Ба рӯем май шӯии хандону чашмам аз ту хўнризст
به رویم میشوی خندان و چشمم از تو خونریزست
Дар обу оташам май аФгнии бози ин чаҳ ангезаст
در آب و آتشم میافگنی باز این چه انگیزست
Надории тоби дарди ман буруни ой аз дили тангам
نداری تاب درد من برون آی از دل تنگم
Дарин меҳнати сарои манишин ки баси ҷои блохизст
درین محنتسرا منشین که بس جای بلاخیزست
Марои парвонаи худ хондае таънам мазан чандин
مرا پروانهٔ خود خواندهای طعنم مزن چندین
Забони тезӣ чаҳ ҳоҷати шамъи ман чун оташам тезаст
زبان تیزی چه حاجت شمع من چون آتشم تیزست
Чаҳ ҳосили чорасозӣ чун бъошқ дар наме ое
چه حاصل چاره سازی چون بعاشق در نمی آیی
Чаҳ суд аз ошноӣ чун дилат бегона омезаст
چه سود از آشنایی چون دلت بیگانه آمیزست
Ман бади рӯз беҳбӯдӣ надорам варна аз бӯят
من بد روز بهبودی ندارم ورنه از بویت
Сабои ънбрФшони гашту насими субҳи глбизст
صبا عنبرفشان گشت و نسیم صبح گلبیزست
Масеҳо хаста гардадгар ту аз дасташи кашии доман
مسیحا خسته گردد گر تو از دستش کشی دامن
Ман девонаро аз нози киштии ин чаҳ парҳезаст
من دیوانه را از ناز کشتی این چه پرهیزست
Ҳамаи чизи ту маҳбӯбона ва ошиқ кашаст аммо
همه چیز تو محبوبانه و عاشق کشست اما
Қиёмат дар қабои чуст ва так банд диловезаст
قیامت در قبای چست و تک بند دلاویزست
Ману ҷўлонгаҳи ширин саворон бигузар эй носеҳ
من و جولانگه شیرین سواران بگذر ای ناصح
зи сомон боз монад ҳар ки хок роҳ шабдизаст
ز سامان باز ماند هر که خاک راه شبدیزست
Фиғонӣ дар ватан ҳар дами гулӣ аз гулшанӣ дорад
فغانی در وطن هر دم گلی از گلشنی دارد
Вале мурғи дилаш дар суҳбат ёрон табризаст
ولی مرغ دلش در صحبت یاران تبریزست