Манам пайваста дар базми сқиҳми рбҳми шорб

منم پیوسته در بزم سقیهم ربهم شارب

зи ҷоми соқии кавсари алии бен абии толиб

ز جام ساقی کوثر علی بن ابی طالب

Ба давронгар насиби Хизри гаштии ҷуръа ӣӣ зон май

به دوران گر نصیب خضر گشتی جرعه یی زان می

Ба оби чашма ӣ ҳайвон нагаштӣ то абади роғиб

به آب چشمه ی حیوان نگشتی تا ابد راغب

Гадоёни қаландари шева ӣ малики вилоят ро

گدایان قلندر شیوه ی ملک ولایت را

Буд назул бақо аз хон шоҳи авлиёи ротб

بود نزل بقا از خوان شاه اولیا راتب

Дар он маҷлис ки менӯшанд мисатони раҳи ишқаш

در آن مجلس که می نوشند مستان ره عشقش

Хизри онҷо буд соқӣу афлотӯн буд мутриб

خضر آنجا بود ساقی و افلاطون بود مطرب

Ба тахти астФои шоҳӣ чу шоҳи авлиё бояд

به تخت اصطفا شاهی چو شاه اولیا باید

Ки султони рисолатро буд дар малики дайни нойиб

که سلطان رسالت را بود در ملک دین نایب

Дар айвони ҳарими ҳурматаши рӯҳи аломини муҳаррам

در ایوان حریم حرمتش روح الامین محرم

Бигард боргоҳи иззаташи фаҳму хиради ҳоҷиб

بگرد بارگاه عزتش فهم و خرد حاجب

зи Ямани дасти гавҳари бахшу зӯри бозуии ҳиммат

ز یمن دست گوهر بخش و زور بازوی همت

Дар фирдавсро фотиҳи ливои фатҳро носб

در فردوس را فاتح لوای فتح را ناصب

Кашад гӯии фасоҳат дар хами чавгони андеша

کشد گوی فصاحت در خم چوگان اندیشه

Барроқи барқи рафтори хаёлаш чун шавад лоъб

براق برق رفتار خیالش چون شود لاعب

Баҳри сӯрат ки хуршеди ҷамолаши ҷилва гар омад

بهر صورت که خورشید جمالش جلوه گر آمد

Чароғи чашми ҳозири гашту нури дида ӣ ғоиб

چراغ چشم حاضر گشت و نور دیده ی غایب

Саҳоби қаҳр ӯ ҳргаҳ ки борони балои борад

سحاب قهر او هرگه که باران بلا بارد

Хароби ободи оламро буд сайли фанои хорб

خراب آباد عالم را بود سیل فنا خارب

Ду бахш аз баҳр фазл омад забони хомааш гуё

دو بخش از بحر فضل آمد زبان خامه اش گویا

Улӯми аввалин ва охиринро ҳар яке соиб

علوم اولین و آخرین را هر یکی سایب

зи лавҳи офариниш дар мълмхонаҳ ӣ ваҳдат

ز لوح آفرینش در معلمخانه ی وحدت

Ба як таълим ӯ шуд оташ аз рӯҳи аломини ҳорб

به یک تعلیم او شد آتش از روح الامین هارب

Шавад равшани зи нури шамъи имони қибла ӣ тарсо

شود روشن ز نور شمع ایمان قبله ی ترسا

Агар номаш барояд дар ъбодтхонаҳ ӣ роҳиб

اگر نامش برآید در عبادتخانه ی راهب

зи мроти ҷаҳони ҷузи воҳид мутлақ надид алҳақ

ز مرآت جهان جز واحد مطلق ندید الحق

Чу бар зоти ваҳидаши ншأаҳ тавҳид шуд ғолиб

چو بر ذات وحیدش نشأة توحید شد غالب

Набии онрўзи арзи гавҳар ӯ кард аз рифъат

نبی آنروز عرض گوهر او کرد از رفعت

Ки ҳар ду гӯшвори аршро ҷо дод бар мнкб

که هر دو گوشوار عرش را جا داد بر منکب

Чу захми теғи хуршеди вилоят коргар омад

چو زخم تیغ خورشید ولایت کارگر آمد

з машриқ рафт мавҷи баҳри хӯн то домани мағриб

ز مشرق رفت موج بحر خون تا دامن مغرب

зи барқи зулфиқори олами афрӯзаш ҳувайдо шуд

ز برق ذوالفقار عالم افروزش هویدا شد

Фурӯғи оташи ломъи тулӯъи кавкаби соқиб

فروغ آتش لامع طلوع کوکب ثاقب

Ҳисоби зарбу қисмати байн ки аз теғи ду сари садра

حساب ضرب و قسمت بین که از تیغ دو سر صدره

Бзрбии чорбхш рост кардӣ мураккабу рокиб

بضربی چاربخش راست کردی مرکب و راکب

Савоби куштан антар наёяд рост дар дафтар

ثواب کشتن عنتر نیاید راست در دفتر

Фиришта гар шавад то ҳашар бо аҳли қалами котиб

فرشته گر شود تا حشر با اهل قلم کاتب

Адугар фии алмисл пӯлод бошад дар сафи ҳиҷо

عدو گر فی المثل پولاد باشد در صف هیجا

Чу мум аз оташи барқи ҳисом ӯ шавад зоиб

چو موم از آتش برق حسام او شود ذایب

Чунон каз файзи дасташи борҳои хоки сияҳ зар шуд

چنان کز فیض دستش بارها خاک سیه زر شد

Ба дарёи гавҳар ҷон ёфт аз амраши гули лозб

به دریا گوهر جان یافت از امرش گل لازب

зи тоби қаҳр чун рӯй ърқнокш барафрӯзад

ز تاب قهر چون روی عرقناکش برافروزد

Шавад равшани миёни оби сокити оташи лоҳб

شود روشن میان آب ساکت آتش لاهب

зи наъли длдли саҳрои навардаш то дами маҳшар

ز نعل دلدل صحرا نوردش تا دم محشر

Сафои матлаъ хуршед дорад Маккау Ясриб

صفای مطلع خورشید دارد مکه و یثرب

Чаҳ бошад хориҷии давр аз ҳарими каъба ӣ васлаш ?

چه باشد خارجی دور از حریم کعبه ی وصلش؟

Саги девона ӣӣ гум карда роҳи хона ӣ соҳиб

سگ دیوانه یی گم کرده راه خانه ی صاحب

Ба сӯрат гарчи ғоиб шуд ба маънӣ ҳозираст оре

به صورت گرچه غایب شد به معنی حاضرست آری

Камоли шоҳи анҷумро чаҳ нуқсон гар шавад ғорб

کمال شاه انجم را چه نقصان گر شود غارب

Зиҳӣ чун дайни лозими тоъатат бар аҳли дайни лозим

زهی چون دین لازم طاعتت بر اهل دین لازم

Зиҳӣ чун фарзи воҷиби саҷдаи ?ут бар марду зани воҷиб

زهی چون فرض واجب سجده ات بر مرد و زن واجب

Зиҳии нури яқинати чашма ӣ таҳқиқро раҳбар

زهی نور یقینت چشمه ی تحقیق را رهبر

Зиҳии зоти ваҳидати ншأаҳи тавҳидро ғолиб

زهی ذات وحیدت نشأة توحید را غالب

Турои тахти хилофати ҷоу ҷину инсу хизмат

ترا تخت خلافت جا و جن و انس و خدمت

Ту бар длдли савору халқи шарқу ғарб дар мавкиб

تو بر دلدل سوار و خلق شرق و غرب در موکب

Сулаймонгар ба тахти салтанати машғӯл дунё шуд

سلیمان گر به تخت سلطنت مشغول دنیا شد

Ту бар саҷҷода ӣ дайни малики уқбои рошидии косиб

تو بر سجاده ی دین ملک عقبی راشدی کاسب

зи нурӣ гар шунид аз даври Мӯсои нукта ӣ ваҳдат

ز نوری گر شنید از دور موسی نکته ی وحدت

Худои худ аз забони бизбонӣ бо ту шуд хотб

خدا خود از زبان بیزبانی با تو شد خاطب

Ба умрӣ кард исои мурда ӣиро зинда аз мӯъҷиз

به عمری کرد عیسی مرده یی را زنده از معجز

Ту киштии халқро ва зинда кардӣ аз дами ҷозиб

تو کشتی خلق را و زنده کردی از دم جاذب

Ҷаҳонии дигар аз нури вилояти сохтӣ равшан

جهانی دیگر از نور ولایت ساختی روشن

Баҳр вақте ки чун хуршеди гаштӣ аз назари ғоиб

بهر وقتی که چون خورشید گشتی از نظر غایب

Туро бар мумкиноти он рӯз воҷиб шуд худовандӣ

ترا بر ممکنات آن روز واجب شد خداوندی

Ки воҷиби сохт таъзимат бар арбоби хиради воҷиб

که واجب ساخت تعظیمت بر ارباب خرد واجب

Туро аз остини онҷои ядуллоҳ ошкоро шуд

ترا از آستین آنجا یدالله آشکارا شد

Ки бар салмон намӯдӣ даста ӣ гул аз кафи сорб

که بر سلمان نمودی دسته ی گل از کف صارب

Чу пеши оради шаҳиди Карбалои пероҳани хунин

چو پیش آرد شهید کربلا پیراهن خونین

Буд ранги қмис аз хӯни Юсуфи шӯҳратии козиб

بود رنگ قمیص از خون یوسف شهرتی کاذب

Самоъи базми гардун аз дами сибтин Заҳрои дон

سماع بزم گردون از دم سبطین زهرا دان

На аз сӯрати садои арғунуни Зуҳра ӣ лоъб

نه از صورت صدای ارغنون زهره ی لاعب

Ба саҳрои қиёмат рӯй он золими сияҳи бодо

به صحرای قیامت روی آن ظالم سیه بادا

Ки шуд мироси зини алъобдинро аз ҳамаи ғосиб

که شد میراث زین العابدین را از همه غاصب

Бишӯяд қатра ӣ оби вузӯии боқир аз раҳмат

بشوید قطره ی آب وضوی باقر از رحمت

?хитои уммати осии гуноҳи банда ӣ мзнб

خطای امت عاصی گناه بنده ی مذنب

Буд нисбат ба илму ҳикмат Каҳфамам ҷаъфар

بود نسبت به علم و حکمت کهف امم جعفر

Мърии шофиӣ аз фиқҳу ории буъалӣ аз тиб

معری شافعی از فقه و عاری بوعلی از طب

Камоли ҳалами козими байн ки аз дасти ҷФокишон

کمال حلم کاظم بین که از دست جفاکیشان

Чунон ратли гарониро фурӯ хӯрд ва нашуд ғозб

چنان رطل گرانی را فرو خورد و نشد غاضب

Тавофи равза ӣ ҳаштум касеро фарз айн омад

طواف روضه ی هشتم کسی را فرض عین آمد

Ки бошад дар тариқи каъба ӣ сидқу сафои зоҳб

که باشد در طریق کعبه ی صدق و صفا ذاهب

Ба қурбони тақии гирдам ки дар ойӣна ӣ ҳастӣ

به قربان تقی گردم که در آیینه ی هستی

Худои байну худо дон шуд дилаш аз фикрати соиб

خدا بین و خدا دان شد دلش از فکرت صایب

Нақиро то фараҳ бахшад маи нав бар сипеҳри дайн

نقی را تا فرح بخشد مه نو بر سپهر دین

БФоли саъд ҳамчун қуръа мегардад баҳри ҷониб

بفال سعد همچون قرعه می گردد بهر جانب

Бҳрби хориҷӣ бояд зи баъди соҳиби длдл

بحرب خارجی باید ز بعد صاحب دلدل

Савории ҳамчуи шоҳи аскарӣ дар роҳи дайни ҳорб

سواری همچو شاه عسکری در راه دین حارب

Бхоки даргаи соҳиби замон чун хусрави анҷум

بخاک درگه صاحب زمان چون خسرو انجم

Масеҳ аз манзари чорам наад рӯ аз паии мансаб

مسیح از منظر چارم نهد رو از پی منصب

На ҳади ман буд шоҳои бўсФти гавҳари афшонӣ

نه حد من بود شاها بوصفت گوهر افشانی

Марои ин мавҳибат омад зи баҳри раҳмати воҳб

مرا این موهبت آمد ز بحر رحمت واهب

Фиғонии булбули дстонсрои ол ис шуд

فغانی بلبل دستانسرای آل یس شد

БўсФ ғайр омад аз гулистони азали тоиб

بوصف غیر آمد از گلستان ازل تایب

зи абри субҳ то чун пайкари Байзои ҳўролъин

ز ابر صبح تا چون پیکر بیضای حورالعین

Бақадр гавҳар шҳўор гардад қатра ӣӣ сокб

بقدر گوهر شهوار گردد قطره یی ساکب

Дар назми санояти зевари гӯши ҷаҳони бодо

در نظم ثنایت زیور گوش جهان بادا

Ки ҳаст ин гавҳари манзумро куну макони толиб

که هست این گوهر منظوم را کون و مکان طالب