Вой ки талх шуд даво , бар дили пургазанди мо

وای که تلخ شد دوا، بر دل پرگزند ما

Марг буд на зиндагӣ , доруии сӯдманди мо

مرگ بود نه زندگی، داروی سودمند ما

Аз ду лабати насиби мо , ноз ва итоб мешавад

از دو لبت نصیب ما، ناز و عتاب میشود

Ваа ки шароб талх шуд , аз ту гулобу қанди мо

وه که شراب تلخ شد، از تو گلاب و قند ما

Оқибати муроди мо чун ҳамаи номродист

عاقبت مراد ما چون همه نامرادی است

Чист бикдўи ҷом май ӣнҳамаи зҳрхнди мо

چیست به یک دو جام می این همه زهرخند ما

Ъушрати икзмони мо меҳнат ҷовдона шуд

عشرت یک زمان ما محنت جاودانه شد

Байн ки чаҳ кор мекунад толеъи арҷманди мо

بین که چه کار میکند طالع ارجمند ما

Бар сари дор шуъла зад оташи дил , ҳамин буд

بر سر دار شعله زد آتش دل، همین بود

Пеши баландҳимматони мартаба ӣ баланди мо

پیش بلندهمتان مرتبهٔ بلند ما

Ғамзаи соқии арчнин кор кунад дар устихон

غمزهٔ ساقی ار چنین کار کند در استخوان

Ишқ ва ҷунун баровард дӯди збнди банди мо

عشق و جنون برآورد دود ز بند بند ما

Нест фиғонии онкии даст аз ту раҳо кунад дигар

نیست فغانی آن که دست از تو رها کند دگر

Бош ки сайд инчунин кам ҷаҳд аз каманди мо

باش که صید این چنین کم جهد از کمند ما