Дилами оҳи саҳар чун бо дуо дмсоз гардонид
دلم آه سحر چون با دعا دمساز گردانید
зи ғурбати офтоби ман ънонро боз гардонид
ز غربت آفتاب من عنان را باز گردانید
Ҳавои дилкаши саҳроу оби дида ӣ ошиқ
هوای دلکش صحرا و آب دیدهٔ عاشق
Ниҳоли нозукаши хуштар зи сарв ноз гардонид
نهال نازکش خوشتر ز سرو ناز گردانید
Кадоми абрӯи камонати ёр ва ҳамдам шуд дарин рафтан
کدام ابرو کمانت یار و همدم شد درین رفتن
Ки чашми ишваи созатро шикор андоз гардонид
که چشم عشوهسازت را شکارانداز گردانید
Фидои бозии асбати дили мумтози даравишон
فدای بازی اسبت دل ممتاز درویشان
Ки баси шоҳонаи ?ут аз ҳамРаҳон мумтоз гардонид
که بس شاهانهات از همرهان ممتاز گردانید
Рабӯд аз ?наргаст бод хазоне ранги дилдорӣ
ربود از نرگست باد خزانی رنگ دلداری
Ғурурати ғамза ӣ мастонаро ғаммоз гардонид
غرورت غمزهٔ مستانه را غماز گردانید
Ҳавои зулфи машкомезу чашми серумаи сои ту
هوای زلف مشکآمیز و چشم سرمهسای تو
Чу тори анкабутами зор ва беовоз гардонид
چو تار عنکبوتم زار و بیآواز گردانید
Муқаддаси оташии кон аз ниҳоди шамъи сари барзад
مقدس آتشی کان از نهاد شمع سر برزد
з рӯй тарбияти парвонаро ҷонбоз гардонид
ز روی تربیت پروانه را جانباز گردانید
Сабо оварад гирди домани пероҳани Юсуф
صبا آورد گرد دامن پیراهن یوسف
Дар байти алҳзнро парда ӣ сад роз гардонид
در بیت الحزن را پردهٔ صد راز گردانید
Ҳаминат баси фиғонӣ дар билоди порсии гӯйон
همینت بس فغانی در بلاد پارسیگویان
Ки ишқати андалеби гулшан Широз гардонид
که عشقت عندلیب گلشن شیراز گردانید