Омад саҳобу чеҳра ӣ гулҳо зи хоби шаст
آمد سحاب و چهرهٔ گلها ز خواب شست
Нитсаон даҳони ғунчаи бмшку гулоби шаст
نیسان دهان غنچه به مشک و گلاب شست
Субҳаст мебануш ки гардуни бошаки гарм
صبحست، می بنوش که گردون به اشک گرم
Аз баҳри ҷуръа ӣӣ қадаҳи офтоби шаст
از بهر جرعهای قدح آفتاب شست
Гӯи ҳамчуи барги лолаи зи барқ фано бисӯз
گو همچو برگ لاله ز برق فنا بسوز
Гул чун каттони худ бшби моҳтоби шаст
گل چون کتان خود به شب ماهتاب شست
Дар оташами зи духтари руз кин ҳарифи сӯз
در آتشم ز دختر رز کاین حریفسوز
Олам хароб кард чу даст аз хизоби шаст
عالم خراب کرد چو دست از خضاب شست
Аз мехароб гашта дил абтар манаст
از می خراب گشته دل ابتر منست
Девона ӣӣ ки лавҳи шикасту китоби шаст
دیوانهای که لوح شکست و کتاب شست
Хуши боди вақти онкии сабу бар серуми шикаст
خوش باد وقت آنکه سبو بر سرم شکست
Венаи далқи хўнФшони зи нишони шароби шаст
وین دلق خونفشان ز نشان شراب شست
Аз доғҳои тозаи броФрохти сад илм
از داغهای تازه برافراخت صد علم
Пашминаам ки ишқи бҳФтоди оби шаст
پشمینهام که عشق به هفتاد آب شست
Баси ринди ҷомаи сӯз ки дар маҷлиси шароб
بس رند جامهسوز که در مجلس شراب
Олӯдаи сохт хирқа вале бо шароби шаст
آلوده ساخت خرقه ولی با شراب شست
Дар хоку хӯни нишонди фиғонии дили хароб
در خاک و خون نشاند فغانی دل خراب
То даст аз матоъи ҷаҳони хароби шаст
تا دست از متاع جهان خراب شست