Идасту навбаҳору чамани сабз ва хуррамаст
عیدست و نوبهار و چمن سبز و خرّمست
Моием ва рӯй дӯст ки наврӯз оламаст
ماییم و روی دوست که نوروز عالمست
Бар сарви нозпарвар ман мекунад салом
بر سرو نازپرور من میکند سلام
Ҳар шохи гул ки дар чаман ҷон мусалламаст
هر شاخ گل که در چمن جان مسلّمست
Аз нозукони сарви чамани сарви нози ман
از نازکان سرو چمن سرو ناز من
Дар ҷилва ӣ камол бахӯбӣ мақдамаст
در جلوهٔ کمال به خوبی مقدّمست
Бхроми сӯии боғ ки аз ҷо равад қадам
بخرام سوی باغ که از جا رود قدم
Шамшодро ки бар лаби ҷӯ пой муҳкамаст
شمشاد را که بر لب جو پای محکمست
Бар бод агар равад дили мо дар ҳавои тест
بر باد اگر رود دل ما در هوای توست
Ингор каз ҳарими чамани ғунча ӣӣ камаст
انگار کز حریم چمن غنچهای کمست
Зон гул ки мениҳанд бинозаш бтоҷи сар
زان گل که مینهند به نازش به تاج سر
Гоҳи хироми сару қади ан хок мақдамаст
گاه خرام سروقد آن خاک مقدمست
эй гул махон фиғонии ғмдидаҳро ба боғ
ای گل مخوان فغانی غمدیده را به باغ
Гашти чамани муносиби дилҳои биғмст
گشت چمن مناسب دلهای بیغمست