Оҳи кони абрӯи камони чашми сиёҳ аз нози баст

آه کان ابروکمان چشم سیاه از ناز بست

Парда ӣ нилӯфарӣ бар наргиси ғаммози баст

پرده ی نیلوفری بر نرگس غماز بست

Дод аз он султон ки дар маҷлиси бсди нозу ниёз

داد از آن سلطان که در مجلس بصد ناز و نیاز

Боз кардам сад раҳаши теғ аз миёну бози баст

باز کردم صد رهش تیغ از میان و باز بست

То чаҳ афсун хонд он лаъли сухангӯи рӯзи васл

تا چه افسون خواند آن لعل سخنگو روز وصل

Коинчнини муҳками забону гӯши аҳли рози баст

کاینچنین محکم زبان و گوش اهل راز بست

намерасад дар гӯшами овоз ва надонам аз куҷост

می رسد در گوشم آواز و ندانم از کجاست

Тарки ман гуё бъзми сайди табли бози баст

ترک من گویا بعزم صید طبل باز بست

Чархи сайёдаши бсди ҷони бози натавонади харид

چرخ صیادش بصد جان باز نتواند خرید

Ҳар ки дил дар доми маъшӯқи шкорондози баст

هر که دل در دام معشوق شکارانداز بست

Нола ӣ тнбўри таркони рахна дар ҷон ме кунад

ناله ی طنبور ترکان رخنه در جان می کند

Оҳ аз он соъат ки чархи абрешими ин сози баст

آه از آن ساعت که چرخ ابریشم این ساز بست

Қисса ӣ мангар бтиғи анҷомаду хӯни рехтан

قصه ی من گر بتیغ انجامد و خون ریختن

Бар ҳамон аҳдам ки бо ӯ ҷонам аз оғози баст

بر همان عهدم که با او جانم از آغاز بست

Устихонамро набинӣ хирад кин тъўиз ро

استخوانم را نبینی خرد کاین تعویذ را

Аз ҳавои боли ҳумои сад бор дар парвози баст

از هوا بال هما صد بار در پرواز بست

Дӯш дар майхона аз чанги ғамаш оҳӣ задам

دوش در میخانه از چنگ غمش آهی زدم

Мутриби хуши лаҳҷаро сад уқда дар овози баст

مطرب خوش لهجه را صد عقده در آواز بست

Тӯтии табъи фиғонии баҳри он чинии қабо

طوطی طبع فغانی بهر آن چینی‌قبا

Ин чунин нахли сухан дар гулшани Ширози баст

این چنین نخل سخن در گلشن شیراز بست