Бо ки гӯям инки дар бихўобими шаб чун гузашт

با که گویم اینکه در بیخوابیم شب چون گذشت

Суҳбатами талх аз ҷафои он шукри лаб чун гузашт

صحبتم تلخ از جفای آن شکر لب چون گذشت

Чун тавон гуфтан ки аз дили гармии ҷонам чаҳ шуд

چون توان گفتن که از دل گرمی جانم چه شد

Бар тан фарсӯдаам озори он таб чун гузашт

بر تن فرسوده ام آزار آن تب چون گذشت

Ман баҳри тлхобаҳ ӣӣ то шаби расонадами ин хумор

من بهر تلخابه یی تا شب رساندم این خمار

Рӯз то бар он дили нозуки бмктб чун гузашт

روز تا بر آن دل نازک بمکتب چون گذشت

Аз занхдонаши ман биҳуш худ будам хароб

از زنخدانش من بیهوش خود بودم خراب

Дар хаёлами орзӯии сими ғабғаб чун гузашт

در خیالم آرزوی سیم غبغب چون گذشت