Ба ҳар гулшан ки байнами мубталоеи рӯи нуҳуми онҷо
به هر گلشن که بینم مبتلایی رو نهم آنجا
зи доғаши оташии афрӯзаму паҳлуи нуҳуми онҷо
ز داغش آتشی افروزم و پهلو نهم آنجا
Чу байнами дардмандӣ бар сари раҳ бе худ афтода
چو بینم دردمندی بر سر ره بیخود افتاده
Ба хоки уфтами сар ӯ бар сари зонуи нуҳуми онҷо
به خاک افتم سر او بر سر زانو نهم آنجا
Рӯм то шаҳри Бобул аз ҷафои ин сияҳи чашмон
روم تا شهر بابل از جفای این سیهچشمان
Ғами дил дар миён бо мардуми ҷодӯи нуҳуми онҷо
غم دل در میان با مردم جادو نهم آنجا
Ба ҳар манзил ки байнами суҳбати гарми ту бо ёрон
به هر منزل که بینم صحبت گرم تو با یاران
Ҳазорон доғи ҳасрат бар дили бдхўи нуҳуми онҷо
هزاران داغ حسرت بر دل بدخو نهم آنجا
Чу буии ошноӣ аз саг Кувайт наме ёбам
چو بوی آشنایی از سگ کویت نمییابم
Ба саҳрои уфтаму сар дар паии оҳӯи нуҳуми онҷо
به صحرا افتم و سر در پی آهو نهم آنجا
Чу дар гулшан барам масту хиромонат ба гул чидан
چو در گلشن برم مست و خرامانت به گل چیدن
Чаҳ миннатҳо ки бар сарву гули худруи нуҳуми онҷо
چه منتها که بر سرو و گل خودرو نهم آنجا
Нишинам чун фиғонии рӯзи ҷавлон бар сари роҳат
نشینم چون فغانی روز جولان بر سر راهت
Ки ҳарҷо пой бардорад самандати рӯи нуҳуми онҷо
که هر جا پای بردارد سمندت رو نهم آنجا