эй онкии ҳама сӯхтанат аз пай комаст

ای آنکه همه سوختنت از پی کامست

То дар дил гармам нарисӣ кор ту хомаст

تا در دل گرمم نرسی کار تو خامست

Дарвеш чу дар машраб тавҳид раседӣ

درویش چو در مشرب توحید رسیدی

Ҳмсҳбтии халқ дигар бар ту ҳаромаст

همصحبتی خلق دگر بر تو حرامست

эй марди худо аз ту бова роҳ басӣ нест

ای مرد خدا از تو باو راه بسی نیست

Гар пои талаб пеш наҳй икдўсаҳ гомаст

گر پای طلب پیش نهی یکدوسه گامست

Дар водӣ ишқаст агар ҳаст шикорӣ

در وادی عشقست اگر هست شکاری

Боқии ҳама чун мингрми дона ва домаст

باقی همه چون مینگرم دانه و دامست

Ошиқ ба азин дидаи нигаҳдору Марви давр

عاشق به ازین دیده نگهدار و مرو دور

Кони ма ки зи кӯяши талабӣ бар лаб бомаст

کان مه که ز کویش طلبی بر لب بامست

Ошиқ накунад фарқи сиёҳӣу сифедӣ

عاشق نکند فرق سیاهی و سفیدی

Ин нукта ки гуфтам сухан шоҳ ғуломаст

این نکته که گفتم سخن شاه غلامست

Маҷнӯни з дар хона ӣ Лайлӣ наравад пеш

مجنون ز در خانه ی لیلی نرود پیش

Девона чаҳ донад ки раҳ каъба кадомаст

دیوانه چه داند که ره کعبه کدامست

Соқӣ май агар дард буд узри мёўр

ساقی می اگر درد بود عذر میاور

Пеши ор ки кайфият май дар таҳ ҷомаст

پیش آر که کیفیت می در ته جامست

Аз ҷои баланд омадааст ин сухани давр

از جای بلند آمده است این سخن دور

Хуши бод фиғонӣ нафаст ин чаҳ каломаст

خوش باد فغانی نفست این چه کلامست