дар султон
گلستانیست پر برگ و نوا خاک در سلطان
Ки обаши рангу хокаш бӯ диҳад насрину райҳон ро
که آبش رنگ و خاکش بو دهد نسرین و ریحان را
Дар он рӯзӣ ки ҳар мурғии бглзорӣ муқарар шуд
در آن روزی که هر مرغی بگلزاری مقرر شد
Фиғонии булбул дстонсро шуд ин гулистон ро
فغانی بلبل دستانسرا شد این گلستان را
Худоё то буд дар дафтари оли ъабои собит
خدایا تا بود در دفتر آل عبا ثابت
Биравӣ сафҳа ӣ ҳастӣ нишону ном , султон ро
بروی صفحه ی هستی نشان و نام، سلطان را
Серум дар саҷда ӣ даргоҳаши он миқдори муҳлати даҳ
سرم در سجده ی درگاهش آن مقدار مهلت ده
Ки аз лавҳи ҷабини маъдӯми созами хати исён ро
که از لوح جبین معدوم سازم خط عصیان را