Ошиқонро дар сари шӯрида савдо оташаст

عاشقان را در سر شوریده سودا آتشست

Дар бадан хӯн нашутур ва дар дил сувидо оташаст

در بدن خون نشتر و در دل سویدا آتشست

Тан нахоҳад хобгоҳи нарм чунгар масти дил

تن نخواهد خوابگاه نرم چون گر مست دل

Гулханиро зеру паҳлуи фарш дебо оташаст

گلخنی را زیر و پهلو فرش دیبا آتشست

Мигдозм аз ҳаё то аз ту меҷӯям мурод

میگدازم از حیا تا از تو می جویم مراد

Дар ниҳоди бедилони арз таманно оташаст

در نهاد بیدلان عرض تمنا آتشست

Хоб мастӣ карда май сӯзами зи ошӯби хумор

خواب مستی کرده می سوزم ز آشوب خمار

Чун насузам чун маро дар ҷумла аъзо оташаст

چون نسوزم چون مرا در جمله اعضا آتشست

намемахӯр бисёр агарчӣ соқят бошад Хизр

می مخور بسیار اگرچه ساقیت باشد خضر

Кончаҳи имшаб об ҳайвонаст фардо оташаст

کانچه امشب آب حیوانست فردا آتشست

Марди соҳибдили расонади файз дар мӯату ҳаёт

مرد صاحبدل رساند فیض در موت و حیات

Шохи гул чун хушк гардад вақт сармо оташаст

شاخ گل چون خشک گردد وقت سرما آتشست

Гар чунин хоҳад кашид аз дили фиғонии оҳи гарм

گر چنین خواهد کشید از دل فغانی آه گرم

То нафас хоҳад задан гулҳои саҳро оташаст

تا نفس خواهد زدن گلهای صحرا آتشست