эй шуъла ӣ чароғ дар хонаи ?ути ҳилол

ای شعله ی چراغ در خانه ات هلال

Сайёраи ?ути шарора ӣ шамъи сафи нъол

سیاره ات شراره ی شمع صف نعال

Султони алии Мӯсои козими амини ваҳй

سلطان علی موسی کاظم امین وحی

эй мҳчаҳ ӣ ливои ту хуршеди бизўол

ای مهچه ی لوای تو خورشید بیزوال

Онҷо ки соя ӣ шаҷари кибриёии тест

آنجا که سایه ی شجر کبریای تست

Бар ?гийаст моҳи ид ки афтода аз ниҳол

بر گیست ماه عید که افتاده از نهال

Ҳар кавкабӣ ки аз уфуқи толеъ ту тофт

هر کوکبی که از افق طالع تو تافت

Бар шарқу ғарб ҳукм кунад то ҳазор сол

بر شرق و غرب حکم کند تا هزار سال

Онӣ ки бастаанд барои шикори малик

آنی که بسته اند برای شکار ملک

Бар табли бози тарбиятати хусравони дўол

بر طبل باز تربیتت خسروان دوال

Дар домани ту ҳар ки занад дасти эътисом

در دامن تو هر که زند دست اعتصام

Лутфи ту мултафит шавадаш то дами савол

لطف تو ملتفت شودش تا دم سؤال

Раг бар тани заъифи аду аз наҳифи ту

رگ بر تن ضعیف عدو از نهیب تو

Печидаи зи инфеъол чу дар ҷўФ хома на?ил

پیچیده ز انفعال چو در جوف خامه نال

Равшан шавад зи партави нури яқини ҷаҳон

روشن شود ز پرتو نور یقین جهان

Аз зикр , чун чароғ дилат гирад иштиол

از ذکر، چون چراغ دلت گیرد اشتعال

Рмҳти зи хӯни мардумаки дида ӣ аду

رمحت ز خون مردمک دیده ی عدو

Бар рӯй фатҳу чеҳра ӣ нусрати ниҳодаи хол

بر روی فتح و چهره ی نصرت نهاده خال

Анфоси мшкбори ту гар бугзарад бичин

انفاس مشکبار تو گر بگذرد بچین

Аз шарми номаро Фгнд бар замини ғизол

از شرم نامه را فگند بر زمین غزال

Чун хати устувои хиради шаръ парварат

چون خط استوا خرد شرع پرورت

Берун наме наад қадам аз ҳади эътидол

بیرون نمی نهد قدم از حد اعتدال

То номзади блҳўу лаъиби гашти моҳи ид

تا نامزد بلهو و لعب گشت ماه عید

Дар ҳазрати ту срздаҳи хуршед бе завол

در حضرت تو سرزده خورشید بی زوال

Трхони тести ғарра ӣ иди ин ки аз шафақ

طرخان تست غره ی عید این که از شفق

Печида бар нишон ҳумоюн паранд ол

پیچیده بر نشان همایون پرند آل

Бо шуғли он ҷаҳони нафасӣ аз хаёли илм

با شغل آن جهان نفسی از خیال علم

Ғофил намешавад дили пакети зиҳии хаёл

غافل نمی شود دل پاکت زهی خیال

То рӯзи ҳашар , ҳалқа ӣ занҷири адли ту

تا روز حشر، حلقه ی زنجیر عدل تو

Бо ришта ӣ шҳўр ва синӣн дорад иттисол

با رشته ی شهور و سنین دارد اتصال

Бо иттисоли силсила ӣ аҳди давлатат

با اتصال سلسله ی عهد دولتت

Пайванди рӯзгор куҷо ёбад инфисол

پیوند روزگار کجا یابد انفصال

Дар бӯстони зи тарбияти лутфи шомилат

در بوستان ز تربیت لطف شاملت

Чӣанд арақи зи чеҳра ӣ гулбаргтар шимол

چیند عرق ز چهره ی گلبرگ تر شمال

Андам ки оташи ғазабати муштаал буд

آندم که آتش غضبت مشتعل بود

Бар кӯҳ агар расад асар он шавад зи гол

بر کوه اگر رسد اثر آن شود ز گال

Тири дуоӣ субҳдамат оварад фурӯд

تیر دعای صبحدمت آورد فرود

Аз пешгоҳи қалъа ӣ тақдири кўтўол

از پیشگاه قلعه ی تقدیر کوتوال

Гулбонги тоири лаби боми ту халқ ро

گلبانگ طایر لب بام تو خلق را

Хонд ба роҳи рост чу қади қомати балол

خواند به راه راست چو قد قامت بلال

Дории ҷблтӣ ки баҳамат равон кунӣ

داری جبلتی که بهمت روان کنی

Аз пеши роҳи халқ чу реги равони ҷибол

از پیش راه خلق چو ریگ روان جبال

Он қутби сокинӣ ки бмънии аёни шӯй

آن قطب ساکنی که بمعنی عیان شوی

Аз шарқ то бғрб дар ойӣна ӣ хаёл

از شرق تا بغرب در آیینه ی خیال

Гар кори худ қазо брзоит гузоштӣ

گر کار خود قضا برضایت گذاشتی

Нагузоштӣ ки рахна кунад дар дилии малол

نگذاشتی که رخنه کند در دلی ملال

Қавли ту дар умӯр буд рости ҳамчуи феъл

قول تو در امور بود راست همچو فعل

Давраст қавли мухбири содиқи зи эҳтимол

دورست قول مخبر صادق ز احتمال

Ҷузи ҳиأтт ки соя ӣ нӯронӣ ҳақаст

جز هیأتت که سایه ی نورانی حقست

Дигар ҳар ончӣ ҳаст маҳоласт дар хаёл

دیگر هر آنچه هست محالست در خیال

Мардуми тамом дар пай моланду зоти ту

مردم تمام در پی مالند و ذات تو

Пайваста дар мулоҳиза ӣ ҳолати мол

پیوسته در ملاحظه ی حالت مآل

Аз ҳақи амонатӣ ки ба шоҳ Наҷаф расед

از حق امانتی که به شاه نجف رسید

Нсло бнсл карда бзоти ту интиқол

نسلا بنسل کرده بذات تو انتقال

Хоҳад саодатати зи худо ҳар куҷои длист

خواهد سعادتت ز خدا هر کجا دلیست

Ин ҳарф бар саодат аҳл диласт дол

این حرف بر سعادت اهل دلست دال

Дар қисмати азали намаки суфра ӣ ту шуд

در قسمت ازل نمک سفره ی تو شد

Масруфи ризқи одаму зриту аёл

مصروف رزق آدم و ذریت و عیال

Гар икнзри бсбъаҳ ӣ сайёраи аФгнӣ

گر یکنظر بسبعه ی سیاره افگنی

То бомдод ҳашар науфтад дарави вабол

تا بامداد حشر نیفتد درو وبال

Омад санои зоти ту дар аввали варақ

آمد ثنای ذات تو در اول ورق

Аз дафтари сухан чу фиғонӣ гушӯд фол

از دفتر سخن چو فغانی گشود فال

То бар фарози сада ӣ на поя ӣ сипеҳр

تا بر فراز سده ی نه پایه ی سپهر

Бинмоед аз ниқоби шафақи моҳи нави ҷамол

بنماید از نقاب شفق ماه نو جمال

Ҳар бомдоди ид ки саф мустаъид шавад

هر بامداد عید که صف مستعد شود

Бодои баннои хутбаи баноми алӣу ол

بادا بنای خطبه بنام علی و آل