Чамани зи соя ӣ сарват чу гулшан Ирамаст

چمن ز سایهٔ سروت چو گلشن ارمست

Ниҳоли қади турои оби Хизр дар қадамаст

نهال قد ترا آب خضر در قدمست

Яке ҳазор шуд ошӯби ҳасанат аз хати сабз

یکی هزار شد آشوب حسنت از خط سبز

Фиғони зи хома ӣ сунъи ин чаҳ шева ӣ қаламаст

فغان ز خامهٔ صنع این چه شیوهٔ قلمست

Хушам ба нақши ҷамолат ки дар саҳифа ӣ ҳасан

خوشم به نقش جمالت که در صحیفهٔ حُسن

Мурод аз қалами офариниш ин рақамаст

مراد از قلم آفرینش این رقمست

Ба ғайри он рух чун гул ки то абад боқӣаст

به غیر آن رخ چون گل که تا ابد باقیست

Назари баҳр чаҳ дарин боғ мекунам адамаст

نظر به هرچه درین باغ می‌کنم عدمست

Бмоаҳ рӯй ту ин орзӯ ки ман дорам

به ماه روی تو این آرزو که من دارم

Ҳазор сол агар бинмт ҳануз камаст

هزار سال اگر بینمت هنوز کمست

Биноз бар машкан аз дуои аҳли ниёз

به ناز بر مشکن از دعای اهل نیاز

Ки ҷилва ӣ гулу сарв аз насим субҳдамаст

که جلوهٔ گل و سرو از نسیم صبحدمست

Бзхми тири ҷафо аз ҳарими ҳурмати ту

به زخم تیر جفا از حریم حرمت تو

Бурун нарафт фиғонӣ ки сайд ин ҳарамаст

برون نرفت فغانی که صید این حرمست